Воиславци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Воиславци
Voislavci - Radoviš (9).jpg

Поглед кон селото

Воиславци is located in Македонија
Воиславци
Местоположба на Воиславци во Македонија
Координати 41°35′14″N 22°28′16″E / 41.58722° N; 22.47111° E / 41.58722; 22.47111Координати: 41°35′14″N 22°28′16″E / 41.58722° N; 22.47111° E / 41.58722; 22.47111
Општина Општина Радовиш
Население 796 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2420
Повик. бр. 032
Шифра на КО 22004
Надм. вис. 380 м
Воиславци на општинската карта
Воиславци во Општина Радовиш.svg

Атарот на Воиславци во рамките на општината
Commons-logo.svg Воиславци на Ризницата


Воиславци — село во Општина Радовиш, во околината на градот Радовиш.

Поглед кон селото
Селска чешма

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Воиславци се наоѓа на оддалаченост од 7 километри од центарот на Радовиш. Сместено е под пазувите на планината Смрдеш. Преовладува наизменично средоземноморска клима, која е погодна за одгледување на разни земјоделски производи.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото е дел од Радовишката каза во Отоманското Царство.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Воиславци живееле 340 жители, сите Македонци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Воиславци имало 400 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 796 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 340[1] 400[2] 576 571 711 784 802 801 798 796

Родови[уреди | уреди извор]

Воиславци е македонско село.

Според истражувањата од 1928 година, родови во селото.

  • Староседелци: Димчовци, Јовановци, и Ристовци (8 к.), Шукријовци, Спасовци, Јовановци, Илијевци и Николовци (18 к.), Грујовци и Стефановци (6 к.), Ќајци, Атанасовци, Мијаловци и Милевци (8 к.) и Чекрци, Андоновци и Трајковци (5 к.)
  • Доселеници: Аневци и Албанци (4 к.) и Темелковци (6 к.) доселени се од некое околно село; Карабашеви (5 к.) и Димитријевци (4 к.) доселени се од селото Сулдурци.[5]

Oпштествени институции[уреди | уреди извор]

цркви
Училиште

-Подрачно основно училиште „Орце Николов“ с.Воиславци (работи во склоп на ОУ „Орце Николов“ с.Ињево, училиштето располага со соодветен наставен кадар кои работаат со учениците од прво до петто одделение).

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1594 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 634 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[9]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Секоја година на 5 јануари се организира палење на Бадникарски оган, учество во организацијата земаат сите жители на селото.

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.234.
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.138-139.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. Русиќ, Бранислав. Радовишка Област. Архивиски фонд на МАНУ к-9,AE 116/II I.
  6. „Ограбени четири цркви и манастир“. Утрински Весник. Посетено на 2010-09-17. На |first= му недостасува |last= (help)
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 29 декември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 29 декември 2019.
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. стр. 325, Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]