Габавци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Габавци
Габавци is located in Македонија
Габавци
Местоположба на Габавци во Македонија
Координати 41°07′55″N 20°46′22″E / 41.13194° СГШ; 20.77278° ИГД / 41.13194; 20.77278Координати: 41°07′55″N 20°46′22″E / 41.13194° СГШ; 20.77278° ИГД / 41.13194; 20.77278
Регион Југозападен
Општина Охрид
Население нема жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 695 м
Габавци на општинската карта
Габавци во Општина Охрид.svg

Атарот на Габавци во рамките на општината

Габавци — историско село во Охридско, близу градот Охрид.

Географија[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓало северозападно од Охрид, на Габавскиот Рид, на патот кон Струга, денес во атарот на Долно Лакочереј. Месноста и денес да се нарекува Габавци.[1]

Историја[уреди | уреди извор]

Во 1974-1975 г. при изградбата на новиот пат Скопје - Кичево - Охрид, крај Габавци се откриени доцноантички и средновековни наоди,[2] како дел од поголемата античка населба Хермелеjа.

Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Габавци (Gabavtzi) имало 6 домаќинства со 23 жители Македонци, а Долно Габавци (Dolno gabavtzi) имало 5 домаќинства и 21 жители, Македонци.[3][4]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото имало 30 жители, сите Македонци.[3][5]

На почетокот на XX век целото население на Габавци потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото имало 32 Македонци, христијани.[3][6]

Селото почнало да се напушта по Илинденското востание.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Станковска, Љубица. Етимологиjата на имењата на раселените села од Охридско. „Македонистика“ том  10: 135 - 136. 
  2. Општина Охрид — Археологија
  3. 3,0 3,1 3,2 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  4. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 100-101.
  5. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 252.
  6. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 162-163.