Прејди на содржината

Битка за Соледар

Од Википедија — слободната енциклопедија
Битка за Соледар
Дел од битка за Бахмут во Руската инвазија на Украина
Датум 3 август 2022 – 16 јануари 2023
(5 месеци, 1 недела и 6 денови)
Место Соледар, Донечка Област, Украина
48°41′27″N 38°04′27″E / 48.69083°N 38.07417°E / 48.69083; 38.07417
Исход Руска победа[1]
Територијални
промени		 Руските сили го освоиле Соледар[2][3]
Завојувани страни
 Русија  Украина
Команданти и водачи
Валериј Герасимов[4]
Антон Јелизаров[5][6] 		Олександар Сириски[7]
Вклучени единици
 Русија Armed Forces Украински вооружени сили
Жртви и загуби
илјадници убиени[17] илјадници убиени[17]

Битката кај Соледар — серија воени ангажмани во и околу населбата од градски тип Соледар [18] за време на битката за Донбас во руската инвазија на Украина.

Руските сили започнале офанзива на 3 август 2022 година, гранатирајќи ги Соледар, Бахмут и околните села на југ и на исток. Повторените местни руски напади на или во близина на Соледар продолжиле во октомври, при што многумина биле одбиени од украинската армија. До крајот на декември, голем дел од борбите во регионот се фокусирале околу Бахмут, при што Соледар се сметал за сателитско упориште кое го штити североисточното крило на градот и линиите за снабдување. Во тоа време, голем дел од Соледар бил претворен во урнатини.

Директните руски напади врз Соледар продолжиле кон крајот на декември 2022 година и почетокот на јануари 2023 година, а на 16 јануари руските сили го зазеле последниот сектор од нејзината индустриска зона и обезбедиле контрола врз градот, дозволувајќи им на Русите дополнително да ги загрозат северните и североисточните предградија на Бахмут. [19]

Позадина

[уреди | уреди извор]

За време на кампањата во источна Украина во руската инвазија на Украина, руските и сепаратистичките сили се насочиле кон заземање на регионот Донбас, кој се состои од областите Донецк и Луганск. Делови од овие области, вклучително и нивните престолнини со истите имиња, биле освоени во проруските востанија во 2014 година. Кон крајот на јуни и почетокот на јули 2022 година, Луганската Област паднала под руска контрола по повлекувањето на Украина од Северодонецк и Лисичанск. [20] Бојното поле потоа се префрлило кон градовите Бахмут, Сиверск и Соледар, сите клучни населби во Донечката Област.

Првото гранатирање во Соледар започнало на 17 мај, кога руските сили употребиле дронови и авиони против Соледар, Клинове и Вовчојаривка. [21] Следниот ден, гувернерот на Донечката Област Павло Кириленко изјавил дека руските сили се засолниле на 20 километри од Соледар, додека ја гранатирале населбата заедно со Бахмут и Костијантинивка. Руското Министерство за одбрана соопштило дека украинските складишта за муниција биле уништени во Соледар за време на овие кампањи. [22] На 20 мај, руска ракета го погодила и го оштетила рудникот за сол Соледар. [23] До крајот на мај, руските сили напредувале само 4 километри кон Соледар. [24]

На 1 јуни, руското гранатирање убило едно лице, а ранило две други. [25] Гранатирањето продолжило на 6 јуни. [26] На 16 јуни, руските сили направиле обид да напредуваат кон Соледар, но не постигнале забележителни придобивки. [27] Борбите се интензивирале на почетокот на јули по падот на Северодонецк и Лисичанск, при што руските сили ги гранатирале Соледар, Бахмут и блиските населби на 3 јули, заедно со напредувањето на повеќе километри. [28] [29] До крајот на јули, гранатирањето и малите руски напади продолжиле. Ноќта меѓу 9 и 10 јули, „десетина проектили“ го погодиле културниот центар во Соледар, при што пожарите гореле со денови, бидејќи ниту еден пожарникар не реагирал. [30] Електраната Углегорска била заземена на 26 јули, што практично го направил Соледар следната клучна цел по должината на таа линија. [31] [32]

Пред инвазијата, во Соледар живееле 15.000 жители. До крајот на јули, останале околу 2.000 луѓе. Рудникот за сол Соледар, гранатиран многупати, бил затворен.

