Василиј Леонтјев

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Василиј Леонтјев
Leontief-Harvard.jpg
Леонтјев на Харвард
Роден Василиј Василјевич Леонтјев
5 август 1906(1906-08-05)
Минхен, Германско царство
Починал 5 февруари 1999(1999-02-05) (воз. 92 г.)
Њујорк, Њујорк,САД
Државјанство Руска империја, Советски Сојуз, САД
Националност Руска империја, Советски Сојуз, САД
Полиња економија
Установи Њујоршки универзитет
Харвардски универзитет
Образование Берлински универзитет, (докторат)
Ленинградски универзитет, (магистратура)
Докторски ментор Ладислаус Борткјевич
Вернер Сомбарт
Докторанди Вернон Смит
Роберт Солоу
Пол Семјуелсон
Карен Поленске
Хајман Мински
Кодадад Фарманфармајан[1]
Кенет Ајверсон
Познат по Анализа инпут-аутпут
Влијание од Леон Валрас
Поважни награди Нобелова награда за економија (1973)

Василиј Василјевич Леонтјев (руски: Васи́лий Васи́льевич Лео́нтьев, англиски: Wassily Wassilyovich Leontief; 5 август 1906 во Минхен5 февруари 1999 во Њујорк) — американско-руски економист познат по неговото истражување како промените во еден економски сектор може да влијаат на другите сектори. Леонтјев ја добил Нобеловата награда за економија во 1973 година и тројца од неговите докторанти исто така ја добиле наградата (Пол Семјуелсон во 1970 г., Роберт Солоу 1987 г., Вернон Смит во 2002 г.).

Биографија[уреди | уреди извор]

Ран живот[уреди | уреди извор]

Василиј Леонтјев е роден на 5 август 1906 година во Минхен, Германија, син на Василиј Леонтјев (професор по економија) и Слата (подоцна Евгенија, нареченија Генија) Леонтјев (родена Бекер).[2] Василиј Леонтјев припаѓал на семејство на староверци, трговци кои живееле во Санкт Петербург од 1741 година.[3] Генија Бекер припаѓала на богато еврејско семејство од Одеса. На 15 години, во 1921 година, Василиј се запишал на Ленинградскиот универзитет. Добил магистерска диплома во 1924 година на 19 години.

Опозиција во СССР[уреди | уреди извор]

Леонтјев се нашол со истомислениците за академска автономија, слобода на говорот и изразил поддршка на Питирим Сорокин. Поради тоа бил затворан неколку пати од Чека. Во 1925 година му било дозволено да го напушти СССР, главно бидејќи Чека мислела дека бил смртно болен со саркома, дијагноза која подоцна се покажала неточна.[4] Ги продолжил неговите студии на Берлинскиот универзитет и во 1928 година го добил докторатот по економија под водство на Вернет Зомбарт, пишувајќи ја неговата дисертација за „Кружниот тек во економијата“.

Ран професионален живот[уреди | уреди извор]

Од 1927 до 1930 година работел во Институтот за светска економија на Килскиот универзитет. Таму го истражувал потеклото на кривите за побарувачка и понуда. Во 1929 година отпатувал во Кина како советник на министерот за железници.

Во 1931 година заминал за САД и се вработил во Националното биро за економско истражување.

Во текот на Втората светска војна, Леонтјев бил консултант на американското биро за стратешки услуги.

Поврзаност со Харвард[уреди | уреди извор]

Леонтјев се приклучил на економската катедра на Харвард во 1932 година и во 1946 година станал професор по економија.

Околу 1949 година, Леонтјев ги користел првичните компјутерски системи достапни тоа време во Харвард за да ги внесе податоците добиени од американскиот завод за вработување, делејќи ја американската економија на 500 сектори. Леонтјев направил линеарно равенство за секој сектор засновано на податоците и користел компјутер, Харвард Марк II, за да го реши системот, едно од првите значајни употреби на компјутерите при математичко поставување.[5]

Леонтјев воспоставил истражувачки проект во 1948 година и останал директор на проектот до 1973 година. Започнувајќи од 1965 година заседавал со Харвардското друштво.

Поврзаност со Њујоршкиот универзитет[уреди | уреди извор]

Во 1975 година, Леонтјев се приклучил на Њујоршкиот универзитет и го основал и го водел Институтот за економска анализа.

Личен живот[уреди | уреди извор]

Во 1932 година, Леонтјев се оженил со поетесата Естела Маркс. Нивното единствено дете, Светлана Леонтјев Алперс, се родило во 1936 година.

Леонтјев уживал во ловењето риба, гледањето балет и пиењето вино. Со години одморал на неговата фарма во Вест Бурк, Вермонт, но откако се преселил во Њујорк во 1970-тите години, одморал во летната резиденција во Лејквил, Конектикат.

Леонтјев умрел во Њујорк на 5 февруари 1999 година на возраст од 93 години. Неговата жена починала во 2005 година.

Поголеми придонеси[уреди | уреди извор]

Леонтјев е главно поврзуван со развојот на линеарниот модел на општата рамнотежа и користењето на анализата за инпут-аутпут, која потекнува од неа. Направил придонеси и во други полиња во економијата, како меѓународната трговија, каде го прикажал Леонтјевиот парадокс. Бил еден од првите кој ја поставил теоремата за композитно добро.

