Демографија на Јужна Кореја

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Оваа статија е за демографските карактеристики на населението на Јужна Кореја, вклучувајќи ги густината на населеност, етничката припадност, нивото на образование, здравјето на населението, економскиот статус, религиозната определеност и други аспекти на населението.

Показатели[уреди | уреди извор]

Во јуни 2012 година, населението во Јужна Кореја достигнало 50 милиони[1]. Од 2000-тите години, Јужна Кореја се бори со ниска стапка на наталитет, што води до некои испитувања за да се сугерира дека доколку се одржат трендовите на популацијата, населението на земјата ќе исчезне до 2750 година[2][3].

Во април 2016 година, населението во Јужна Кореја било проценето на околу 50,8 милиони од Националниот завод за статистика, со континуиран пад на населението во работоспособното население и вкупната стапка на фертилитет[4][5]. Густината на населението според податоци од 2015 година изнесува околу 505 по квадратен километар[4], повеќе од 10 пати од глобалниот просек. Повеќето јужнокорејци живеат во урбаните средини, поради брзата миграција од селата за време на брзата економска експанзија на земјата во 1970-тите, 1980-тите и 1990-тите[6]. Главниот град Сеул, исто така, е најголемиот град во земјата и главен индустриски центар. Според пописот од 2005 година, Сеул имал население од 10 милиони жители. Во главниот град на Сеул има 24,5 милиони жители (околу половина од целокупната популација на Јужна Кореја), што е втора по големина метрополитенска област во светот. Други главни градови се Бусан (3,5 милиони), Инчон (2,5 милиони), Тегу (2,5 милиони), и.т.н.[7]

Населението е исто така зафатено од меѓународната миграција. По Втората светска војна и поделбата на Корејскиот полуостров, околу четири милиони луѓе од Северна Кореја ја преминале границата со Јужна Кореја. Овој тренд се променил во следните 40 години поради емиграцијата, особено во САД и Канада. Вкупното население во Јужна Кореја во 1955 година изнесувало 21,5 милиони[8], и се зголемило за повеќе од двојно, до 50 милиони евра до 2010 година[9].

Јужна Кореја е едно од најпознатите етнички хомогени општества во светот, при што повеќе од 99% од жителите имаат корејска етничка припадност[10].

Процентот на странски државјани рапидно расте[11]. Од 2009 година, Јужна Кореја имала 1.106.884 странски жители, 2,7% од населението. Сепак, повеќе од половина од нив се етнички Корејци со странско државјанство. На пример, емигрантите од Кина (ПРЦ) сочинуваат 56,5% од странските државјани, но околу 70% од кинеските граѓани во Кореја се државјани на НР Кина со корејска етничка припадност[12]. Без оглед на етничката припадност, во Јужна Кореја има 28.500 американски воен персонал, кој најмногу служи за еднолетна турнеја без придружба (иако приближно 10% служат за подолги патувања придружени со семејство), според Корејскиот национален завод за статистика[13][14]. Покрај тоа, околу 43.000 наставници по англиски јазик од англиско говорно подрачје привремено престојуваат во Кореја[15]. Во моментов, Јужна Кореја има една од највисоките стапки на раст на странски родените жители, со околу 30.000 странски родени жители кои добиваат јужнокорејско државјанство секоја година од 2010 година.

Наталитетот во Јужна Кореја бил најнизок во светот во 2009 година[16]. Доколку се продолжи со овој тренд, се очекува неговото население да се намали за 13% на 42,3 милиони во 2050 година[17]. Годишниот наталитет во Јужна Кореја е приближно 9 раѓања на 1000 луѓе[18]. Сепак, наталитетот се зголемил за 5,7 отсто од 2010 година, а Кореја веќе нема најнизок наталитет во светот[19]. Според извештајот за 2011 година од Chosun Ilbo, вкупната стапка на фертилитет во Јужна Кореја (1,23 деца родени по жена) е повисока од онаа на Тајван (1,15) и Јапонија (1,21)[20]. Просечниот животен век во 2008 година изнесувал 79,10 години[21],​​(што е 34 место во светот[22]), но до 2015 година се зголемил на околу 81.[23]. Јужна Кореја има најголем пад во работоспособното население во земјите на ОЕЦД[24]. Во 2015 година, Националниот завод за статистика проценил дека населението во земјата ќе го достигне својот врв до 2035 година[4][5].

