Војска на Србија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Војска на Србија (скратено како CHS) е вооружена сила на Република Србија. Формално е основана на 8 јуни 2006 година со одлука на Националното Собрание на Република Србија. Таа е создадена по прогласувањето на независноста на Црна Гора од оние делови на Армијата на Србија и Црна Гора , кои се наоѓаат на територијата на Србија.

Според Уставот на Република Србија, српската војска е вооружена сила на Република Србија наменета за одбрана на земјата од вооружени штети од надвор, и извршување на други мисии и задачи во согласност со Уставот, закон и принципите на меѓународното право кои ја регулираат употребата на сила. Војската на Србија може да се користи и надвор од границите на Република Србија само со одлука на Националното Собрание на Република Србија.

Содржина

Историја[уреди | уреди извор]

Создавањето на српската војска[уреди | уреди извор]

Руската оклоп 15 век.
Знамето и облека на српската редовната армија која се користи 1809/10.

Духовното расположение на српското население од Белградскиот пашалук, во тоа време, во почетокот на 1804 година преминува на таа страна каде што единствениот начин за излез се забележува во подигнување на оружјето што ќе им обезбеди правда и права. Ова е конечната одлука која е донесена  во Орашц во  Сретење. Тоа бил неизвесен чекор во најсложените политички услови на некогашна Европа.

Два пати  Србите од двете страни на границата со Турција дејствувале на Австриската војска во војните против Турција во текот на  18 век, ја запамтиле дваесетгодишното австриско владеење над Белград и Северните делови на Србија. Не избледело  сеќавањето дека по  Договорот од Свишт меѓу Австрија и Турција било ветено дека Белградскиот пашалук ќе биде поделен на 12 нахијски кнезови, со еден "Врховен кнез", како гаранција на автономијата. Така, она што тие го имале, и за Австриската администрација, дека тие се навикнати. Навистина тие барања на Србите и на Султанот се жалби против режимот на узурпаторот. Стравувајќи од нови востанија, на Дворот наредиле реформи и управна ревизија во Босна, но не успева да им наметне на агите и јаничарите во Србија. Србите побарале  речиси 33 барања, од кои само пет од нив припаѓаат на аграрни односи и земјопоседници. Тие побарале автономија, и нивните соплеменици  на Темишварскиот собир во 1790. од Австрискиот Император. Србите во Темишвар напоменале дека народот без автономија не е нација. Духот на Кохин доживотно ќе се памти,  како и војувањето во Мачви , а преку реката побегнале  околу 50, 000 луѓе кои чекале. Голема сила во тајност  влечеле вешти потези и ги согледуваат своите стратешки интереси.

Заедно со вооружената борба на простротот каде биле населени Србите полека се развивала и свеста, каде се наоѓа центарот на нивната држава. Поимот Срби настанува како последица на востание и pборба за автономија во рамките на турската постапка во борбата за посебна држава. Оваа трансформација се случил 1806 година, по главните српски воени победи. Победата над турската војска во битките на Иванковац, Мишар и во Делиград, но и влегувањето во Белград, биле меѓународно значајни, и станува пресвртна точка за тогашната голема сила. Бунтовниците не само што ја поразиле турската војска туку и Наполеон,кој тој ја наоружал и војнички ја подучувал да удри од три различни правци, царот кое секое одстапување на Турција ја гледал како напредок за Русија. Идеолошките приврзаници, Австријците исто така биле запрепастени од руските намери. Русите сами посакувале полуостровот да биде раздробен и распаднат, а српското востание како потик на грците за ослободување. Не знаејќи за правилата на високата политика, Србите уште во фебрусри 1806 година се обратиле на рускиот цар да ги подржи во правата за национална држава во ,,балканските покарини'', која би можела да ја подигне војската од 200 000 луѓе.Иако практично неписмени и без професионални воени училишта, лидерите на востанието и војската правилно ги ценат стратешките елементи во политичкото одлучување, местото на војската и воената закана.

