Вељко Пауновиќ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Вељко Пауновиќ (21 август 1977) е српски фудбалски менаџер и поранешен играч, кој е менаџер на ЕФЛ Чемпионшип клубот Рединг.

Разноврсна напаѓачка единица, тој можел да игра како офанзивен играч за врска или напаѓач, а поголемиот дел од својата професионална кариера ја поминал во Шпанија каде што играл за осум клубови,[1] одигрувајќи вкупно 212 натпревари и постигнувајќи 38 голови во Ла Лига во текот на 11 сезони и имал неколку добри натпревари со Атлетико Мадрид.

Освен во својата земја, Пауновиќ професионално играл и во Германија, Русија и САД.

Играчка кариера[уреди | уреди извор]

Клуб[уреди | уреди извор]

Роден во Струмица, Македонија (во тоа време дел од СФР Југославија), Пауновиќ го направи своето професионално деби на 17 години со ФК Партизан.Следното лето тој се преселил во Шпанија, каде што останал во поголемиот дел од следната деценија играјќи за голем број клубови,[2] почнувајќи во сезоната 1995-1996 со скромната ЦА Марбеља и стигнувајќи до победниците на Куповите на УЕФА 1998-99 Финале на Купот со РЦД Мајорка (со која постигнал пет првенствени гола во таа сезона, за да му помогне на тимот од Балеарските Острови да заврши трет),[3][4] како и да има три одделни настапи со Атлетико Мадрид.[5]

Пауновиќ ја имал својата најдобра година во 2002-03 со ЦД Тенерифе во Сегунда Дивизион, забивајќи 18 пати во 38 настапи иако островот. По враќањето во Атлетико и краткиот престој во Германија со Хановер 96, тој му се приклучил на Хетафе ЦФ за најдобрата лига 2005-06,[6] уживајќи во својата најдобра сезона во Ла Лига постигнувајќи десет гола во 30 лигашки натпревари за да му помогне на клубот од предградието на Мадрид до деветтото место. Поради годините поминати во земјава, во 2006 година добил шпански пасош.[7]

Пауновиќ потпишал со рускиот прволигаш ФК Рубин Казан во март 2007 година. Следната година, тој договорил две и пол годишен договор со УД Алмерија во јануари.[7] Неговото деби било лошо, играјќи 20 минути надвор од клупата против Расинг де Сантандер во поразот од 0-1 на гостински терен, додека исто така доби два жолти картони во една минута (со последователно исклучување).[8] Тој ќе постигне гол во два наврати кон крајот на сезоната, во поразот со 4–2 на гости против поранешниот тим Хетафе [9] и во последниот натпревар, победата од 3–1 против РЦД Еспањол.[10]

На 12 јули 2008 година, било објавено дека Пауновиќ потпишал двегодишен договор со неговиот поранешен клуб Партизан. На 13 август тој постигнал гол во ремито 2–2 со турскиот Фенербахче СК, во квалификациското коло за Лигата на шампионите на УЕФА.[11] Сепак, на 24 декември, тој ја објави својата одлука да се повлече од фудбалот.

На 29 јуни 2009 година, Пауновиќ отишол на проба со Њујорк Ред Булс, но на крајот ја одбил понудата за едногодишен договор.[12] Во јуни 2011 година, по речиси три години надвор од фудбалот, 33-годишникот потпишал договор со друг северноамерикански клуб, Филаделфија Јунион, по пробниот период.[13] Тој го постигна својот прв гол со својот нов тим на крајот на месецот, во победата со 3–2 над Чивас САД.[14]

Пауновиќ официјално го објавил своето пензионирање по втор пат на 19 јануари 2012 година.[15]

Репрезентација[уреди | уреди извор]

Пауновиќ го направи своето деби за Србија и Црна Гора во пријателската победа против Мексико со 2–1, на 13 февруари 2002 година. Неговиот единствен натпревар беше две години подоцна против Северна Ирска, уште еден егзибициски натпревар, и тој постигна гол во ремито 1-1 во Белфаст.[16]

Тренерска кариера[уреди | уреди извор]

Србија НТ[уреди | уреди извор]

Пауновиќ се здоби со УЕФА ПРО тренерска лиценца и диплома за спортски директор од Кралската шпанска фудбалска федерација. Девет месеци беше аналитичар на Лигата на шампионите на УЕФА за РТВЕ во Шпанија.[17]

