Динка митологија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ричард Виндам - ​​Динка чувар на стадото

Динка митологијата се однесува на традиционалната религија и народните приказни на етничката група Динка од Јужен Судан.

Создавање[уреди | уреди извор]

Врховниот, творечки бог, Нијалик, е богот на небото и дождот и владетел на сите духови.[1] За него се верува дека е присутен во сето создание и ја контролира судбината на секој човек, растение и животно на Земјата. Нијалик е познат и како Jaак, Јуонг или Диокин од други нилотични групи како што се Нуер и Шилук. Нијалик го создал светот од ништо и ретко се вклучува во работите на луѓето.[2]

Митот за создавањето[уреди | уреди извор]

Постојат неколку верзии на митот за создавање на Динка, кои главно се однесуваат на самото создавање на луѓето. Првите луѓе биле Гаранг и Абук. Во некои случаи, Нијалик ги создал луѓето со тоа што ќе ги разнесе од носот, други извештаи велат дека луѓето потекнувале од небото и биле сместени во реката каде што дошле како целосно формирани возрасни. Други извештаи велат дека луѓето биле обликувани како глинени фигури и биле ставени да созреваат во саксии.[2] Гаранг и Абук биле направени од глината на Судан.[3]

Нијалик им рекол да се размножуваат и дека нивните деца ќе умрат, но ќе се вратат во живот во рок од 15 дена. Гаранг се побунил дека ако никој не умира трајно, тогаш ќе нема да има доволно храна. Нијалак тогаш ја вовел постојаната смрт.[2] Нијалак им заповедал да посадат само едно семе жито на ден или на ден да им дадат да јадат по едно зрно.[3] Кога Абук не го послушал и засадил повеќе Нијалик, го пресекол јажето што ги поврзувал Рајот со Земјата.

Пантеон[уреди | уреди извор]

Динките имаат пантеон на божества.

Денгдит или Денг, е небесен бог на дождот и плодноста, овластен од Нијалик.[4] Мајката на Денг е Абук, заштитничка божица на градинарството и сите жени, претставена како змија.[5] За Гаранг, другото божество, некои Динка веруваат дека е бог потиснат од Денг, чии духови ги тераат повеќето жени на Динка, да врескаат. Терминот "јок" се однесува на духовите на предците.

Повикување на молитва[уреди | уреди извор]

Динките во своите молитви најпрвин му се обраќаат на Врховното битие Нијалик, а потоа повикуваат други божества.[6] Динка имаат молитви за времето да биде убаво. Тие исто така се молат за добра жетва, заштита на луѓето, закрепнување на добитокот од болести и добар лов.[6]

Жртвувања на бик или вол му се нудат на Нијалик. Динка даваат жртви заедно со молитви. Ги повикуваат сите божества, слободни божества и духот на предците и повремено Нијалик. Оние што ги кажуваат молитвите, држат риболовно копје во рацете. Кратките фрази што ја изразуваат потребата се извикуваат додека копјето се нафрла врз животното за да се жртвува. Учесниците ги повторуваат зборовите на водачот. Во време на криза или важна пригода, Динка продолжуваат да се молат и да даваат жртви долго време.[6]

  • Фази на жртвената молитва.[6]

1 Водачот го опишува проблемот со кој се соочуваат луѓето.

2. Водачот и сите присутни ги признаваат минатите гревови.

3. Пофалби се нудат со песни и химни на честа.

4. Протерување на несреќата во жртвуваното животно.

Анимизам[уреди | уреди извор]

Динките се исто така анимисти. Динка наследува тотем од двајцата родители. Од верниците се очекува да дадат придонеси за нивната тотемска сила и да одржуваат позитивни односи со членовите. Јадењето или повредувањето на тотемското животно е лош знак за оние што делат тотем. За некои тотеми се верува дека имаат моќ. На пример, се верува дека тотемот на був, дава моќ на промисла. Тотемите не се исклучиво животни, иако повеќето се; некои Динка имаат како свој тотем метална руда или елемент.

На динка јазикот, тотемот е познат како куар. Динка не ги обожаваат нивните тотами, туку попрво кажуваат дека се „поврзани“ со нив.

Почит кон змиите[уреди | уреди извор]

Некои Динка ги почитуваат змиите. На змиите им се дава понуда домашно сирење за да ги смират, по што тие се пуштени во шумата. За убиството на змии се верува дека е лош знак за заедницата или поединецот, со претпоставка дека духовите можат да го погодат убиецот.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Lienhardt, p 29
  2. 2,0 2,1 2,2 Leeming, David (December 18, 2009). Creation Myths of the World: An Encyclopedia, Volume 1 (изд. 2nd.). ABC-CLIO. стр. 95–96. ISBN 978-1598841749.
  3. 3,0 3,1 Asante, Molefi; Mazama, Ama, уред. (November 26, 2008). Encyclopedia of African Religion. 1 (изд. 1st.). SAGE Publications. ISBN 978-1412936361.
  4. Lienhardt, p 104
  5. Lienhardt, p 90
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 George, Vensus (June 15, 2008). Paths to the Divine: Ancient and Indian. Council for Research in Values & Philosophy. ISBN 978-1565182486.

Литература[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]