Поразот на Српската војска 1813 година е проследен со примање на условите за руско-турскиот мир. Русите кои секој час го очекувале нападот на Наполеон склопиле еден, по Србите Букурешкиот договор на 28 мај 1812 година во кој се гарантира недоволно дефинирана внатрешна самоуправа и амнестија. Тие биле оставени да се спогодат со Турците за големината на на бродот и предаденото оружје. Турците требале  повторно да воспостават претходни гарнизони. На Хајдуците им било дозволено повтроно да побегнат во Русија и во Германија. Русија за чувар на српската автономија ја поставила Австрија, држава чии секретар и давал подрѓка на Турција. На собранието во Крагуевац, каде старешините ја отфрлиле понудата, било кажано ,, оваа земја им припаѓа на нашите предци и ние со нашата крв ја освоивме. Ако русите име ветиле на турците утврдување, тие ќе мораат да им дадат на друго место.

Жртвата на старешини и војници се до последниот момент, нивното лого и пред бројно супериорен непријателот, Турците се добро скенирани се чуваат во меморијата на вашиот. И идејата дека тоа може да се случи повторно ги поттикна подоцна да ослабне. Кога воспалени redevelopment востание 1815 година. година, беа повеќе подготвени да ослабне. Употребата на оружје и народна војска во борба за формирање на независна национална држава наведени во српската политичка култура важноста на воениот фактор и ориентација дека армијата е во развој како национална ostanitsa дека еден ден ќе се направи национална мисија на ослободување.

За време на востанието, српските војската биле народна. Команданти и старешините имале потреба од селаните само кога имало борба.Оружјето и опремата ја набавувале сами, или пред битката доаѓале однекаде. Со таа боречка маса со повик, за време на првата српска уставничка државност, постоеле постојани одреди на извежбани и наоружани момци кои со својата служба биле платени. Ги нарекувале беќари или момци, а на некој начин биле како придружба на Водачот и останатите кнезови. Правеле утврдувања и ги чувале границите. Организацијата останала еднаква за време на двете востанија.

Кнезот Милош после Второто востание ја распуштил војската, но таа не била разоружана. Со тој факт- вооружениот народ- ја сметале Турција и Австрија. Тој ,,швајцарски'' вооружан систем ,,резервисти'' ги укинал кралот Милан. Но, со инструментализираното делување на тогашната радикала, селаните на Тимочката покраина одбиле да го предадат оружјето и да дигнат бунт, кој постојаната војска брзо ќе го задуши.

Влијанието на Русија[уреди | уреди извор]

Деветнаесетиот век за српската автономија на Кнезот и подоцна, независното Кралство следувало доградување на народниот систем, но и самата војска. Војската се спремала во рамките на тогашните европски искуства, економската моќ на државата и државната-национална програма која ќе го превземе ширењето на националниот нуклеус на сеуште неослободените краеви во кои Србите живеат од дамнина. 

Напорите на Србија да се организира примерна постојана војска, дава орпор на различни начини, во Австрија и во Турција. Од друга страна без војска, препуштена на милост и немилост на турскиот суверинитет и променлива политика, заштитува голема сила, ни веќе добиената автономија не изгледа сосема сигурна ,што не можеше да се изгуби во ситуација на цврсти односи меѓу големите сили. И без воена организација и војска, било невозможно да се размислува за понатамошната борба за независност.

Униформа на Тамбур на српската Војска од 1841. година.

Во првиот период на српската автономија, што е, по успешна војна со Турција (1827-1829), дејствувала Русија и го поставила Едренскиот мир на високо покровителство на српската автономија, таа сила дала печат на првобитниот развој на српската војска. Малата војска почнувајќи од униформите, ја организирала Русија под сопствена власт. Активните офицери, по потекло од Русија, вовеле руски закони и егзерцир. Во периодот од 1830 година до 1836 година постепено формирале батаљон на пешадии, коњски ескадрон и топовска батерија. Тогаш е во Русија испратена првата група од 12 млади да се школуваат во школата за офицери. Првиот српски закон за организирање на армијата на гарнизонот донесен е 1838 година. Војската уште во првата фаза од својот развој се наоѓала по надлежност на Министерството за внатрешни рабори.