На 2 август, истакнатиот украински националист и воен офицер Андриј Жованик загинал во битка кај Соледар. Наводно, тој загинал додека служел како командант на четата на 4-та тактичка група на Украинскиот волонтерски корпус „Десен сектор“. [14] [33] Околу есента 2022 година, високиот украински офицер Олександр Сирски бил задолжен за одбраната и на Бахмут и на Соледар.

Битка

[уреди | уреди извор]

Почетен руски напредок (3 август - 1 октомври 2022 година)

[уреди | уреди извор]

На 3 август, украинската армија објавила дека руските сили започнале офанзива против населбата Соледар. Руските сили почнале да ги гранатираат Соледар, Бахмут и околните села на југ и исток од населбите. Проруските медиуми соопштиле дека обновената офанзива ги нарушила одбранбените линии на исток и југоисток, иако овие тврдења биле демантирани од украинските власти. Подоцна истата недела, руските и сепаратистичките сили презеле делумна до целосна контрола врз фабриката за гипс Кнауф југоисточно од центарот на населбата. [34] [35] На 10 август, руските сили напредувале и во огноотпорната постројка Билокамјански. [36] Сепаратистите изјавиле дека влегле во Соледар на 11 август, но Украинците не го потврдиле тоа. [37] Борбите во Соледар биле опишани во медиумите како „исцрпувачки“ и типични со артилериски дуели меѓу војниците затрупани околу стратешките точки, лоцирани во близина на жива ограда и дрвореди покрај делови од обработливо земјиште, додека цивилите бегале во подземните засолништа и подруми за да избегнат бомбардирање. [38] [39]

На 16 август, воздушните напади и копнените ангажмани продолжиле околу Соледар, а сепаратистите на ЛНР тврделе дека контролирале поголем дел од индустриската зона во населбата, но немало докази дека напредувале надвор од фабриката за гипс. [40] На 19 август, гранатирањето и судирите меѓу украинските бранители и елементите на силите на ЛНР продолжиле на источната периферија на населбата, бидејќи украинскиот Генералштаб известил дека руските трупи напаѓаат од правците Стријапивка и Володимиривка. [41] Украинскиот Генералштаб објавил дека ги одбил руските напади во близина на Соледар на 27 август. [42] Судирите во близина на фабриката за гипс продолжиле до 31 август. [43]

На 8 септември, Украина соопштила дека одбила уште еден руски напад во Соледар, додека руски извори тврделе дека руските и силите на ДнР напредувале во станбените области на Соледар и се судриле со украинските бранители.[44] На 10 септември, руски извори тврделе дека Русите зазеле неколку блокови територија околу фабриката за гипс.[45]

Судири на првата линија (2 октомври - 27 декември 2022 година)

[уреди | уреди извор]

Повторените местни руски напади на или во близина на Соледар продолжиле и во октомври, при што украинскиот Генералштаб известил дека одбил бројни напади врз Соледар во текот на целиот месец. [46] [47] [48] На 19-20 октомври, руски извори објавиле тековни судири во индустриската зона на Соледар и дека руските трупи оствариле минимални придобивки во последните пет дена. [49] [50] На 22-24 октомври, руски извори објавијле заземање на неодредена клучна улица во насока Соледар поради извештаите за тековните судири од куќа до куќа во областа, особено во југоисточната периферија на Соледар. Тврдењата за руските придобивки не биле независно потврдени во тоа време. [51] [52]

