Долгоносна есетра

Долгоносна есетра
Научна класификација
Нерангирано:	Chordata
Ред:	Acipenseriformes Linnaeus, 1758
Род:	Acipenser
Вид:	A. ruthenus
Распространетост на видот:   присутна   изумрена

Долгоносна есетра (латински: Acipenser ruthenus) — слатководна риба која има коскени плочи наместо лушпи на телото и припаѓа на семејство Acipenseridae.

Општи карактеристики

• Научно име: Acipenser ruthenus
• Максимална должина: до 1 м.
• Максимална тежина: до 9 кг.
• Време на мрестење: од март до јуни

Опис и градба

Долгоносната есетра лесно се разликува од другите риби од семејство есетра по своја големина и издолжен нос (поради што се нарекува така), долги ресички мустаќи, странични плочи и дводелна долна вилица. Наместо лушпи, има коскени плочи распоредени во пет реда на тело, од кои една го зафаќа среден дел од грб, две се од страни и две на раб на стомак. Има од 12 до 17 остри грбни плочи на телото, од кои 58 до 70 странични и 12 до 18 абдоминални. Бојата на тело зависи од живеалиште и се движи од жолта до темно кафеава. Грбот обично му е сиво-кафеав или темно кафеав, стомакот му е жолтеникаво-бел а перките му се сиви.

Навики, живеалиште, распространетост

Долгоносната есетра живее во низински води на сливот на Црно Море, во реки што се влеваат во Касписко Езеро, Црно Море и Азовско Море, како и во реки што се влеваат во Ладошко и Онешко езеро. Ги населува сите реки на европска Русија и Сибир. Нејзини живеалишта се наоѓаат во најдлабоки делови на река, обично 18 до 20 см од дно а понекогаш и на само дно.

Пред зајдисонце и навечер, оди во плитки води, во тревен дел од брегот, каде што ги пребарува сите вдлабнатини и дупки во потрага по храна. Потребна му е чиста, незагадена водена средина за живот, сака карпесто и песочно дно, чиста, ладна и прилично брза вода.

Единствен претставник е на родот есетра кој живее континуирано во слатка вода, и цел свој живот го поминува само во реки. Се храни со водни организми од дното. Возрасните риби се хранат со животни од дното и јајца од други риби. Ноќе, тие се приближуваат до бреговите каде што фаќаат инсекти што паѓаат во водата, а за да го направат тоа мора да се свртат на грб, бидејќи нивните усти се на долната страна од нивното тело.

Во Србија живее во реките - Дунав, Сава, Тиса и Голема Морава .

Размножување

Долгоносната есетра ја поминува зимата во целосен мир во подлабоки длабочини на долните текови на реките. Напролет, таа мигрира спротиводно за да се пари. Од март до јуни, женките положуваат од 11.000 до 140.000 јајца на песочно или чакалесто дно, на длабочина од 3 до 4 метри. Во првите девет години, колку е постара женката, толку повеќе јајца положува. По таа возраст, бројот на јајца се намалува. По оплодување, женките го напуштаат гнездото, додека мажјакот останува, продолжувајќи да се пари со други женки. По изведувањето, под влијание на речната струја, младите единки мигрираат кон устието, каде што се хранат со цефалоподи.

Надворешни врски

• Фишбајс