Војската на Србија на крајот на 1847 година имала едвај 2.438 официри, стручни припадници и војници. Пешадијата била зголемена за уште еден батаљон од четири чети.

Австрија не била благонаклонета за развој на српската државност, ниту пак на нејзината војска. Во првата фаза за развојот на српската војска не имало некакви посебни влијанија. Подоцна, за време на 1860 година почнале префрлувањата на младите српски офицери од австро-унгарската во српската војска. Во нејзе влегувале и други, словени, лекари, аптекари, инжењери, музичари,но и офицери на родовите. Србија во 1867 година донела Закон за примање на странски офицери.

Доминантно влијание врз развојот на српската војска и воена мисла доаѓа од Франција, и нешто помалку од Прусија по својата победа над Наполеон III. Сепак, во теоријата на германските воени писатели, кој сеуште ја развиваат идеата на Наполеон ,ќе бидат присутни.

Модернизација по пример на Франција[уреди | уреди извор]

Униформи и оружје од редовите на пешадијата од 1845 година.

Со инженерингот  и артилеријата веќе не може да се импровизира. Култ на народна армија, која по востанието повторно учество на српски доброволци под Книжани во војна на  Србите од Војводина и Австрија против Унгарците во 1848,  пополека се создавала мисла за потребата од нова и модерна војска. Таа идеја ја промовирале најистакнатите српски политичари и војници во тоа време. Идниот генерал Миливој Блазнавацм со своето воено искуство од 1848 година и второто школување во Австрија и Франција, ја пренел идејата на Гарашанин за потребата од модернизација со наслон на француската школа и одлуката влијаела да во Србија се отвори Воена Академија. Од друга страна, интересите на французите за Србија поради Кримската војна довеле до блиска соработка за едуцирањето на кадарот. Тогаш создадените врски ќе доведат да првиот воен министер на Србија биде французин,  Иполт Монден(1861-1865), кој е како капетан бил должен да направи темелна студија за Србија(1856). Но, денеска би рекле дека самата војска на Србоја ја развиваат стручни лица, без обѕир на династичките предрасуди, мзакана од смртта на стариот кнез Милош, кој во прогонство на согласност од  Караѓорѓевиќ после 1858 година го протерал од земјата или во изолација, меќу кои биле и Заха и Блазнавца.

Новиот Министерството[уреди | уреди извор]

Монден практично го воспоставил редот во новото воено Министерство.Во негова надлежност има министерство за градежништво или постојано, според францускиот модел - јавни работи. Патиштата, мостовите, водоснабдувањето и подоцнежните железници биле најважниот услов за мобилизација и воени операции во сите европски земји. Десната рака на Монден била Богохулник. Руските правила и закони биле заменети од страна на Французите, или биле малку приспособени на српските околности. Утврдените пензиски фондови им помогнале на офицери и подофицери, реорганизацијата на здравствените услуги, подобрено е  и одгледувањето коњи како предуслов за подигање на армиите на војната, и многу многу други работи. Пред доаѓањето на Монден, Српското собрание го усвоило Законот за народна армија. За таа цел од сто на сто и педесет илјади војници, со кого Михаил мисли да води војни  за ослободувањето, само французите веруваат, кои извештаи виле во рацете Монд , како и искуствата од нивните војни во Италија, во Крим и Гарибалдиевиот поход. Народна армија, сега опремена со повеќе артилерија, била видливо напредна благодарение на најпрецизно националниот лет.

