Вини Пу

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Вини Пу
Winnie the Pooh- White River -Ontario-20060630.jpg
Прво појавување
Прва играВини Пу во Шумата од стоте акри (1986)
СоздавачАлан Александер Милн
Ернест Хауард Шепард
Заснован наВини мечката
Глас
Информации
ПрекарПу Мече
Пу
ВидМечка
ПолМашки
ДомШумата од стоте акри

Вини Пу, исто така наречен Мече Пу и Пу, ― измислено антропоморфно плишано мече создадено од англискиот писател Александер Алан Милн и англискиот илустратор Ернест Хауард Шепард. Мечето е главниот лик во книгата „Вини Пу“ (1926), а потоа следеле и „Куќата во ќошето на Пу“ (1928). Милн вклучил и песна за мечето во книгата со стихови за деца „Кога бевме многу млади“ (1924) и многу други во „Сега сме шест“ (1927). Сите четири тома биле илустрирани од Е. Х. Шепард.

Приказните за Пу се преведени на многу јазици, вклучувајќи го и латинскиот превод на Александар Ленард, Winnie ille Pu, која првпат била објавена во 1958 година, а во 1960 година станала единствената латинска книга што некогаш била ставена на листата на најпродавани на The New York Times.[1]

Во 1961 година, Walt Disney Productions лиценцирала одреден филм и други права на приказните на Милн за Мечето Пу од имотот на А. А. Милн и агентот за лиценцирање Stephen Slesinger, Inc., и ги прилагодила приказните Пу, со користење на цртичка во името „Winnie the Pooh“. Во популарните филмски адаптации, гласот на Пу го добиле глумците Стерлинг Холовеј, Хал Смит и Џим Камингс на англиски и Евгениј Леонов на руски.

Историја[уреди | уреди извор]

Потекло[уреди | уреди извор]

Изворни плишани играчки со Вини Пу. Во насока на стрелките на часовникот од долниот лев агол: Тигар, Канга, Едвард Мече („Вини-Пу“), Ејор и Прасе. Ру бил изгубен одамна.

А. А. Милн го именувал ликот Вини Пу по плишаното мече во сопственост на неговиот син, Кристофер Робин Милн, на кој се засновал ликот Кристофер Робин. Остатокот од играчките на Кристофер Милн - Прасе, Ејор, Канга, Ру и Тигар - беа вградени во приказните на Милн. [2] [3] Уште два лика, Був и Зајак, била создадени од замислата на Милн, додека Гофер бил додаден во верзијата на Дизни. Играчката мечка на Кристофер Робин е изложена во главната филијала на Јавната библиотека во Њујорк.[4]

Хари Колбурн и Вини, 1914 година

Кристофер Милн ја нарекол својата играчка мечка по Вини, канадска црна мечка што често ја гледал во зоолошката градина во Лондон, и Пу, лебед со кој тие се сретнале додека биле на одмор. Младенчето на мечката било купено од ловец за 20 канадски долари од канадскиот поручник Хари Колбурн во Вајт Ривер, Онтарио, додека бил на пат за Англија за време на Првата светска војна.[5] Тој ја нарекол мечката Вини по неговото второ живеалиште во Винипег, Манитоба. Вини била прикриено донесена во Англија со нејзиниот сопственик и се здобила со неслужбено признание како маскота на полкот Форт Гари. Колбурн го оставил Вини во Зоолошката градина во Лондон додека тој и неговата единица биле во Франција; по војната таа била службено дарувана во зоолошката градина, бидејќи таа станала многу сакана знаменитост таму.[6] Лебедот Пу се појавува како лик сам по себе во Кога бевме многу млади.

Статуа во Винипег на Хари Колбурн и Вини.

Во првото поглавје од Вини Пу, Милн го нуди ова објаснување зошто Вини Пу често се нарекува едноставно „Пу“:

Американскиот писател Вилијам Сафир претпоставувал дека изумот на Милн за името „Мече Пу“ можеби бил под влијание на надмениот лик Пу-Ба во „ Микадо“ (1885) од Гилберт и Саливан.[7]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. McDowell, Edwin. "Winnie ille Pu Nearly XXV Years Later", The New York Times (18 ноември 1984). Посетено на 13 декември 2021.
  2. "Pooh celebrates his 80th birthday". BBC News. Retrieved 20 July 2015
  3. Ford, Rebecca (28 February 2007) "Happy Birthday Pooh", Daily Express. Посетено на 13 декември 2021
  4. "The Adventures of the Real Winnie-the-Pooh. The New York Public Library.
  5. „Winnie the Pooh's Canadian beginnings“. The Hamilton Spectator. Hamilton, Ontario. 2 август 1997. стр. W.13 – преку PQArchiver.com.
  6. "Winnie". Historica Minutes, The Historica Foundation of Canada. Посетено на 13 декември 2021.
  7. Safire, William. 1993. "Whence Poo-Bah". GASBAG 24(3) issue 186:28–28.