Судирите во областа Соледар-Бахмут, наводно, се интензивирале на почетокот на ноември, бидејќи борците на групата Вагнер направиле обид да ги пробијат украинските одбранбени линии во областа, сакајќи да го заобиколат Бахмут. Украинците изјавиле дека одбиваат десетици руски напади дневно бидејќи градскиот фронт Соледар-Бахмут-Донецк станал епицентар на борбите во Украина, според заменик-министерката за одбрана на Украина, Хана Малијар. [53] [54] Силите на Вагнер биле предводени од офицерот од фронтот Антон Јелизаров, падобранец ветеран кој имал „покажана компетентност низ целото глобално портфолио на армијата во сенка“. [5][6]И покрај ова, Русите не постигнале забележителни придобивки во Соледар до 8 ноември. [55] Судирите по должината на фронтот Соледар-Бахмут продолжиле во декември, при што претседателот Володимир Зеленски ги нарекол борбите на 3 декември како „најжешките, најболните. Правиме се за да им помогнеме на нашите момчиња во оваа насока“. [56] На 14-16 декември, руски извори тврделе дека борците на Вагнер завршиле со операции за расчистување во Јаковливка, овозможувајќи понатамошни напади по должината на североисточното крило на Соледар. [57] Заземањето на Јаковливка ја поттикнало Украина да распореди резервен баталјон во Соледар за да ја зацврсти линијата на фронтот, според воен офицер на ЛНР. [58]

До крајот на декември 2022 година, голем дел од борбите во регионот биле центрирани околу Бахмут, при што Соледар, кој се наоѓа на 15 километри од Бахмут, се гледа како сателитско упориште кое го штити североисточното крило на градот и линиите за снабдување. Голем дел од Соледар бил претворен во урнатини поради континуираното руско гранатирање, воздушни напади и помали копнени напади против украинскиот отпор. [59] Руските сили го освоиле селото Бахмутское, лоцирано покрај јужното крило на Соледар, на 27 декември. [60] На 29 декември, украинскиот претседателски советник Олексиј Арестович изјавил дека Украина трпи „тешки загуби на војници“ по должината на фронтот Соледар-Бахмут, иако инсистирал на тоа дека руските ударни трупи претрпеле уште поголеми жртви. [61]

Руски пробив и освојување (27 декември 2022 година - 16 јануари 2023 година)

[уреди | уреди извор]

По освојувањето на Бахмутское на 27 декември, руските сили, предводени од борците на групата Вагнер, почнале да го напаѓаат Соледар од југ и исток. Во јануари 2023 година, последните 500 цивили, главно постари, почнале да бегаат од Соледар. [62] Во тоа време, рускиот врховен командант во Украина, Валериј Герасимов, лично ја презел одговорноста за операциите против Соледар. [4]Руски извори соопштиле дека руските сили ја освоиле Деконска на јужната периферија на Соледар на 4 јануари 2023 година. [63] На 5 јануари, руското Министерство за одбрана соопштило дека ги турнало украинските сили назад во рудникот за сол Соледар. [64] Украинскиот Генералштаб соопштил дека имало седумдесет и шест артилериски напади врз Соледар само на 7 јануари, при што 46-та воздушна бригада била задолжена за одбрана на голем дел од населбата. [65] [66] На 9 јануари, украинскиот полковник Јуриј Јурчик бил убиен од артилериски оган додека го бранел Соледар. [67]

На 10 јануари, британското Министерство за одбрана изјавило дека Русија „веројатно“ го контролира речиси целиот Соледар, а главен руски приоритет била контролата на тунелите што водат во рудникот за сол Соледар. [68] Помеѓу 10 и 13 јануари, руското Министерство за одбрана и водачот на групата Вагнер, Евгениј Пригожин постојано тврделе дека руските сили целосно го зазеле Соледар, особено откако обезбедиле делови од центарот на Соледар, [69] [70] [71] [72] [73] сепак, украинското Министерство за одбрана продолжило да ја негира руската контрола врз населбата, наведувајќи дека делови на отпор сè уште постојат во центарот и дека Украина сè уште се држи до западниот дел на Соледар, вклучувајќи ја и железничката станица Сил.. [74] [75] [76] [77] [78] [79] Украинската заменик-министерка за одбрана Хана Малијар напишала дека „битките продолжуваат [во Соледар]“ и изјавила дека украинските борци „храбро се обидуваат да ја одржат одбраната“. [80] Во меѓувреме, претседателот Зеленски им се заблагодари на 46-та и 77-та воздушна бригада за одбраната на населбата.

