Диме Илиев

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Роден 19 септември 1952
Кавадарци
Националност Македонец
Познат по улогата во:
Исправи се Делфина
Викенд на мртовци
Сенки
Занимање глумец


Диме Илиев (роден на 19 септември 1952 во Кавадарци) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер.

Биографија[уреди | уреди извор]

Илиев дипломирал на Факултет за драмски уметности во Скопје во 1975 година и истата година се вработил како глумец во Драмски театар-Скопје.

Кариера[уреди | уреди извор]

Во текот на кариерата, Илиев одиграл над 100 улоги, и тоа не само на репертоарот на Драмскиот театар, туку на сцените на другите театри во Македонија. Исто така, Илиев настапувал и во телевизиски и радио драми, во играни филмови, а имал и неколку режисерски ангажмани.

Тетарски претстави[уреди | уреди извор]

Поважни театарски улоги во кој настапувал тој се:

  • „Достига на самиот врв на највисоката власт“, од Коле Чашуле, Драмски театар, Скопје, 1975
  • „Чук, чук Стојанче“, од Оливера Николова, Драмски театар, Скопје, 1975
  • „И бол и бес“, од Славко Јаневски, Драмски театар, Скопје, 1975
  • „Џинот“, од Глигор Поповски, Драмски театар, Скопје, 1976
  • Цар Едип“, од Софокле, Драмски театар, Скопје, 1976
  • „Бегалка“, од Васил Иљоски, Драмски театар, Скопје, 1976
  • Хамлет“, Од Вилијам Шекспир, Драмски театар, Скопје, 1977
  • „Баш челик“, од Д. Бабиќ, Драмски театар, Скопје, 1977
  • Црнила“, од Коле Чашуле, Драмски театар, Скопје, 1977
  • Рибарски караници“, од Карло Голдони, Драмски театар, Скопје, 1979
  • „Дракула“, од Хамилтон, Драмски театар, Скопје, 1979
  • Солунски патрдии“, од Миле Поповски, Драмски театар, Скопје, 1979
  • Трамвајот наречен желба“, од Тенеси Вилијамс, Драмски театар, Скопје, 1979
  • „Процес“, од Андонов, Драмски театар, Скопје, 1979
  • „Бркотница“, од Л. Биринскиј, Драмски театар, Скопје, 1980
  • Дон Жуан“, од Молиер, Драмски театар, Скопје, 1980
  • Џон Пиплфокс“, од Радовиќ, Драмски театар, Скопје, 1981
  • „Косанчичев венец“, од Слободан Селениќ, Драмски театар, Скопје, 1982
  • „Умна глава“, од Оливера Николова, Драмски театар, Скопје, 1982
  • „Јадигар“, од Васе Манчев, Драмски театар, Скопје, 1983
  • „Препански круг“, од Миле Неделковски, Драмски театар, Скопје, 1983
  • „Крал Иби“, Драмски театар, Скопје, 1984
  • „Ивона кнегиња бурундска“, Драмски театар, Скопје, 1984
  • „Карамазови“, од Достоевски, Драмски театар, Скопје, 1984
  • Викенд на мртовци“, Драмски театар, Скопје, 1985
  • „Коприварник“, Драмски театар, Скопје, 1986
  • „Свадба“, Драмски театар, Скопје, 1986
  • „Керубин 2096“, Драмски театар, Скопје, 1986
  • Ноќ спроти Водици“, Драмски театар, Скопје, 1986
  • Р“, Драмски театар, Скопје, 1987
  • „Смртта на Дантон“, Драмски театар, Скопје, 1987
  • „Слободен лов“, Драмски театар, Скопје, 1988
  • Собирен центар“, Драмски театар, Скопје, 1989
  • „Лице и опачина“, Драмски театар, Скопје, 1989
  • „Медеја“, Драмски театар, Скопје, 1989
  • „Црна“, Кумановски театар, Куманово, 1990
  • „Самоубиец“, Драмски театар, Скопје, 1990
  • „Нажалена фамилија“, Велешки театар, Велес,1991
  • „Балконот“, Драмски театар, Скопје, 1991
  • „Бисери и свињи“, Кумановски театар, 1992
  • „Бура“, Драмски театар, Скопје, 1992
  • „Вообразениот болен“, од Молиер, Драмски театар, Скопје, 1993
  • „Калигула“, Драмски театар, Скопје, 1993
  • „Дон Жуан“, Драмски театар, Скопје, 1994
  • „Од првиот здив“, Драмски театар, Скопје, 1995
  • „Арсеник и стара тантела“, Драмски театар, Скопје, 1995
  • Ревизор“, од Николај Гогољ, Драмски театар, Скопје, 1995
  • „Кумови“, Драмски театар, Скопје, 1995
  • „Вазна од порцелан“, Драмски театар, Скопје, 1996
  • „Заводникот од западната страна“, Драмски театар, Скопје, 1997
  • Свадбата на Фигаро“, Драмски театар, Скопје, 1998
  • „Европа“, Драмски театар, Скопје, 1999
  • „Мефисто“, Драмски театар, Скопје, 2000
  • Сон на летната ноќ“, од Вилијам Шекспир, Драмски театар, Скопје, 2001
  • „Падот на невиноста“, Драмски театар, Скопје, 2002
  • „Собрани дела од Вилијам Шекспир“, Драмски театар, Скопје, 2002
  • „Евперанца“, Драмски театар, Скопје, 2002
  • „Кротка“, од Достоевски, 2003
  • „Нема да верувате....“, Драмски театар, Скопје, 2003
  • „Како се станува цар“, Драмски театар, Скопје, 2003
  • „Што е тоа што ги тера жените да трчаат по улиците на Мадрид“, Драмски театар, Скопје, 2004
  • Три сестри“, од Антон Чехов, Драмски театар, Скопје, 2004
  • „Дон Жуан“, Драмски театар, Скопје, 2005
  • „Ладало“, Драмски театар, Скопје, 2006
  • Демонот од Дебармаало“, од Горан Стефановски, Драмски театар, Скопје, 2006
  • „Македонски рулет“, Драмски театар, Скопје, 2007
  • „Кино Љубов“, Драмски театар, Скопје, 2007
  • Сон на летната ноќ“, од Вилијам Шекспир, Драмски театар, Скопје, 2008
  • „Црна птица“, Драмски театар, Скопје, 2009
  • Ждрело“, Драмски театар, Скопје, 2014
  • Човекот што го изеде светот“, Драмски театар, Скопје, 2014.