Искуства од војните во 1876-1878 година. Истата година, тие придонеле за понатамошен развој на српската армија и нејзина модернизација. Српските офицери се пожалиле на оружје, вклучувајќи ја и руската команда во првата војна (1876). Недостатокот на голем број активни офицери и способни подводни службеници бил забележан, но обичните војници не биле доволно обучени. Сето ова довело до фактот дека по војната се зголемил бројот на калуѓерки во училиштата, формирајќи поширока мировна формација, која би вклучила природен пораст на машката популација. Несаканата војна, во која кралот Милан ја турнал Австрија, војната против бугарското кнежевство во 1885 година, даде нови импулси. Милан, иако се повлекувал од својот престол, станал командант на армијата и иницира најзначајни реформи што ќе ја формирале основата за ослободителните војни 1912-1918 година. година. 

За зајакнување и модернизација на српската војска на сите времиња е од клучно значење за одобрување на кралската куќа од најистакнатите политички фактори, како и носителите на највисоките воени позицијии со целите на националната политика во блиска и далечна иднина. Тоа било само повремено на кратки периоди на несогласување, сомнеж или целосно празнини. Во време на критичните доминацијата на политичките фактори во однос на војската и нејзините потреби, понекогаш било тешко да им помогнт на воени наредби, па дури и една од најважните приоритети за земјата да не заостануваат зад соседните земји и да имаат перспектива моќ на заплашување, и во случај на влошување на односите со големите сили. Во случај на Србија можела да се проследи до било какви искушенија е една мала, економски слаба и сиромашна земја, која во прилог на одбраната, исто така има и друга неопходност.

Мисија и задачи на армијата[уреди | уреди извор]

Мисиите и задачите на армијата ги дефинира Собранието врз основа на неотуѓивото право на државата на индивидуална и колективна одбрана, во согласност со членот 51 од Повелбата на ООН, за принципите на меѓународното право со кои се регулира употребата на сила

Мисиите на Армијата се: одбрана на државата од надворешна вооружена закана; учество во градење и зачувување на мирот во регионот и во светот; поддршка во случај на природни непогоди и катастрофи

Основните задачи на Армијата се: одвраќање од вооружени закани и други воени предизвици, ризици и закани по безбедноста; одбраната на територијата, воздушниот простор и акваторијата; обука на војници, офицери, команданти, единици и институции за спроведување на мисии и задачи; учество во меѓународната воена соработка и мировни операции под покровителство на ООН и системот за колективна безбедност; обезбедување помош во случај на природни непогоди и големи катастрофи, во кои се загрозуваат човековите животи, животната средина и материјалните добра..[1]

Одбранбена способност[уреди | уреди извор]

Можноста на Армијата за отстранување на опасност од воени закани на влијанието врз способноста за одвраќање и одбрана.

Способноста да се одврати од армијата, како што е наведено во Белата книга на одбраната, ја изрази својата опрема со современи борбени системи и организација за извршување на задачите и учество во реализацијата на задачите во составот на меѓународните сили. Одбранбената способност на војската се рефлектира во нејзината способност да ја брани територијата, воздушниот простор и акваторијата, со ангажирање на неопходните одбранбени ресурси, независно и со поддршка на партнери, сојузници и пријателски земји.

Одбранбените способности на армијата се дизајнирани за максимален интензитет на проценетите воени предизвици, ризици и закани по безбедноста, а видот, силата и начинот на ангажирање на силите зависат од одредена ситуација. Тие се карактеризираат со успешното функционирање на системот, работата на јавноста и квалитетот на подготовките за одбрана, обука на персоналот, формирање на борбени единици способни ефикасно да ги извршуваат задачите, да вршат активности (вклучувајќи ги и силите на партнерите и сојузниците), борбените способности на оружјето и воената опрема и висок степен на одлучност за одбрана.