Институтот за проучување на војната американски аналитички центар и воен набљудувач, известил дека Русија најверојатно го зазела Соледар на 11 јануари и дека спроведува операции за расчистување до 12 јануари. [81] На 14 јануари, Институтот за проучување на војната известил дека украинските елементи сè уште контролираат одредена територија во административните граници на Соледар, особено рудникот (познат како рудник #7) на најзападната периферија на населбата, но повеќе не држеле позиции во Соледар. Институтот за проучување на војната не можел да потврди кој ја контролирал железничката станица Сил во тоа време. [82] Украинската 46-та воздушна бригада соопштила дека нивните војници се опколени, но се спротивставуваат на рускиот напредок во северозападниот раб на Соледар. [83]

На 16 јануари, The Kyiv Independent објавил дека руските трупи имаат целосна контрола над административната територија на Соледар, цитирајќи украински воен извор. Командантот на украинската единица за беспилотни летала Роберт „Мадијар“ Бровди потврдил дека Русија ја освоила последната индустриска зона на Соледар, која се наоѓа во близина на рудникот број 7. [84] [85] Украинската влада официјално не ја потврдила загубата на Соледар до 25 јануари, кога украинските власти изјавиле дека нивните војници се повлекле од населбата на линијата на фронтот. [86]

Жртви и хуманитарни влијанија

[уреди | уреди извор]
Уништена куќа во Соледар

На 9 јануари 2023 година, двајца британски државјани кои работеле со агенција за хуманитарна помош, Ендрју Багшо и Кристофер Пари, исчезнале додека се возеле од Краматорск до Соледар. [87] На 11 јануари, групата Вагнер соопштила дека телото на еден од хуманитарните работници било пронајдено и заедно со телото биле откриени пасоши на двајцата. [88] На 24 јануари на нивните семејства било соопштено дека биле убиени кога нивниот автомобил бил погоден од артилериска граната. [89]

Воени жртви

[уреди | уреди извор]

Во јануари 2023 година, во интервју за Си-Ен-Ен, еден украински војник од 46-та воздухопловна бригада открил дека бројот на загинати е многу висок и дека редовите на украинските трупи се надополнуваат. Тој додал дека „во Соледар никој не ги брои мртвите“. [90]

На 11 јануари, советникот на украинскиот претседател Михаило Подољак ги опишал борбите што се водат во Бахмут и Соледар како најкрвави од почетокот на инвазијата. [91] На 12 јануари, Евгениј Пригожин соопштил дека силите на Вагнер убиле околу 500 украински војници во Соледар. [92] На 13 јануари, Украина соопштила дека убила над 100 руски војници во областа Соледар користејќи различни акции на специјалните сили, артилериски оган, противтенковски единици и ракета Точка-У . [93] Украинските трупи тврделе дека борците на Вагнер биле лесно вооружени и претрпеле големи загуби за време на секојдневните напади. Еден интервјуиран украински војник тврдел дека 10-15 Руси гинеле дневно во еден момент од битката, иако тоа никогаш не било независно потврдено. [94] Историчарот Николај Митрохин го проценил бројот на загуби од руска страна како 25.000 убиени, а исто толку загинале и во Бахмут. [95]

РИА ФАН, проруски медиум поврзан со Пригожин, на 21 јануари објавил дека Вагнер планира да им ги врати телата на украинските војници убиени во Соледар на украинските власти. [96]

На 25 јануари, портпаролот на украинската војска Сергиј Черевати соопштил дека ниту една украинска војска не била заробена за време на битката. [97]

Влијание врз цивилите

[уреди | уреди извор]