ТВ драми и серии[уреди | уреди извор]

  • „Сослушувањето на железничарот“,
  • „Наши години“
  • „Неверство во зимската ноќ“
  • „Сенки“

Филмски улоги[уреди | уреди извор]

Награди и признанија[уреди | уреди извор]

  • „Најдобар млад актер“, 1976 (за претставата „Црнила“)
  • „Ристо Шишков“, 1995 (за претставата „Од првиот здив“)
  • Награда за главна улога, ТВ фестивал Порторож, 1976 (за ТВ-драмата „Сослушувањето на железничарот“)
  • „Најпопуларно ТВ лице“, 1979“ (за серијата „Наши години“)


На 25 март 2015 година, по завршувањето на претставата „Човекот што го изеде светот“, поставена од страна на Драмскиот театар во Скопје, на Илиев му била врачена наградата „Актер на годината“ што ја доделува дневниот весник „Дневник“. Притоа, на Илиев му била врачена статуетка (дело на вајарот Сашо Саздовски) на која било запишано неговото име. Во таа прилика, Илиев изјавил: „Не постои актер на кој наградите не му значат. Ние работиме за публиката, за аплаузи, но наградите се потврда за тоа што сме го сработиле“.[1]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Овации и аплаузи од публиката на нозе за Диме Илиев“, Дневник, година XIX, број 5727, петок, 27 март 2015, стр. 32.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]