Реформи[уреди | уреди извор]

Почесен PBA

Реформите во војската според стандардите на НАТО почнаа да се спроведуваат од 2003 година, додека државната заедница на Србија и Црна Гора сè уште постоеше. Тогаш Борис Тадиќ беше назначен за министер за одбрана. Бројот на активни членови почна брзо да се намали, така што денес запревме на 38 илјади со тенденција да падне до 30 илјади како што е предвидено дека армијата на Србија во иднина. Имаше и намалување на бројот на тенкови и други оклопни возила. Сите тенкови Т-55 се повлечени од употреба до 2008 година, иако компанијата Југоимпорт има програма за модернизација на тенковите, така што Србија сега има тенкови типот М-84 и Т-72 од истата. Србија, исто така, отстрануваше и сите автономни против-авионски системи ZSU-57-2. Чиновите и ознаките на униформите на војската на Србија, исто така, се реформира во согласност со стандардите на НАТО, а сега на вооружените сили на Србија има сосема нов акти како бригаден генерал и Commodore. Во декември 2010 година, усвојувањето на измените и дополнувањата на Законот за воени, работни и материјални обврски во српскиот парламент ја елиминираше задолжителната воена служба во Србија.[2]

Организацијата[уреди | уреди извор]

Српските вооружени сили се организирани на стратешко, оперативно и тактичко ниво, во командата на единицата и установата. Општо земено, таа се состои од видови, родови и услуги. Видовите на српските вооружени сили се: копнена сила, воздухопловни сили и воздушна одбрана. Принципот на организирање е со мешани елементи на Видов, под еден главен штаб и со елементи на поделба во оперативни групи и услуги.

Единици се подредени на Општите персонал на Армијата на Србија[уреди | уреди извор]

Guard
  • Тимот комуникација
    1. На баталјон
    2. На баталјон
    3. На баталјон
    4. На баталјон
  • Централната логистичка база
    1. задржување на баталјон
    2. задржување на баталјон
    3. задржување на баталјон
    4. задржување на баталјон
    • Командата компанија
    1. СПЦ Белград
    2. СПЦ Белград
  • Serbian Armed Forces (emblem of Serbian guard-Gvardija).gif Гарда
    • Приштапска единица
    • Почесен баталјон
    • Воената полиција на Србија
    • Логистички баталјон
    • Станбени
    • Посебна намена објекти

Команда за обука[уреди | уреди извор]

  • На командант на баталјон (Топчидер)
  • Центар за обука КоВ (Пожаревац)
  • Центар за обука на РБиПВО (Батајница)
  • Обука логистички центар (Крушевац)
  • Тренинг центарот на комуникации и Информатика (Горен Милановец)
  • Центар за напредни обуки, ABHA (Крушевац)
  • Центар за образование и обука на не-овластена службеници (Панчево)
  1. центар за обука (Сомбор)
  2. центар за обука (Ваљево)
  3. центар за обука (Лесковац)
  • Тимот за развој на Белградскиот тим (Јаково)
  • Тимот за развој на Расинска бригада (Крушевац)
  • Тимот за развој на Тимочка бригада (Зајачар)
  • Тимот за развој на Банатска бригада (Зрењанин)
  • IИнтервидовски полигон "Пасиљански ливади" (Чуприја)

Униформа[уреди | уреди извор]

Ознаки[уреди | уреди извор]

Видови[уреди | уреди извор]

Видови на Војската на Србија:

  • Копнена војска и
  • Воздухопловните сили и во противвоздухопловна одбрана

Родови[уреди | уреди извор]

Родови на Војската на Србија:

  • пешадијата,
  • оклопни единици (М),
  • артилерија,
  • инженерија,
  • артилерија и ракетни единици да противвоздухопловно дејствување (за ARJ PVD),
  • авијација,
  • реката единица,
  • блок електронски ефекти (ЕД)

Служба[уреди | уреди извор]

Служба на Војската на Србија се поделени на Општи и логистика.

Општи услуги[уреди | уреди извор]

  • персонал,
  • телекомуникации,
  • интелигенција
  • безбедност
  • информатичка,
  • атомско-биологија и хемија,
  • воздухот визија и мислење,
  • геодетски
  • правни,
  • финансиски и
  • метеоролошки и navigatie услуга.

Логистички услуги[уреди | уреди извор]

  • технички
  • интенданска,
  • санитетска,
  • сообраќајна,
  • ветеринарна и
  • изградба услуга.

