Евгенија Руднева

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Евгенија Максимовна Руднева
Изворно имеЕвгения Максимовна Руднева
ПрекариЖенја
Роден24 декември 1920
Бердјанск, Украинска Советска Социјалистичка Федеративна Република
Починал9 април 1944
близу Керч, Крим, Советски Сојуз
ДржаваСССР СССР
Род Советски воздухопловни сили
Служба1941–1944
ЧинПостар поручник
Единица46. Таманска гарда на ноќен бомбашки воздухопловен полк
Битки/војниИсточен фронт на Втората светска војна 
ОдликувањаХерој на Советскиот Сојуз
Советски омот за плико со Руднева во 1983 година, од серијалот на омоти со ликот на Хероите на Советскиот Сојуз

Евгенија Максимовна Руднева (руски: Евгения Максимовна Руднева), позната и како Женја Руднева (Женя Руднева) (24 декември 19209 април 1944) беше советски воен воздухопловен навигатор, Херој на Советскиот Сојуз, член на Московскиот огранок на Астрономско-геодетското Друштво на СССР и шеф на Одделот за соларна енергија.

Ран живот[уреди | уреди извор]

Евгенија Максимовна Руднева е украинка, родена во семејство на канцелариски работник. До октомври 1941 завршува три години образование на Факултетот за механика и математика при Московскиот Државен Универзитет, кога волонтира за да ѝ се придружи на Советската Армија. Станува член на Комунистичката Партија на Советскиот Сојуз во 1943 година.

Втора светска војна[уреди | уреди извор]

По придружувањето кон Црвената Армија во 1941 година, Руднева завршува обука за навигатор на училиштето за навигатори Енгелс и влегува во борба во мај 1942 година. Служи со чин на постар поручник на женскиот 588. Ноќен бомбашки полк, кој подоцна е преименуван во 46. Таманска гарда на ноќен бомбашки полк (325. Ноќна бомбашка воздухопловна дивизија, 6. воздухопловна армија, Втор Белоруски фронт).

Прелетува 645 ноќни бомбашки мисии на стариот и бавен двокрилен авион Поликарпов По-2, уништувајќи мостови, возови со трупи, трупи и воена опрема на непријателот. За време на војната лета на бомбашки мисии на Транскавказкиот, Северно-кавказкиот и 4. Украински фронт, како и во битките за полуостровите Таман и Керч.[1]

Нејзиниот авион е соборен од противвоздухопловна артилерија и го губи животот заедно со нејзиниот пилот Пана Прокофјева во северните делови на Керч.

Лични погледи[уреди | уреди извор]

Во писмо до професорот Сергеј Блажко, шеф на Одделот за астрометрија при Московскиот Државен Универзитет, на 19 октомври 1942 година, пишува дека првата бомба фрлена над Нацистите ќе биде одмазда за бомбардирањето на Факултетот за механика и математика во зимата. Пишува дека ја брани честа на Универзитетот.

Награди и почести[уреди | уреди извор]

Споменици во нејзина чест се подигнати во Москва, Керч и населбата Салтиковка (во Московската област). Астероидот 1907 Руднева, училиште во Керч, улици во Бердјанск, Керч, Москва и Салтиковка се исто така именувани по неа.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Библиографија[уреди | уреди извор]

  • Milanetti, Gian Piero (2013). Soviet Airwomen of the Great Patriotic War - A pictorial history. Istituto Bibliografico Napoleone, Rome, Italy. ISBN 9788875651466. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]