Прираст[уреди | уреди извор]

Население Родени Починати Прираст Подени (на 1000) Починати (на 1000) Прираст (на 1000) Коефициент
1970 32 240 827 1 006 645 258 589 748 056 31.2 8.0 23.2 4.530
1971 32 882 704 1 024 773 237 528 787 245 31.2 7.2 23.9 4.540
1972 33 505 406 952 780 210 071 742 709 28.4 6.3 22.2 4.120
1973 34 103 149 965 521 267 460 698 061 28.3 7.8 20.5 4.070
1974 34 692 266 922 823 248 807 674 016 26.6 7.2 19.4 3.770
1975 35 280 725 874 030 270 657 603 373 24.8 7.7 17.1 3.430
1976 35 848 523 796 331 266 857 529 474 22.2 7.4 14.8 3.000
1977 36 411 795 825 339 249 254 576 085 22.7 6.8 15.8 2.990
1978 36 969 185 750 728 252 298 498 430 20.3 6.8 13.5 2.640
1979 37 534 236 862 669 239 986 622 683 23.0 6.4 16.6 2.900
1980 38 123 775 862 835 277 284 585 551 22.6 7.3 15.4 2.820
1981 38 723 248 867 409 237 481 629 928 22.4 6.1 16.3 2.570
1982 39 326 352 848 312 245 767 602 545 21.6 6.2 15.3 2.390
1983 39 910 403 769 155 254 563 514 592 19.3 6.4 12.9 2.060
1984 40 405 956 674 793 236 445 438 348 16.7 5.9 10.8 1.740
1985 40 805 744 655 489 240 418 415 071 16.1 5.9 10.2 1.660
1986 41 213 674 636 019 239 256 396 763 15.4 5.8 9.6 1.580
1987 41 621 690 623 831 243 504 380 327 15.0 5.9 9.1 1.530
1988 42 031 247 633 092 235 779 397 313 15.1 5.6 9.5 1.550
1989 42 449 038 639 431 236 818 402 613 15.1 5.6 9.5 1.560
1990 42 869 283 649 738 241 616 408 122 15.2 5.6 9.5 1.570
1991 43 295 704 709 275 242 270 467 005 16.4 5.6 10.8 1.710
1992 43 747 962 730 678 236 162 494 516 16.7 5.4 11.3 1.760
1993 44 194 628 715 826 234 257 481 569 16.0 5.2 10.8 1.654
1994 44 641 540 721 185 242 439 478 746 16.0 5.4 10.6 1.656
1995 45 092 991 715 020 242 838 472 182 15.7 5.3 10.3 1.634
1996 45 524 681 691 226 241 149 450 077 15.0 5.2 9.8 1.574
1997 45 953 580 668 344 241 943 426 401 14.4 5.2 9.2 1.520
1998 46 286 503 634 790 243 193 391 597 13.6 5.2 8.4 1.448
1999 46 616 677 614 233 245 364 368 869 13.0 5.2 7.8 1.410
2000 47 008 111 634 501 246 163 388 838 13.3 5.2 8.2 1.467
2001 47 357 362 554 895 241 521 313 374 11.6 5.0 6.5 1.297
2002 47 622 179 492 111 245 317 246 794 10.2 5.1 5.1 1.166
2003 47 859 311 490 543 244 506 246 037 10.2 5.1 5.1 1.180
2004 48 039 415 472 761 244 217 228 544 9.8 5.0 4.7 1.154
2005 48,184,561 435,031 243,883 191,148 8.9 5.0 3.9 1.08
2006 48,438,292 448,153 242,266 205,887 9.2 5.0 4.2 1.12
2007 48,683,638 493,189 244,874 248,315 10.0 5.0 5.1 1.25
2008 49,054,708 465,892 246,113 219,779 9.4 5.0 4.4 1.19
2009 49,307,835 444,849 246,942 197,907 9.0 5.0 4.0 1.15
2010 49,554,112 470,171 255,405 214,766 9.4 5.1 4.3 1.23
2011 49,936,638 471,265 257,396 213,869 9.4 5.1 4.3 1.24
2012 50,199,853 484,550 267,221 217,329 9.6 5.3 4.3 1.30
2013 50,428,893 436,455 266,257 170,198 8.6 5.3 3.4 1.19
2014 50,746,659 435,435 267,692 167,743 8.6 5.3 3.3 1.21
2015 51,014,947 438,420 275,895 162,525 8.6 5.4 3.2 1.24
2016 51,245,707 406,243 280,827 125,416 7.9 5.5 2.4 1.17
2017 51,318,707 358,000 285,000 73,000 7.0 5.5 1.4 1.055

Тековен прираст на населението[25][уреди | уреди извор]

  • Родени од јануари-ноември 2016 = Намалување на 378.900
  • Родени од јануари до ноември 2017 = Намалување на 333.000
  • Смртни случаи од јануари-ноември 2016 година = Негативен пораст 255.500
  • Смртни случаи од јануари-ноември 2017 = Негативен пораст 258.500
  • Природен раст од јануари-ноември 2016 = Намалување на 123.400
  • Природен раст од јануари до ноември 2017 = Намалување на 74.500

Етнички групи[уреди | уреди извор]

Јужна Кореја е релативно хомогено општество со апсолутно мнозинство од населението од корејска етничка припадност (корејската етничка група опфаќа околу 96% од вкупното население на Корејската република). Сепак, со нејзиното појавување како економска сила, можностите за странски имигранти се зголемиле, а во 2007 година бројот на странски државјани кои живеат во Јужна Кореја поминал еден милион за прв пат во историјата[26], и бројот достигнал 2 милиони во 2016 година. 1.016.000 од нив дошле од Кина, при што повеќе од половина од нив се етнички Корејци со кинеско државјанство. Следната најголема група била од Виетнам со 149.000 жители. Третата по големина група од САД со 117.000 жители, со исклучок на американските трупи стационирани во земјата, Тајланд, Филипини, Узбекистан и други земји.

Националности на странски државјани во Јужна Кореја (2016)
 Кина 1,016,607
 Виетнам 149,384
 САД 140,222
 Тајланд 100,860
 Филипини 56,980
 Узбекистан 54,490
 Јапонија 51,297
 Индонезија 47,606
 Камбоџа 45,832
 Монголија 35,206
   Непал 34,108
 Тајван 34,003
 Шри Ланка 27,650
 Канада 26,107
 Мјанмар 22,455
 Русија 16,913
 Хонгконг 16,728
 Бангладеш 15,482
 Австралија 13,870
 Пакистан 12,639
 Казахстан 11,895
 Индија 10,515
 Малезија 9,484
 Обединето Кралство 7,180
 Сингапур 6,709
 Франција 5,292
 Киргистан 5,005

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „South Korea’s population passes 50 million“. June 22, 2012. 
  2. „Wayback Machine“ (PDF). 11 March 2016. 
  3. „Why South Korea predicts its end will come in 2750 - The Washington Post“. 26 December 2017. 
  4. 4,0 4,1 4,2 „Population Projections for Provinces (2013~2040)“ (PDF). Statistics Korea. April 16, 2016. конс. May 20, 2016. 
  5. 5,0 5,1 „Major Indicators of Korea“. Korean Statistical Information Service. конс. September 9, 2016. 
  6. „South Korea“. CIA Country Studies. конс. April 22, 2006. 
  7. Populations for all cities од 2005 , „Summary of Census Population (by administrative district/sex/age)“. NSO Database. Архивирано од изворникот на October 5, 2010. конс. May 11, 2009. 
  8. "South Korea – Population Trends". Library of Congress Country Studies.
  9. Korea's Population Tops 50 Million“, 1 февруари 2010 (посет. 25 април 2010 г).
  10. South Korea Архивирано July 3, 2015, во Wayback Machine.. CIA – The World Factbook.
  11. Choe Sang-Hun (November 2, 2009). "South Koreans Struggle With Race". The New York Times.
  12. More Than 1 Million Foreigners Live in Korea (According to the article, approximately 443,566 people are considered to be Chinese residents in South Korea with Korean ethnicity.)“, 6 август 2009 (посет. 18 октомври 2009 г).
  13. Kostat.go.kr Архивирано May 12, 2010, во Wayback Machine., 대한민국 통계청
  14. Jung Sung-ki. „US Soldiers in Korea Negative About Rotation to Middle East“, 4 ноември 2009 (посет. 25 април 2010 г).
  15. Kang Shin-Who. „Foreign Teachers Unenthusiastic Over Culture Course“, „The Korea Times“, 26 ноември 2009 (посет. 18 февруари 2010 г).
  16. Kim Rahn. „South Korea's birthrate world's lowest“, „The Korea Times“, 22 мај 2009 (посет. 25 април 2010 г).
  17. South Korea: Lowest Birthrate in the World“, LifeSiteNews, 28 август 2006 (посет. 25 април 2010 г).
  18. „South Korea“. CIA World Factbook. June 26, 2009. Архивирано од изворникот на July 3, 2015. конс. February 7, 2011. 
  19. "Childbirths in S. Korea grow 5.7 pct in 2010" Архивирано May 26, 2012, во Wayback Machine.. Yonhap News Agency. August 24, 2011.
  20. "Korea's Total Fertility Rate Still Near the Bottom of the World" Архивирано November 19, 2011, во Wayback Machine.. The Chosun Ilbo. November 17, 2011.
  21. CIA – The World Factbook 2008 – Rank Order – Life expectancy at birth
  22. „The World Factbook“. CIA. конс. August 10, 2013. 
  23. Life expectancy at birth, total (years) |Data |Table. Data.worldbank.org. Retrieved June 20, 2016.
  24. Leipziger, Danny (February 6, 2014). „South Korea's Japanese Mirror“. The Diplomat. Архивирано од изворникот на February 11, 2014. конс. February 6, 2014. 
  25. „Press Releases - Population and Households“. Statistics Korea. конс. 26 December 2017. 
  26. Yonhap News. „South Korea's foreign population passes the million mark for the first time in history“. Hankyoreh. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]