Пауновиќ почнал да работи како менаџер со српската репрезентација, каде што бил на чело на нивните тимови до 18, до 19 и до 20 години . Додека со вториот, тој го освои Светскиот куп на ФИФА 2015 година.[18]

Чикаго Фајр[уреди | уреди извор]

Пауновиќ на натпревар од Отвореното првенство на САД на гостувањето кај Синсинати во 2017 година

На 24 ноември 2015 година, Пауновиќ беше назначен за главен тренер на Чикаго Фајр ФК во МЛС.[19] Тој го предводеше тимот до плеј-офот во 2017 година, што се случи за прв пат по пет години.[17] Истата година, тој беше тренер на Ол-стар натпреварот против Реал Мадрид.[20]

Пауновиќ стигна и до полуфиналето на Отворениот куп на САД во 2016 и 2018 година.[21][22] Тој и Чикаго се разделија на 13 ноември 2019 година [23]

Ридинг[уреди | уреди извор]

Пауновиќ го замени Марк Боуен како менаџер на Ридинг на 29 август 2020 година.[24] На неговото деби во ЕФЛ шампионатот на 12 септември, тимот победил со 2–0 против Дерби Каунти;[25] тој го завршил септември како Менаџер на месецот во дивизијата за победа на сите три натпревари.[26] Тие пропуштија пласман во плејофот на два натпревари до крајот, по ремито 2-2 против Свонси Сити на стадионот Мадејски.[27]

Во ноември 2021 година, за време на втората сезона на Пауновиќ во Ридинг, тимот доби одбивање од шест поени поради прекршување на правилата за профитабилност и одржливост во претходните три сезони.[28][29] Следниот јануари, кралскиот клуб беше исфрлен од ФА Купот во третото коло од северната страна на Националната лига Кидерминстер Хариерс.[30]

Приватен живот[уреди | уреди извор]

Пауновиќ доживеал тешкотии додека тренирал за фудбал, како на пример пешачење со часови за да вежба, а понекогаш и без храна. Неговиот татко, Благоје, бил легендарен фудбалер на ФК Партизан Белград, клубот во кој израснал Вељко Пауновиќ. Дефанзивецот кој го инспирираше, тој исто така играл за Партизан и ја претставувал Југославија на УЕФА Евро 1968 година, подоцна започнувајќи менаџерска кариера.[31]

Пауновиќ е оженет и има четири деца.[32] Течно зборува шест јазици: англиски, шпански, српски, македонски, руски и германски.[17]

Трофеи[уреди | уреди извор]

Менаџер[уреди | уреди извор]

Србија

  • Светско првенство на ФИФА до 20 години : 2015 година [18]

