Валентина Ступина

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Валентина Сергеевна Ступина
Valentina Stupina 0225 (cropped).JPG
Изворно имеВалентина Сергеевна Ступина
Роден4 јуни 1920
Тољати
Починал22 август 1943
Есентуки
ДржаваСССР СССР
Род Советски воздухопловни сили
Служба1941 — 1943
ЧинПомлад поручник
Единица588. Ноќен бомбашки полк
(подоцна преименуван во 46. Таманска гарда на ноќен бомбашки полк)
Битки/војниИсточен фронт на Втора светска војна
ОдликувањаМедал за храброст

Валентина Ступина (руски: Валентина Сергеевна Ступина) беше пилот, навигатор на лет и шеф на комуникации на 588. Ноќен бомбашки полк за време на Втората светска војна до нејзината смрт во 1943, по што нејзината улога е преземана од Хиуаз Доспанова.

Ран живот[уреди | уреди извор]

Валентина Ступина е родена на 4 јуни 1920 во новоформираниот Советски Сојуз, второ од три деца. Нејзиниот татко, кој работи во шумарство, умира во 1933 пред таа да се пресели во Самара со нејзиниот постар брат Анатолиј, каде првпат учи да лета со падобран. Откако живее во Самара една година, се преселува во Ставропол каде е активна спортистка и завршува средно училиште со почести во 1937, по што се запишува на Московскиот воздухопловен институт каде учи до германската инвазија на Советскиот Сојуз во 1941. По почетокот на војната, го напушта училиштето за да работи на копање на противтенковски ровови и изградба на одбранбени утврдувања.[1][2]

Воена кариера[уреди | уреди извор]

По охрабрувањето од Комсомол да се придружи на женски воздухопловен полк основан од Марина Раскова, Ступина волонтира во октомври. По обука за навигатор на военото воздухопловно училиште Енгелс, таа е распоредена на Јужниот фронт кон крајот на мај 1942. Ступина лета 15 летови пред да биде именувана за шеф на комуникации на полкот, и покрај тоа што таа изразува желба да продолжи да лета во борбените мисии.[3][4]

Добива Медал за храброст во ноември 1942, со што станува една од првите членови на полкот што воопшто добива некакво признание. Умира во полска болница или од повреди или од болест во 1943, откако одбива да остане во болницата за долго, сакајќи да остане во полкот. Валентина е погребана со сите воени почести на локалните цивилни гробишта, а на погребот присуствува целиот полк. Командантот на полкот, Евдокија Бершанскаја, ѝ испраќа телеграма на нејзината мајка, Полина Ступина, во која ја информира за смртта на нејзината ќерка, но таа пристигнува по погребот. Бершанскаја се сретнува со неа и заедно одат на гробот на Валентина.[4][5][6]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Ступина Валя“. tamanskipolk46.narod.ru. Посетено на 2018-04-25.
  2. Melnik, Sergei. „Девочка в шлеме“. www.relga.ru. Посетено на 2018-04-25.
  3. „Портал о Фронтовиках“. www.pobeda1945.su. Посетено на 2018-04-25.
  4. 4,0 4,1 Rakobolskaya, Irina; Kravtsova, Natalya (2005). Нас называли ночными ведьмами : так воевал женский 46-й гвардейский полк ночных бомбардировщиков. Moscow: University of Moscow Press. стр. 336. ISBN 5211050088. OCLC 68044852.
  5. „Ступина Валентина Сергеевна, Медаль «За отвагу»“. pamyat-naroda.ru. Посетено на 2018-04-25.
  6. Chechneva, Marina (1975). Fighting friends of mine (руски). Moscow.