Прејди на содржината

Буџетска одговорност во Европската Унија

Од Википедија — слободната енциклопедија

Европската Унија користи различни мерки за јавна одговорност за преглед и реформирање на буџетите низ целата влада.[1] Бидејќи буџетот на ЕУ е изложен на ризик од лошо административно работење, секоја година Европскиот ревизиски суд поднесува извештај за управувањето со буџетот. Ревизорите на Европската Унија изјавиле дека со спроведувањето на поголема транспарентност и системи за двојно книговодство, се смета дека ќе се подобри управувањето со буџетот.

Со цел да се зајакнат средствата за спречување на измами, комисијата ја основала Европската канцеларија за борба против измами (OLAF) на 28 април 1999 година, согласно Одлуката 1999/352 на Европската комисија.[2] Канцеларијата добила одговорност за спроведување административни истраги против измами, со тоа што ѝ бил доделен посебен независен статус.

Ревизија

[уреди | уреди извор]

Европски ревизиски суд проверува дали сите приходи на Унијата се исплатени и сите нејзини расходи се направени на законски и редовен начин, како и дали буџетот на ЕУ е управуван разумно. Овој суд бил основан на 22 јули 1975 година со Буџетскиот договор од 1975 година и започнал да работи како надворешен ревизорски орган на Заедницата во октомври 1977 година.

Транспарентност

[уреди | уреди извор]

Состаноците на Советот на ЕУ се претежно јавни. Пренос од седниците може да се види и на веб-страницата на советот.

Исто така, пленарните седници на Европскиот парламент се емитуваат преку интернет.[3] Покрај тоа, јавноста може да ги набљудува седниците директно од посебна галерија. Исто така, речиси сите седници на парламентарните комисии се достапни за јавноста,[4] освен за одредени прашања како што се барањата за одземање на парламентарниот имунитет на пратеник во Европскиот парламент.

Покрај тоа, активностите на Европската комисија се предмет на транспарентност. Мониторингот на комисијата го врши тело независно од комисијата, како што е „Европската канцеларија за борба против измами“ (OLAF). Тие поднесуваат извештаи до Европскиот парламент.

Европскиот парламент усвоил обврзувачки правила за транспарентност на лобирањето во 2019 година, според кои пратениците вклучени во изготвувањето и преговарањето за законодавство мора да ги објавуваат своите состаноци со лобистите.[5] Амандманот вели дека „известувачите, известувачите во сенка или претседателите на комисиите, за секој извештај, ги објавуваат онлајн сите закажани состаноци со претставници на интереси што спаѓаат во опсегот на Регистарот на транспарентност“ - база на податоци на ЕУ.[6]

Корупција и перење пари

[уреди | уреди извор]

Функционерите на Европскиот парламент се обвинети за корупција и перење пари поради заклучоци од страна на владите на Катар, Мароко, Мавританија,[7] и Русија, исто така наречени Катаргејт и Русигејт.[8][9][10]

Парламентарното собрание на Советот на Европа усвоило предлог во кој се наведува дека „жали за фактот што членовите на Европскиот парламент прифатија, а не ги пријавија патувањата во Азербејџан, посетите на регионот Нагорно-Карабах и престојот во луксузни хотели што беа организирани и платени од азербејџански функционери“.[11]

Актуелниот генерален директор на јавната Чешка телевизија, Јан Соучек, ги зацрнувал финансиските документи за да ги скрие од јавноста.[12]

Поврзано

[уреди | уреди извор]

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ Anonymous (2016-07-05). „How the EU budget is spent“. European Union (англиски). Посетено на 2019-12-20.
  2. ↑ „European Anti-Fraud Office“. European Anti-Fraud Office – European Commission (англиски). Посетено на 2019-12-20.
  3. ↑ europarltv Архивирано на 5 ноември 2010 г. and EP Live Архивирано на 2 октомври 2010 г.
  4. ↑ EP Live Архивирано на 2 октомври 2010 г.
  5. ↑ „EU Parliament to end secret lobby meetings“. 31 January 2019.
  6. ↑ „Text adopted by EU Parliament on lobbying transparency“ (PDF).
  7. ↑ Becker, Markus; Buschmann, Rafael; Naber, Nicola; Neukirch, Ralf; Truckendanner, Petra (20 January 2023). „A Secret Meeting in Suite 412. Inside the European Parliament Corruption Scandal“. Der Spiegel (англиски). Архивирано од изворникот на 31 January 2023. Посетено на 24 January 2023.
  8. ↑ Glucksmann, Raphaël; Picula, Tonino; Ruiz Devesa, Domènec; Bischoff, Gabriele; Marques, Pedro; Schieder, Andreas (2024). „Motion for a resolution on Russiagate: allegations of Russian interference in the democratic processes of the European Union | B9-0125/2024“. European Parliament (англиски). Посетено на 2024-02-09.
  9. ↑ „Cs Asked Metsola That The European Parliament Investigate Puigdemont For Russian Espionage“ (англиски). 2024-02-05. Архивирано од изворникот на 2024-02-07. Посетено на 2024-02-09.
  10. ↑ „Latvian member of European Parliament accused of spying officially under investigation“. Yahoo News (англиски). 2024-01-30. Посетено на 2024-02-09.
  11. ↑ „Texts adopted - Situation in Nagorno-Karabakh after Azerbaijan's attack and the continuing threats against Armenia“. European Parliament (англиски). 5 October 2023. Посетено на 2024-01-15.
  12. ↑ „Šéf České televize dostal výtku. Za odstupné, začerňování smluv i způsob komunikace | Aktuálně.cz“. 12 March 2025.

Книги на темата

[уреди | уреди извор]
  • Андреас Олдаг, Ханс-Мартин Тилак : Raumschiff Brüssel – Wie die Demokratie in Europa scheitert (германски: Вселенски брод Брисел – Како пропаѓа демократијата во Европа), Argon Verlag, 2003 (прво издание, тврд повез),ISBN 3-87024-578-6 ,ISBN 978-3-87024-578-8 / Фишер, Франкфурт 2004 (2-ро издание)ISBN 3-596-15746-3 ,ISBN 978-3-596-15746-4
  • Пол ван Бујтенен : Свиркање: Измама во Европската комисија, Политикос паб, 2000 година,ISBN 1-902301-46-3 ,ISBN 978-1-902301-46-4

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Буџетска_одговорност_во_Европската_Унија&oldid=5386966“