Владимир Ковачев

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Владимир Ковачев
Роден 5 јануари 1875
Штип, Отоманско Царство
Починал 1910
Софија, Царство Бугарија
Националност Македонец
Занимање поет
револуционер

Владимир Ковачев (роден на 5 јануари 1875 година во Штип - починал во 1910 година во Софија) — македонски поет и револуционер, автор на заедничка песнарка со Христо Силјанов („Тагата на робот”), близок соборец на Гоце Делчев, брат-близнак на Владислав (Славчо) Ковачев, истакнат активист на ВМРО и автор на публицистички труд од капитално значење.[1]

Животопис[уреди | уреди извор]

Владимир Ковачев живеел и творел како емигрант во Бугарија. Во текот на релативно краткиот живот рано се пројавил како учесник во револуционерното движење. Татко му Михаил Ковачев (1840–1908) бил раководител на Штипскиот револуционерен комитет и учесник во Илинденското востание. Учителствувал во Штип, Скопје и Солун. Чичко му Јосиф Ковачев (1839–1898), познат педагог, бил основач на првото машко педагошко училиште во Штип (1869) и автор на учебници за тогашните училишта. Брат му Славчо бил штипски војвода во времето на Илинден.

Владимир Ковачев дипломирал право на Сорбона во Париз. Во Скопје поминал дел од своето детство. Образованието го продолжил во Софија, каде што со бројното семејство емигрирал кон крајот на ⅩⅠⅩ в. Се школувал како питомец на софиското Воено училиште, каде ја прифатил идејата на руските социјал-демократи (Доброљубов, Чернишевски, Херцен, Писарев), а добил можност и да се запознае и со лектира од македонските социјалисти во Бугарија (Димитар Благоев, Васил Главинов, Спиро Гулапчев). Контактирал со македонската група околу сп. „Лоза”. Кон литературата пројавува интерес уште од школските клупи. Од тој период потекнува неговата ракописна стихозбирка „Песни за Македонија”, која постхумно е објавена во Скопје (1997) во препев на Петар Т. Бошковски и Томе Арсовски. Песнарката ја пронашол во Државниот архив на Бугарија д-р Зоран Тодоровски. Песните се во духот на насоката што ја вовеле Марко Цепенков, Трајко Китанчев, Ефтим Спространов, Никола Киров Мајски – создавање култ кон поробената татковина.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Ковачев“. Македонска енциклопедија , книга I (А-Љ): стр. 704-705. (2009). Скопје: МАНУ.