Душко Наневски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Душко Наневски
Роден 17 јуни 1929
Шлегово
Починал 1991
Занимање македонски поет, литературен критичар и есеист

Душко Наневски бил македонски поет, литературен критичар и есеист.[1] Неговиот најголем негов придонес бил во областа на поезијата, како и на современо преточување на дела од народен карактер.

Животопис[уреди | уреди извор]

Наневски е роден во село Шлегово, Кратовско на 17 јуни 1929 година. Средношколскиот период го завршил во локалната гимназија со одличен успех, а потоа ги завршил студиите по југословенска книжевност на Филозофскиот факултет во Скопје. Работел како виш научен соработник во Институтот за македонска книжевност во Скопје.[2] Од 1959 година, бил и член на Друштво на писателите на Македонија. Бил уредник на списанието „Современост“. Починал во 1998 година.

Најголемиот придонес на Наневски бил во областа на македонската поезија, а важи и за толкувач и истражувач на народниот говор.[2]

Одбрани дела[уреди | уреди извор]

  • „Македонска поетска школа“ (есеи и критики, 1977)
  • „Раѓање на метафората“ (поетски истражувања, 1982)
  • Самовилското коњче“ (македонски бајки, авторизирана верзија, 1978)
  • „Знаци од азбуката“ (елиптики, поезија, 1982)
  • „Поетот Рацин“ (монографија, 1983)
  • „Критички илуминации“ (есеи и критики, 1984)
  • „Охридска поема“ (поезија, 1985)
  • „Поетика на јазикот - етиди“ (1988)
  • „Интегрална поетика“ (1993)

Aнтологии

  • „Љубовни народни песни“ (1971)
  • „Црниот славеј“ (антологија на современата македонска поезија, 1977).

Добитник е на наградите „Кочо Рацин“ и „Златен венец“ на експерименталните сцени во Сараево за сценската верзија „Димна Јуда“ (1974).

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 173.
  2. 2,0 2,1 Наневски, Душко (1990). Самовилското коњче. Нова Македонија.