Индивидуално

  • Менаџер на месецот во првенството во ЕФЛ : септември 2020 година [26]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Vujcic, Djuradj (29 March 2012). „Inside the MLS: Veljko Paunovic“. Red Nation Online. Посетено на 30 March 2012.
  2. „Paunovic poised for Getafe switch“. UEFA. 10 May 2005. Посетено на 29 November 2012.
  3. Segurola, Santiago (20 May 1999). „El Mallorca pierde con orgullo“ [Mallorca lose proudly]. El País (шпански). Посетено на 28 January 2016.
  4. Mazarrasa, Gonzalo (6 August 2009). „Paunovic: "Cumplí varios sueños en el Mallorca, y estaré agradecido eternamente" [Paunovic: "I fulfilled several dreams with Mallorca, and I'll thank them forever"] (шпански). RCDM. Посетено на 29 November 2012.
  5. „Atlético and Paunovic part company“. UEFA. 24 January 2005. Посетено на 29 November 2012.
  6. „El Getafe de Schuster es reforça amb el davanter serbi Veljko Paunovic“ [Schuster's Getafe bolster with Serbian forward Veljko Paunovic] (каталонски). Televisió de Catalunya. 18 July 2005. Посетено на 23 August 2018.
  7. 7,0 7,1 „Paunovic ficha por el Almería“ [Paunovic signs for Almería]. El Día (шпански). 19 January 2008. Посетено на 23 August 2018.
  8. Gutiérrez, José Gabriel (25 February 2008). „Paunovic: "Es muy indignante que esto suceda en el fútbol español" [Paunovic: "It's outrageous this can happen in Spanish football"]. Ideal (шпански). Архивирано од изворникот на 29 February 2012. Посетено на 29 November 2012.
  9. „Getafe 4–2 Almeria“. ESPN Soccernet. 7 May 2008. Посетено на 29 November 2012.
  10. „Espanyol 1–3 Almeria“. ESPN Soccernet. 18 May 2008. Посетено на 29 November 2012.
  11. „Fenerbahçe fightback foils Partizan“. UEFA. 13 August 2008. Посетено на 29 November 2012.
  12. Lewis, Michael (22 July 2009). „Red Bulls eyeing Serbian forward Veljko Paunovic“. New York Daily News. Посетено на 29 November 2012.
  13. „Union sign Serbian forward Veljko Paunović“. Philadelphia Union. 13 June 2011. Посетено на 29 November 2012.
  14. „Philadelphia Union 3–2 Chivas USA: Philly extend home unbeaten run with spirited comeback“. Goal. 26 June 2011. Посетено на 29 November 2012.
  15. „Union's Paunović announces decision to retire“. Philadelphia Union. 18 January 2012. Посетено на 29 November 2012.
  16. „NI 1–1 Serbia & Montenegro“. BBC Sport. 28 April 2004. Посетено на 29 November 2012.
  17. 17,0 17,1 17,2 „Chicago Fire Soccer Club signs head coach Veljko Paunović to multi-year contract extension“. Chicago Fire. 3 January 2019. Посетено на 7 May 2019.
  18. 18,0 18,1 Ibrulj, Sasa (20 June 2015). „Veljko Paunovic: The man behind Serbia's under-20 World Cup glory“. ESPN. Посетено на 23 August 2018.
  19. „Chicago Fire Soccer Club hires Veljko Paunovic as head coach“. Chicago Fire. 24 November 2015. Посетено на 25 November 2012.
  20. Corrigan, Dermot (1 August 2017). „Veljko Paunovic already making most of opportunity in MLS“. ESPN. Посетено на 19 January 2021.
  21. Edwards, Andy (9 August 2016). „NE Revs top Chicago Fire, book place in 2016 US Open Cup final“. NBC Sports. Посетено на 19 January 2021.
  22. Rodriguez, Alicia (8 August 2018). „Philadelphia Union 3, Chicago Fire 0 | 2018 US Open Cup Match Recap“. Major League Soccer. Посетено на 19 January 2021.
  23. „Chicago Fire part ways with head coach Veljko Paunovic“. Chicago Fire. 13 November 2019. Посетено на 13 November 2019.
  24. „Veljko Paunovic: Reading appoint Serbian as manager, replacing Mark Bowen“. BBC Sport. 29 August 2020. Посетено на 29 August 2020.
  25. Preston, Andy (12 September 2020). „Derby County 0–2 Reading: Goals from Joao and Ejaria give Paunović's Royals the perfect start“. Wokingham Today. Посетено на 19 January 2021.
  26. 26,0 26,1 Joy, Matt (8 October 2020). „Reading FC boss nomimated for Manager of the Month award“. The Reading Chronicle. Посетено на 26 October 2021.
  27. Vincent, Gareth (25 April 2021). „Reading 2–2 Swansea City“. BBC Sport. Посетено на 27 May 2021.
  28. Fisher, Ben (17 November 2021). „Reading agree six-point deduction with EFL for breaching financial rules“. The Guardian. Посетено на 2 February 2022.
  29. Warlow, Robert (19 November 2021). „Veljko Paunovic sends defiant message to Reading FC fans after confirmation of points deduction“. Get Reading. Посетено на 1 February 2022.
  30. Nurick, Benjy (8 January 2022). "I will turn this around." Reading FC manager insists he is right man for the job“. The Reading Chronicle. Посетено на 1 February 2022.
  31. „Son of Serbia“. The Coaches' Voice. 24 January 2018. Посетено на 7 May 2019.
  32. „Paunovićev poker (FOTO)“ [Paunović poker (PHOTO)] (српски). Mozzart Sport. 30 July 2013. Архивирано од изворникот на 4 March 2016. Посетено на 18 June 2015.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]