Гоцев Врв

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Гоцев Врв
Гоцев връх / Τσολιάς
Gotsev vruh IMG 4398.jpg
Гоцев Врв
Највисока точка
Надм. вис.2.212 м
Координати41°22′37″ N; 23°37′14″ E / 41.3770° СГШ; 23.6206° ИГД / 41.3770; 23.6206Координати: 41°22′37″ N; 23°37′14″ E / 41.3770° СГШ; 23.6206° ИГД / 41.3770; 23.6206
Географија
МестоСветиврачко, Пиринска Македонија
Валовишко/Драмско, Егејска Македонија
Матичен венецСлавјанка

Гоцев Врв (бугарски: Гоцев връх; до 1942 г. Али Ботуш, од 1946 до 1951 г. Алиботуш[1]; грчки: Τσολιάς – Цољас, Αλή Μποτούς – Али Ботуш) — највисокиот врв на планината Славјанка (Али Ботуш) на границата помеѓу Пиринска и Егејска Македонија. Висок е 2.212 м.

Местоположба[уреди | уреди извор]

Врвот се издига на главното планинско било на југозапад от Голем Царев Врв и на исток од врвот Шабран. На северозапад од Гоцев Врв се наоѓа големата карстна вдлабнатина наречена Сухото Езеро. Врвот е масивен, оцртан од југоисток со висока карпеста стрмнина Козјата Стена. Сочинет е главно од протерозојски мермери. Почвата е тенка кафеава шумска. Падините се обраснати со високопланинска тревна растителност. Се среќаваат многу ендемски растенија. По билото поминува државната граница меѓу Бугарија и Грција. Југоисточно од врвот стои граничната пирамида бр. 100.[2]

Име[уреди | уреди извор]

До 1951 г. врвот го носел името Али Ботуш. Новото име му е дадено во чест на големиот македонски револуционер Гоце Делчев.

Туризам[уреди | уреди извор]

Гоцев Врв е вклучен во иницијативата „Освојувач на 10-те планински првенци“ на Бугарскиот турстички сојуз. Печат има во планинарските домови „Славјанка“ и „Извора“.

Искачување[уреди | уреди извор]

Главни приоди за искачување на врвот се планинарските домови „Славјанка“ (над с. Парил) и „Извора“ (над с. Петрово), како и селото Кара Ќој во Драмско од егејска страна.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Научноинформационен център „Българска енциклопедия“ (2015). Промени в наименованията на физикогеографските обекти в България 1878 – 2014 г. София: Книгоиздателска къща „Труд“. стр. 62. ISBN 978-954-398-401-5.
  2. Енциклопедия „Пирински край“, том I. Благоевград: Редакция „Енциклопедия“. 1995. стр. 230. ISBN 954-90006-1-3.