Вероника Лејк
| Вероника Лејк | |
|---|---|
 Лејк во 1952 г. | |
| Роден(а) | Констанс Френсис Мари Окелман ноември 14, 1922 Њујорк, САД |
| Починал(а) | јули 7, 1973 (возр. 50) Бурлингтон, Вермонт, САД |
| Други имиња |
|
| Занимање | глумица |
| Активен период | 1939–1970 |
| Сопружник | Џозеф Алан Мекарти
(в. 1955; разв. 1959)Роберт Карлтон Монро
(в. 1972) |
| Деца | 4 |
Констанс Френсис Мари Окелман (14 ноември 1922 - 7 јули 1973), професионално позната како Вероника Лејк, била американска филмска, театарска и телевизиска глумица. Лејк била најпозната по нејзините улоги како фатална жена во филмови ноар со Алан Лад во текот на 1940-тите, по нејзината фризура и филмови како „ Патувањата на Саливан“ (1941) и „Се оженив со вештерка“ (1942). До крајот на 1940-тите, кариерата на Лејк почнала да опаѓа, делумно поради нејзиниот алкохолизам. Во 1950-тите снимила само еден филм но имала неколку гостувања на телевизија. Се вратила на големото платно во филмот „Стапки во снегот“ (1966), но улогата не ѝ ја оживеала кариерата.
Мемоарите на Лејк, „Вероника: Автобиографијата на Вероника Лејк“, биле објавени во 1970 г. Нејзината последна филмска улога била во нискобуџетен хорор филм, „Прослава на месо“ (1970). Лејк починала на 50-годишна возраст во јули 1973 година, од хепатит и акутна повреда на бубрезите.
Личен живот
[уреди | уреди извор]Првиот брак на Лејк бил со уметничкиот директор Џон С. Детли, во 1940 година. Тие имале ќерка, Елејн (родена во 1941 година), и син, Ентони (роден на 8 јули 1943 година). Синот на Лејк се родил предвреме откако таа се сопнала на кабел за осветлување додека снимала филм. Ентони починал на 15 јули 1943 година.[1] Лејк и Детли се разделиле во август 1943 г. и се развеле во декември 1943 година.[2]
Во 1944 година, Лејк се омажила за филмскиот режисер Андре де Тот, со кого имала син, Андре Ентони Мајкл III (познат како Мајкл Де Тот) и ќерка, Дајана (родена во октомври 1948 година). Откако купила авион за де Тот, Лејк ја добила својата пилотска лиценца во 1946 година. Подоцна, кога го напуштила, летала сама помеѓу Лос Анџелес и Њујорк.[3] Лејк и де Тот се развеле во 1952 година.[4]
Во септември 1955 година, се омажила за текстописецот Џозеф Алан Мекарти.[5] Тие се развеле во 1959 година. Во 1969 г. изјавила дека ретко ги гледала своите деца.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Veronica Lake's Baby, Born Prematurely, Dies“. Reading Eagle. July 16, 1943. стр. 18. Посетено на January 10, 2013.
- ↑ Грешка во наводот: Погрешна ознака
<ref>; нема зададено текст за наводите по име "miami". - ↑ „Veronica Lake“. Turner Classic Movies Database. Архивирано од изворникот на April 25, 2009. Посетено на October 4, 2010.
- ↑ „Veronica Lake Wins Divorce From Director“. Sarasota Herald-Tribune. June 3, 1952. стр. 12. Архивирано од изворникот на October 27, 2015. Посетено на January 10, 2013.
- ↑ „Veronica Lake Weds Ex-County Tunesmith“. The Herald. September 4, 1955. стр. 2. Посетено на January 11, 2013.
- Burroughs Hannsberry, Karen (2009). Femme Noir: Bad Girls of Film. McFarland. ISBN 978-0-786-44682-7.
- Chierichetti, David (2004). Edith Head: The Life and Times of Hollywood's Celebrated Costume. HarperCollins. ISBN 0-06-056740-6.
- Donnelley, Paul (2003). Fade To Black: A Book of Movie Obituaries. Omnibus Press. ISBN 0-7119-9512-5.
- Hare, William (2008). L.A. Noir: Nine Dark Visions of the City of Angels. McFarland & Company. ISBN 978-0786437405.
- Hiney, Tom (1999). Raymond Chandler: A Biography. Grove Press. ISBN 0-8021-3637-0.
- Hischak, Thomas S. (2011). Disney Voice Actors: A Biographical Dictionary. McFarland & Company. ISBN 978-0786462711.
- Parish, James Robert; Pitts, Michael R. (2003). Hollywood Songsters: Singers Who Act and Actors Who Sing: A Biographical Dictionary. Taylor & Francis. ISBN 0-415-94333-7.
- Starr, Kevin (2003). Embattled Dreams: California in War and Peace, 1940–1950. Oxford University Press. ISBN 0-19-516897-6.
- Terkel, Studs (1999). The Spectator: Talk About Movies and Plays With Those Who Made Them. The New Press. ISBN 1-565-84553-6.
Литература
[уреди | уреди извор]- Лејк, Вероника; Бејн, Доналд (1970). Вероника: Автобиографијата на Вероника Лејк . „Цитадел Прес“;ISBN 0-806-50225-8
- Ленбург, Џеф, Пикабу: Приказната за Вероника Лејк . iUniverse, 2001;ISBN 978-0-595-19239-7 .
- Одерман, Стјуарт, Разговор со пијанистот 2 . BearManor Media, 2009;ISBN 978-1-59393-320-3
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Вероника Лејк на
Семрежната филмска база на податоци (англиски)