До 13 јануари 2023 година, украинскиот регионален гувернер Павло Кириленко изјавил дека „559 цивили, вклучувајќи 15 деца“ останале во Соледар и не можеле да бидат евакуирани. [98]

OCHA на 20 јануари објавила дека доставила хуманитарна помош до 800 луѓе во близина на Соледар, претоварувајќи ги залихите на територијата под контрола на Украина. OCHA не дала точна местоположба на дестинацијата на конвојот, ниту објаснила како ја обезбедила безбедноста на конвојот, само дека доаѓа од Днепар и дека и Украинците и Русите биле однапред известени. Тоа било прва таква испорака до областа од страна на меѓународно тело од инвазијата. [99]

Анализа

[уреди | уреди извор]

Институтот за проучување на војната, аналитички центар со седиште во САД, кој ја надгледувал руската инвазија на Украина, на 8 август 2022 година оценил дека руските сили веројатно сакале да го заобиколат Бахмут преку заземање на Соледар, кој се наоѓа северно од градот, и Зајцеве, јужно од Бахмут. Русите сакале да постават услови за да ја нарушат украинската контрола над магистралниот пат Т0513 што ги поддржува позициите на украинската фронтална линија во североисточната Донечка Област. [100]

По заземањето на Бахмутске и недостатокот на импулс во Бахмут кон крајот на декември 2022 година, аналитичарите верувале дека Русија ќе префрли војници за да започне напад врз Соледар на почетокот на јануари 2023 година. [101] [102] На 13 јануари, украинскиот министер за одбрана Олексиј Резников ги нарекол борбите „многу тешки“ и изјавил дека агресивната тактика на платениците на ПМЦ Вагнер резултирала со големи жртви. Резников изјавил дека верува оти Вагнер се бори за контрола на минералното богатство што го нудат рудниците во регионот. [103] Дописникот на Радио Слободна Европа, Марјан Кушнир, вграден со украински ударен баталјон за време на битката, ја опишал битката Соледар како „крилна борба“ во услови на ниски температури и замрзнато тло. [94]

Во јануари 2023 година, кога Русите напредувале во Соледар, аналитичарите почнале да ја отфрлаат стратешката вредност на населбата, оценувајќи дека руската победа во Соледар во најдобар случај би била пирова. [104] Џон Кирби од Советот за национална безбедност на САД, кој ја поддржувал Украина, на 12 јануари изјавил дека „дури и Бахмут и Соледар да паднат во рацете на Русите, тоа нема да има стратешко влијание врз самата војна“. Киев Индипендент на 22 јануари објавил дека падот на Соледар бил барем тактички значаен и ги загрозил украинските позиции кои го бранат северното крило на Бахмут и патиштата за снабдување. [105]