Во однос на претходната организација на Армијата, статусот на родот ја изгуби врската, АБХО и ВОЈ, кои станаа услуги, а постојните услуги се поврзани со разузнавачката, безбедносна и метеоролошка и навигациска служба

Оружје[уреди | уреди извор]

Новите борбени возила М-80

Копнена војска[уреди | уреди извор]

Артилерија[уреди | уреди извор]

Самоодни howitzer 122 мм 2S1 Gvozdika
  • 122 самоодни howitzers 2S1 Gvozdika -
  • howitzer 122 D30 - (резерва)
  • Се ВРТАТ У-63 Пламен -
  • Се ВРТАТ У-77 Светлина -
  • Се ВРТАТ У-87 Orkan -
  • топ 152 howitzer M84 Нора -
  • топ-M46 130 -
  • топ 76 ИПО-3 - (членови употреба Guard ПРОТИВ)

Оклопни за борба против возила[уреди | уреди извор]

SWRL М-77 "Оган"
WCI-55 "Молња", ingearach борбено возило на Армијата на Србија
МТ-55A резервоарот заградата оска
  • Главната битка резервоарот М-84 - [1]
  • Главната битка тенк Т-72 - [2]
  • KZ М-80A - [3]
  • Борбени оклопни полициски автомобил ЛАК М-86 - (користење на Воената полиција)
  • Оклопни извидувачки возила BRDM-2 - [4]
  • ОД на BTR-50 - (се користи како команда возило во armoured единици).
  • ОД на BTR-60 - (се користи како команда возило воздушна одбрана)
  • ОД МТ-Челото -.

Противоклопни средства[уреди | уреди извор]

Беспилотни воздушни возила Orbiter
  • Противоклопно возило  БОБ-1
  • Противоклопен лансиран комплет  9K111 "Fagot"
  • Противоклопна воена ракета "Maude"
  • Рачни ракетни лансери 90 M79 "ОСА"
  • Рачни ракетни лансери, 64 M80 "SOA"
  • Рачни ракетни лансери 120 M90 "Hornet"
  • Protivorvotny проектил "кора пчела"

Воздушна одбрана[уреди | уреди извор]

  • ДОБРО, пиштол Bofors 40 L/70 - (Navon Жирафа)
  • ДОБРО врвот 30 M53/59 Прагот
  • ДОБРО, во првите 20 ПОКЛОН-3 - (резерва артилерија и ракетни воздушна одбрана поделба)
  • ЛЕСНИ ПРЕНОСНИ ВОЗДУШНА ОДБРАНА РАКЕТНИ СИСТЕМИ IGLA
  • ЛЕСНИ ПРЕНОСНИ ВОЗДУШНА ОДБРАНА РАКЕТНИ СИСТЕМИ STRELA-2M
  • РАКЕТЕН СИСТЕМ ЗА ВОЗДУШНА ОДБРАНА STRELA-10M
  • РАКЕТЕН СИСТЕМ ЗА ВОЗДУШНА ОДБРАНА STRELA-1M
  • Ракетен одбранбен систем Pechora
  • Ракетен одбранбен систем Коцка

Пешадиско наоружување[уреди | уреди извор]

  • 7.62 автоматска пушка M70A/M70B1
  • Автоматска пушка "Знаме," М-21 5.56 M21
  • Автоматскиот пиштол 7.65 Шкорпија M84
  • АВТОМАТСКО РАКЕТЕН фрлач 30 М-93 Студентите M93 (BGA)
  • Фрлач на мини M57 60
  • Фрлач на мини M69 82
  • Фрлач на мини M75 120
  • Мирталез 7.62 М-84
  • Пушкамитралез-7.62  M72
  • Пиштол 9 ЦЗ99
  • Снајперпушка 7.9 M76
  • Снајперпушка 7.62  M91
  • Снајперпушка 12.7 M93 Црна Стрелка

Воздухопловните сили и воздушна одбрана[уреди | уреди извор]

