Бук

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Бук
Παρανέστι
Paranesti Buk Station 01.jpg
Бук се наоѓа во Грција
Бук
Координати: 41°25′ СГШ 24°57′ ИГД / 
Земја Грција
Област Источна Македонија и Тракија
Округ Драмски округ
Општина Бук
Општ. единица Караџаќој
Надм. вис. 180 м
Население (2001)[2]
 • Вкупно 36[1]
Часовен појас EET (UTC+2)
 • Лете (DST) EEST (UTC+3)

Бук (грчки: Παρανέστι, Паранести)[3] — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 39 километри североисточно од градот Драма и северозападно од Ксанти во подножјето на јужните Родопи на левиот брег на реката Места (Нестос). Селото лежи на главниот патен пат кој ги поврзува градовите Драма и Ксанти, а исто така поминува и железничката линија која ја поврзува Западна Тракија со остатокот на Грција.

Селото се наоѓа на надморска височина од 124 метри.

Историја[уреди | уреди извор]

Отоманско Царство[уреди | уреди извор]

Селото е евидентирано во 15 век како Буково како чисто муслиманско[4]. Во деталниот регистар на санџакот Паша од 1569-70 година селото било регистрирано како Бабук без население и годишен приход од даноци од обработливата земја во износ од 600 акчиња[5].

Селото Бук во текот на 19 век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 400 жители Турци[6]. Според статистиката на Анастас Разбојников, во 19 век Бук било помашко село, кое имало 100 куќи во 1830 година, 120 - во 1878, 150 во 1912 и 1920 година[7].

По започнувањето на Балканските војни, од селото едно лице бил доброволец во Македонско-одринските доброволни чети[8].

Грција[уреди | уреди извор]

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Според грчката статистика од 1913 година во селото живееле 935 жители[9]Во 1920 година во селото биле регистрирани 406 жители.[10]

По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.

Во 1927 година мето на селото било променето во Паранестион.[11]

Демографија[уреди | уреди извор]

До 1928 година во селото биле населени 16 грчки семејства со 54 бегалци од Турција.[12] Во 1928 година селото броело 798 жители, додека во 1940 година селото броело 1168 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 822 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 1244 жители, во 1971 година имало 685 жители, во 1981 година имало 522 жители, додека во 1991 година имало 597 жители[13]. Денеска, населението на селото е 1256 жител според пописот од 2001 година.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 1168 822 1244 685 522 597 1256 /
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија


Наводи[уреди | уреди извор]

  1. ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΣΥΕ (2001). „Данни от преброяването на населението в Гърция от 2001 година“ (PDF). стр. 69. архивирано од оригиналот на 18 март 2009. http://web.archive.org/web/20090318065626/http://www.statistics.gr/gr_tables/S1101_SAP_1_TB_DC_01_03_Y.pdf. конс. 4 май 2009 г. 
  2. (PDF 39 Мб) Фактична состојба на населението и домовите во Грција според пописот од 18 март 2001 г.. Државен завод за статистика на Грција. 2003. http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00095.pdf. 
  3. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Αρμπατζίκ -- Στέρνα
  4. Иванов, Йордан. „Местните имена между Долна Струма и Долна Места“. София, БАН, 1982, стр. 83.
  5. Стоjановски, Александар (2007). Турски документи за историjата на Македониjа. Опширен пописен дефтер за Паша санџакот (казите Драма, Кавала, Серез и Неврокоп) од 1569/70 година, том X, книга 2. Скопjе: Државен архив на Република Македониjа. стр. 72. ISBN 978-998-962-264-9. OCLC 645308759. 
  6. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 199.
  7. Разбойников, Анастас и Спас Разбойников, Населението на Южна Тракия с оглед на народностните отношения в 1830, 1878, 1912 и 1920 година, София 1999, с. 326
  8. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.103 и 832.
  9. Λιθοξόου, Δημήτρης. „Απαρίθμηση των κατοίκων των νέων επαρχιών της Ελλάδος του έτους 1913 - Μακεδονία“. архивирано од оригиналот на 31 јули 2012. http://archive.is/YKrE. конс. 3 мај 2009 г. 
  10. Симовски, Тодор (1998) (на македонски). Населените места во Егејска Македонија, том 1. Скопје: Здружение на децата бегалци од Егејскиот дел на Македонија. стр. 139. ISBN 9989-9819-4-9. OCLC 44748962. 
  11. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  12. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  13. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 89.