Големите илузии

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Големите илузии  
BalzacLostIllusions02.jpg
Автор Оноре де Балзак
Наслов на
оригиналот
Illusions perdues
Земја Франција
Јазик француски
Жанр(ови) роман во продолженија

Големите илузии (француски: Illusions perdues) — роман во продолженија од францускиот писател Оноре де Балзак, објавен во периодот 1837–1843.[1] Се состои од три дела, а дејството започнува во една француска провинција, за потоа да се премести во Париз, и на крај повторно се враќа во провинцијата. Ова дело потсетува на уште едно големо дело на Балзак, Црната овца (1842), чие дејство исто така делумно се одвива во Париз, а делумно во провинцијална Франција. Ова дело е уникатно во споредба со останатие творби во Човечка комедија (1799–1850) поради прецизноста со која се доловуваат географските карактеристики и социјалниот живот во Франција.[2]

Романот има четири главни теми: животот во провинцијата и животот во метрополата; опис на животот на уметниците во Париз во периодот 1821–22; карактеризирање на новинарството како најдолна форма на интелектуална проституција; и осознавање на двојната природа на нештата. Балзак употребил повеќе техники на раскажување, како опис на историско-политичкиот контекст, In medias res (прев. „во средина на нештата“)—сеќавање на минати случки кои се важни за понатамошниот тек, крајно поларизирани мислења на спротиставените ликови, итн.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. F.R. Leavis, The Great Tradition, London 1948, p. 29
  2. Donald Adamson, "Illusions perdues", London 1982, p. 86

Поврзано[уреди | уреди извор]