Ракетен одбранбен систем[уреди | уреди извор]

  • S-125 Pechora -
  • 2K12 KUB -

Авион[уреди | уреди извор]

Миг-21bis од структурата 101. лов авијација ескадрила 204. воздушна база.
Борбени авиони[уреди | уреди извор]
  • Миг-29
    • Миг-29А - 9.12 ( борбен авион) -
    • Миг-29B - 9.12 Б (борбен авион) -
    • Миг-29 9.13 (борбен на авионот) -
    • Миг-29UB - 9.51 Б (обука борбен авион) -
  • Миг-21
    • Миг-21УМ (обука борбен авион) -
  • J-22 Орел
    • J-22 (јуришник) -
    • N-22 (образовни јуришник) -
    • IL-22 (извидување јуришник) -
    • ВО 22 (разузнавачки обука јуришник) -
  • G-4 Супер Seagull
    • G-4 (училиште-воена млазен авион) -
      Рационализација на транспортот авионот Антонов Е-26
    • G-4 (варијанта превозници мета) -
Транспортни авиони[уреди | уреди извор]
  • An-2 (транспортен авион) - се Користи главно за обука на падобранци.
  • На 26 (транспортен авион) -
Училишни авииони[уреди | уреди извор]
  • Ласта 95 (основна обука) -
  • Утва 75 (основна обука) -
Хеликоптери[уреди | уреди извор]
  • Ми-8 -
    • Mi-8T (десантно-борбени  хеликоптер) -
    • Ние-17V (десантно-борбени хеликоптер) -
    • Mi-17V-5 (десантно на хеликоптерот) - [3]
  • Сокол Газела
    • ХО-45 (основни хеликоптер) -
    • HI-42 Хера (извидување хеликоптер) -
    • XH-42M Гама (противоклопни хеликоптер) -
    • XH-45 M Гама2 (противоклопни хеликоптер) -

Оружје повлечено од употреба[уреди | уреди извор]

  • Тенкови типот Т-55 - Година на издавање:1966-1982
  • Samochody анти-авион систем ZSU-57-2 Година:1960-1961
  • Резервоарот подвижни М-60 - Година на реализација:1961-1978
  • Самоодни пиштол СУ-100 - Година:1961

Оружје планирано за надградба[уреди | уреди извор]

Проблемот беше во тоа што беше одлучено дека иднината што е веќе предвидени проекти.

  • Главната битка резервоарот М-84 - Годишна: 1985-1990
  • Новите борбени возила KZ М-80 - Година на производство: 1980-1991
  • Борбени оклопни ЛАК (повеќе верзија) - Година на издавање: 1983-1991

Следното оружје[уреди | уреди извор]

  • Пиштол 9mm Глок 17
  • Автоматска пушка во 5.56 мм FN Minimi
  • Модуларен автоматска пушка - FN Третман-L
  • Модуларен автоматска пушка 6.5 mm/7.62 мм - Застава M17
  • 40 mm РАКЕТЕН фрлач RBGR
  • Далечински контролирани besposchadno платформа BV Milos
  • АТВ Знаме НТВ
  • MULTIROLE ARMOURED борбени возила 4x4, КРОМИД М16. Milos
  • MULTIROLE ARMOURED борбени возила 8x8 сегмент – ЛАЗАР 3
  • Самоодни АРТИЛЕРИЈА ПИШТОЛ 155 mm "АЛЕКСАНДАР"
  • LRVM "Мајк"
  • Транспортен хеликоптер Ми-17V-5
  • Борбениот хеликоптер Ми-35 M
  • Мулти-цел хеликоптер се Airbus H145M
  • Воздушна одбрана систем s300
  • Воздухот систем на одбрана Buk м2

Прикажи повеќе[уреди | уреди извор]

  • Армијата на Србија и црна Гора
  • Редовите На Армијата На Србија
  • Верската служба во Армијата на Србија

Наводи[уреди | уреди извор]

 Надворешни врски[уреди | уреди извор]