Езерци

Приближна местоположба на јужнословенските племиња во раниот среден век

Езерци или Езерити — јужнословенско племе кое се населило на Пелопонез во текот на крајот на VI или почетокот на VII век, за време на словенските преселби на Балканот. Заедно со Милинзите, тие претставуваат едно од ретките словенски племиња во јужна Грција за кои византиските извори даваат релативно подробни податоци. Најголем дел од историските сознанија за нив потекнуваат од делото De Administrando Imperio на византискиот цар Константин Порфирогенит и од Хрониката од Монемвазија.

Името „Езерци“ најчесто се поврзува со прасловенскиот збор „езеро“, поради што се смета дека означувало „луѓе од езерата“ или „жители на езерска област“. Не е познато дали ова име го носеле уште пред населувањето на Пелопонез или го добиле подоцна.

Езерците живееле на западните падини на планината Тајгет, во областа Лаконија, северозападно од Спарта. Поради планинскиот и тешко пристапен терен, тие долго време успевале да задржат значителна самостојност, иако формално биле во рамките на Византиското Царство. Нивни соседи биле Милинзите, кои ги населувале источните падини на Тајгет.

Во текот на VIII и IX век византиската власт постепено се зацврстувала на Пелопонез. Езерците биле принудени да плаќаат данок на царството, кој според Константин VII изнесувал 300 номизми годишно, додека Милинзите плаќале 60 номизми. Оваа разлика најчесто се толкува како показател дека Езерците биле побројни или располагале со поголеми економски ресурси.

Околу 842–843 година Езерците и Милинзите се побуниле против византиската власт. Востанието било задушено од стратегот на Пелопонез, по што племињата повторно биле потчинети и им бил наметнат повисок данок. По овие настани тие повеќе не се споменуваат како самостоен политички фактор.

Во текот на IX и X век Езерците постепено биле христијанизирани и вклучени во византиската административна и црковна организација. Со текот на времето го изгубиле својот племенски идентитет и се стопиле со локалното население. До XI и XII век нивното име речиси целосно исчезнува од историските извори.

Езерците имаат особено значење за проучувањето на словенските населувања на Балканот, бидејќи претставуваат едно од најдобро документираните словенски племиња во јужниот дел на Балканскиот Полуостров. Благодарение на византиските извори, за нив се познати нивната област на населување, даночните обврски, востанијата против Византија и постепеното интегрирање во византиското општество.