Леонтјев ја добил Нобеловата награда за економија за неговата работа на табелите за инпут и аутпут. Табелите инпут-аутпут го анализира процесот преку кој инпутите од една индустрија произведуваат аутпути за потрошувачка или за инпути за друга индустрија. Со табелата инпут-аутпут може да се процени промената во побарувачката за инпути која ќе предизвика промена во производството на финалното добро. Анализата претпоставува дека соодносот на инпутот е фиксен; така користењето на анализата инпут-аутпут е ограничена на приближни бројки, отколку точни предвидувања. Инпут-аутпут бил необичен и бил поттикнат од голема емпириска работа; во 2010 година неговиот итеративен метод бил признаен како ран интелектуален претходник на PageRank на Гугл.[6][7][8]

Леонтјев ја користел анализата инпут-аутпут за изучување на карактеристиките на движењето на трговијата помеѓу САД и другите земји и го пронашол она што е наречено Леонтјев парадокс; „оваа земја ја применува надворешната трговија со цел оптимизацијата на нејзиниот капитал и распоредување на прекубројната работна сила, отколку обратно, т.е., изворот на САД бил релативно трудоинтензивен спореден со увозот на САД. Ова е спротивно на тоа што би се очекувало, сметајќи дека компаративната предност на САД биле капиталните добра. Според некои економисти, овој парадокс бил објаснет со фактот дека кога земја произведува „повеќе од две добра, изобилството на капитал споредено со труд не наметнува дека капиталната интензивност на нејзиниот извоз треба да го надминува оној на увозот“.[9]

Леонтјев бил исто така силен проповедник на употребата на квантитативни податоци во изучувањето на економијата. Низ неговиот живот, Леонтјев се борел против „теоретските претпоставки и ненабљудуваните факти“.[10] Според Леонтјев, премногу економисти немале желба „да си ги извалкаат рацете“ со работење на сурови емпириски факти. На крајот, Василиј Леонтјев направил многу да ги направи квантитативните податоци подостапни и неопходни за изучување на економијата.

Публикации[уреди | уреди извор]

  • 1925: „Balans Narodnogo Chozjajstva SSR“ во Planovoe Chozjajstvo преведена на италијански како „Il Bilancio dell’economia nazionale dell’URSS.“ во La Strategia Sovietica per Sviluppo Economico 1924–1930, Giulio Einaudi editore, Торино [во врска со советскиот биланс на националната економија, 1923–4]
  • 1928: Die Wirtschaft als Kreislauf, Тибинген: повторно објавена како The economy as a circular flow, стр. 181–212 во: Structural Change and Economic Dynamics, Volume 2, Issue 1, јуни 1991; овој превод е скратен за да се избегнат контроверзните изјави.
  • 1941: Structure of the American Economy, 1919–1929
  • 1953: Studies in the Structure of the American Economy
  • 1966: Input-Output Economics
  • 1966: Essays in Economics
  • 1977: Essays in Economics, II
  • 1977: The Future of the World Economy
  • 1983: Military Spending: Facts and Figures, Worldwide Implications and Future Outlook заедно со Ф. Дачин.
  • 1983: The Future of Non-Fuel Minerals in the U. S. And World Economy заедно со Ј. Ко, С. Назар и И. Зон
  • 1986: The Future Impact of Automation on Workers заедно со Ф. Дачин

Награди[уреди | уреди извор]

Во негова чест[уреди | уреди извор]

Институтот за глобален развој и животна средина при Универзитетот Тафтс секоја година ја доделува наградата за економија „Леонтјев“, наречена во негова чест.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. http://www.fas.harvard.edu/~iohp/farmanfarmaian.html
  2. Видете податоци за раѓање. Во неговата биографија Леонтјев ја дава 1906 година како година на раѓање и вели дека пораснал во Санкт Петербург.
  3. Svetlana Kaliadina et al., "The Family of W.W. Leontief in Russia", Economic Systems Research, vol.18 (2006), 335-345 (http://econpapers.repec.org/article/tafecsysr/default18.htm).
  4. Svetlana Kaliadina et al., "W.W. Leontief and the Repressions of the 1920s: an Interview", Economic Systems Research, vol.18 (2006), 347–355 (http://econpapers.repec.org/article/tafecsysr/default18.htm).
  5. Lay, p.1
  6. http://science.slashdot.org/story/10/02/17/2317239/PageRank-Type-Algorithm-From-the-1940s-Discovered?art_pos=3
  7. http://www.technologyreview.com/blog/arxiv/24821/
  8. Massimo Franceschet (2010). PageRank: Standing on the shoulders of giants. „arXiv:1002.2858 [cs.IR]“. 
  9. http://www.econlib.org/library/Enc/bios/Leontief.html
  10. Wassily Leontief (1906-1999)“, „Econlib“, Library of Economics and Liberty, 5 мај 2014 (посет. 5 мај 2014 г).

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Wikiquote-logo.svg
Викицитат има збирка цитати поврзани со: