Градобор

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Градобор
Πεντάλοφος
Градобор is located in Грција
Градобор
Градобор
Координати: 40°44.30′N 22°50.88′E / 40.73833° СГШ; 22.84800° ИГД / 40.73833; 22.84800Координати: 40°44.30′N 22°50.88′E / 40.73833° СГШ; 22.84800° ИГД / 40.73833; 22.84800
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругСолун
ОпштинаДаутбал
Општ. единицаКалитеја
Надм. вис.&10000000000000120000000120 м
Заедница
 • Население2022
 • Површина (км2)29.87
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.545 00
Повик. бр.+30-231x-xxx-xxx
Рег. таб.NAx-xxxx до NXx-xxxx
Загинатите четници на Атанас Градоборлијата во Градобор во 1903 г.

Градобор или Грдобор (грчки: Πεντάλοφος, Пендалофос; до 1953 г. Γραδεμπόρι, Градембори[2][3]) — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Даутбал на Солунскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 2.022 жители (2011), сите Македонци.[4]

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Вардарија во Солунското Поле, 10 км северозападно од Солун. Лежи крај левиот брег на реката Галик, на надморска височина од 120 м.[4]

Историја[уреди | уреди извор]

Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович го опишал Градобор како македонско[5] село.[6] Меѓу 1896 и 1900 г. селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија[7]. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. селото брои 800 жители, сите Македонци христијани.[8][9]

По податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) в 1905 година селото (Gradobor) имал 1.040 жители, сите Македонци[8]. Од нив 780 биле под врховенството на Бугарската егзархија и 260 под Цариградската патријаршија. Во селото работеле две пропагандибугарската и грчката, и секоја имала свое училиште.[10]

За време на Првата балканска војна селото е окупирано од Бугарите. Меѓутоа, напоредно на нив, месната милиција ја раководел кукушкиот војвода Гоце Меѓуречки, поставен од Тодор Александров. Поради зачестените напади од грчката војска, бугарските единици морале да се повлечат[11]. Со Букурешкиот договор во 1913 г. Градобор е припоен кон грчката држава, кога имал 822 жители.[4]

Во 1920 г. во селото се евидентирани 740 жители, а во 1928 г. населението се накачило на 907 жители.[4]

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 1114 1236 1344 1353 1435 1563 1944 2022
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото припаѓа на општинската единица Калитеја со седиште во Градобор, која припаѓа на поголемата општина Даутбал, во округот Солун. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Градобор, каде тоа е еднственото населено место.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Населението се занимава со одгледување на тутун, жито и други земјоделски култури. Делумно е развиено и сточарството, особено краварството.

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Γραδεμπόριο -- Πεντάλοφος
  3. Δημήτρης Λιθοξόου. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 315. 
  5. нарекувајќи го „бугарско“ под влијание на бугарската политика[се бара извор]
  6. Григорович, В. Очеркъ путешествія по Европейской Турціи, Москва, 1877, стр.91.
  7. Илюстрация Илинден, 1936, бр.79, стр.1
  8. 8,0 8,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  9. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.140.
  10. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp.218-219.
  11. Генов, Георги. Беломорска Македония 1908 - 1916, Торонто, 2006, стр.162

Надворешни врски[уреди | уреди извор]