Еденска градина

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Еденска градина (хебрејски גַּן עֵדֶן) или Рајска градина е библиска „градина на Бог“, опишана во Битие глава 2 и 3, како и во Книга на Езекиел.[1][2] Како „божја градина“ (без зборот Еден) се споменува во Битие 13, а во Езекиел 31 се споменуваат „дрвјата од градината“. Во Книга на Захариј и во Псалмите исо така се споменуваат дрвја и вода кои се однесуваат на храм, без да се спомене зборот Еден.[3]

Се смета дека името „Еден“ доаѓа од акадскиот збор edinnu, што доаѓа од сумерскиот збор со значење „рамнина“ или „степа“. Денес се смета дека Еден е потесно поврзан со арамејскиот збор со значење „плоден, извор, бунар“."[2] Хебрејскиот збор е преведен и како „радост“ во Битие 18:9-15.

Можни локации[уреди | уреди извор]

Карта на која се прикажани реките од Среден Исток, денес познати како Тигар и Еуфрат.

Повеќето научници ја сметаат Еденската градина за митолошки поим,[4][5][6][7][8][9] сепак постојат укажувања за тоа каде би можело да се наоѓа ова место:[10] како на пример, во близина на Персискиот Залив, во јужна Месопотамија (денешен Ирак) каде Тигар и Еуфрат се влеваат во морето;[11] во Ирански Азербејџан, во близина на Табриз;,[12] и на Ерменската Висорамнина.[13][14][15][16]

Според Библијата, местоположбата на Еден е опишана во Битие 2:10-14:

Река извираше од Еден за да ја натопува градината; оттаму беше раздвоена, и настанаа четири главни реки. Името на првата е Фисон, а ја обиколува целата Евилска Земја, во која има злато. Златото на таа земја е добро, а има таму и бделиј и ониксов камен. Името на втората река е Гион, а ја обиколува целата земја Хус. Третата река е Тигар, а тече на исток од Асирија; четвртата река е Еуфрат.[17]

Еденската градина, насликана во првиот или левиот панел од триптихот Градина на земните задоволства од Хиеронимус Бос.[18]

Други објаснувања[уреди | уреди извор]

Еврејска есхатологија[уреди | уреди извор]

Во еврејските книги Талмуд и Кабала,[19] учените се согласуваат дека постојат два вида на духовни места, наречени „Еденска градина“. Првото место е овоземно, богато со вегетација, и познато е како „долна Еденска градина“. Второто место е небесно, живеалиште на бесмртните души, и познато е како „горна Еденска градина“, за која се вели дека ниеден смртник не ја видел.[19]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Metzger, Bruce Manning; Coogan, Michael D (2004). The Oxford Guide To People And Places Of The Bible. Oxford University Press. стр. 62. ISBN 978-0-19-517610-0. https://books.google.com/books?id=amlXOOaSuLMC. конс. 22 декември 2012 г. 
  2. 2,0 2,1 Cohen 2011, стр. 228–229
  3. Luttikhuizen 1999, стр. 37
  4. Levenson 2004, стр. 11, но не се знае со сигурност дали постои некаква историска позадина во приказните од Битие.
  5. Schwartz, Howard; Loebel-Fried, Caren; Ginsburg, Elliot K. (2007). Tree of Souls: The Mythology of Judaism. Oxford University Press. стр. 704. https://books.google.com/books?id=60iVk1p8Y9IC&printsec=frontcover&dq=Tree+of+Souls+:+The+Mythology+of+Judaism:+The+Mythology+of+Judaism&hl=en&sa=X&ved=0CB4Q6AEwAGoVChMIr_eu8dCjxwIVBFWSCh2EgAGr#v=onepage&q=Tree%20of%20Souls%20%3A%20The%20Mythology%20of%20Judaism%3A%20The%20Mythology%20of%20Judaism&f=false. 
  6. George, Arthur; George, Elena (2014). The Mythology of Eden. Hamilton Books. стр. 458. 
  7. Delumeau, Jean; O'Connell, Matthew (2000). History of Paradise: The Garden of Eden in Myth and Tradition. University of Illinois Press. стр. 276. https://books.google.com/books/about/History_of_Paradise.html?id=ubJDLvEV0vEC. 
  8. Graves, Robert; Patai, Raphael (1986). Hebrew Myths: The Book of Genesis. Random House. стр. 315. https://books.google.com/books?id=4sqWAwAAQBAJ&printsec=frontcover&dq=Hebrew+Myths:+The+Book+of+Genesis.+Random+House&hl=en&sa=X&ved=0CCoQ6AEwAmoVChMIsKmA1LiixwIVQzM-Ch135g0A#v=onepage&q&f=false. 
  9. Albright, W. F. (октомври 1922 г). The Location of the Garden of Eden. „The American Journal of Semitic Languages and Literatures“ (The University of Chicago Press) том  39 (1): 15–31. doi:10.1086/369964. 
  10. Wilensky-Lanford, Brook (2012). Paradise Lust: Searching for the Garden of Eden. Grove Press. https://books.google.com/books?id=AucnMV_ZsWYC&printsec=frontcover&dq=paradise+lust&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjk-6PKkuTKAhVK4SYKHVdqDhQQ6AEIHTAA#v=onepage&q=paradise%20lust&f=false. 
  11. Hamblin, Dora Jane (мај 1987 г). Has the Garden of Eden been located at last? (PDF). „Smithsonian (magazine)“ том  18 (2). http://www.theeffect.org/resources/articles/pdfsetc/Eden.pdf. конс. 8 јануари 2014 г. 
  12. Cline, Eric H. (2007). From Eden to Exile: Unraveling Mysteries of the Bible. National Geographic. стр. 10. ISBN 978-1-4262-0084-7. https://books.google.com/books?id=bJW-zhffwk4C&printsec=frontcover&dq=From+Eden+to+Exile:+Unraveling+Mysteries+of+the+Bible&hl=en&sa=X&ved=0CCUQ6AEwAGoVChMIvPSQ6qf_yAIVUjuICh3wFAF2#v=onepage&q=From%20Eden%20to%20Exile%3A%20Unraveling%20Mysteries%20of%20the%20Bible&f=false. 
  13. Zevit, Ziony. What Really Happened in the Garden of Eden? 2013. Yale University Press, p. 111.
  14. Day, John. Yahweh and the Gods and Goddesses of Canaan. 2002. Sheffield Academic Press, p. 30.
  15. Duncan, Joseph E. Milton's Earthly Paradise: A Historical Study of Eden. 1972. University Of Minnesota Press, pp. 96, 212.
  16. Scafi, Alessandro. Return to the Sources: Paradise in Armenia, in: Mapping Paradise: A History of Heaven on Earth. 2006. London-Chicago: British Library-University of Chicago Press, pp. 317-322
  17. Текстот е земен од македонски превод на Библијата
  18. Gibson, Walter S. Hieronymus Bosch. New York:Hudson, 1973. p. 26. ISBN 0-500-20134-X
  19. 19,0 19,1 Gan Eden – JewishEncyclopedia; 02-22-2010.