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ „Ukraine war: Ukraine admits pulling out of front line town of Soledar“. BBC News (англиски). 2023-01-19. Посетено на 2023-01-26.
  2. ↑ Wallace (16 January 2023). „Bachmut's next target? - Ukraine admits loss of Soledar“. Today Times Live (англиски). Архивирано од изворникот 16 January 2023. Посетено на 2023-01-16.
  3. ↑ „Ukraine confirms that Russia has taken control of disputed town of Soledar“. MSN (англиски). Архивирано од изворникот 16 January 2023. Посетено на 2023-01-16.
  4. 1 2 Yaroslav Trofimov (11 January 2023). „Russia Claims Success in Ukraine's Soledar as Moscow Names New War Commander“. WSJ. Посетено на 2 May 2024.
  5. 1 2 Sofiia Telishevska (16 January 2023). „Investigators identified the commander of the "Wagneri" in Soledar“. Babel.ua. Посетено на 2 May 2024.
  6. 1 2 Can Kasapoğlu (30 August 2023). „Wagner after Prigozhin“. Hudson.org. Посетено на 2 May 2024.
  7. ↑ Kateryna Zakharchenko (9 February 2024). „Oleksandr Syrsky: A Quick Guide to Ukraine's New Commander-in-Chief“. Kyiv Post. Посетено на 2 May 2024.
  8. ↑ Ivanova, Polina; Miller, Christopher; Seddon, Max (2 June 2023). „'Stream' and 'Torch': the Gazprom-backed militias fighting in Ukraine“. Financial Times. Посетено на 8 July 2023.
  9. 1 2 „Russian Offensive Campaign Assessment, December 17“. The Institute for the Study of War. 17 December 2022. Архивирано од изворникот 18 December 2022. Посетено на 18 December 2022.
  10. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, August 23“. The Institute for the Study of War. 23 August 2022. Архивирано од изворникот 30 November 2022. Посетено на 26 August 2022.
  11. ↑ „The day will definitely come when the Ukrainian flag will be on par with all flags of the EU member states - President Volodymyr Zelenskyy“. Office of the President of Ukraine. 12 January 2023. Архивирано од изворникот на 12 January 2023. Посетено на 12 January 2023. I want to especially mention the paratroopers of the 77th separate airmobile brigade, who together with the fighters of the 46th separate airmobile brigade in Soledar hold their positions and inflict significant losses on the enemy.
  12. ↑ „迫撃砲でロシア軍陣地攻撃 破壊されたバフムートの町（AP通信）“. Yahoo!ニュース (јапонски). Архивирано од изворникот 30 October 2022. Посетено на 2023-01-13.
  13. ↑ Review, Eurasia (2023-01-10). „UK Defense Ministry Says Russian And Wagner Forces Make Advances In Donbas Region“. Eurasia Review (англиски). Архивирано од изворникот 13 January 2023. Посетено на 2023-01-13.
  14. 1 2 „Andriy Zhovanyk: The small Soviet army will never defeat the big Soviet army. But Ukrainian army on the Western model will defeat Russia“. Ukrainian Frontline. 5 August 2022. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 29 November 2022.
  15. ↑ „Reconnaissance of the Chechen battalion named after Sheikh Mansur. Soledar. Bakhmut region“. (video). Архивирано од изворникот 8 December 2022. Посетено на 8 December 2022.
  16. ↑ За останній тиждень стало відомо про загибель 32 захисників з Полтавщини
  17. 1 2 „Moscow claims control of Soledar but Kyiv says fighting continues“. Архивирано од изворникот 13 January 2023. Посетено на 13 January 2023.
  18. ↑ „Ukrainian military source: Russia controls administrative territory of Soledar“. www.yahoo.com (англиски). 15 January 2023. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 2023-01-16.
  19. ↑ „Ukraine forces pull back from Donbas town after onslaught“. ABC 12. 25 January 2023. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 25 January 2023.
  20. ↑ „Luhansk Oblast: Russian forces focus efforts on Bakhmut front“. news.yahoo.com (англиски). 2 August 2022. Архивирано од изворникот на 11 August 2022. Посетено на 2022-08-11.
  21. ↑ „The operational update regarding the russian invasion on 18.00 on May 17, 2022“. Institute for the Study of Warfare. 17 May 2022. Архивирано од изворникот на 28 June 2022. Посетено на 21 July 2022.
  22. ↑ „May 18, 2022 Russia-Ukraine news“. CNN. 18 May 2022. Архивирано од изворникот на 21 July 2022. Посетено на 21 July 2022.
  23. ↑ „Окупанти завдали удару по заводу Артемсіль“ (украински). 28 May 2022. Архивирано од изворникот на 20 June 2022. Посетено на 4 August 2022.
  24. ↑ „May 31“ (англиски). 31 May 2022. Архивирано од изворникот на 21 July 2022. Посетено на 4 August 2022.
  25. ↑ „Russia's war against Ukraine: Day 98, June 1 – Update No. 2“ (англиски). 1 June 2022. Архивирано од изворникот на 2 June 2022. Посетено на 4 August 2022.
  26. ↑ Gibbons-Neff, Thomas; Yermak, Natalia (6 June 2022). „What Happened on Day 103 of the War in Ukraine“. The New York Times (англиски). Архивирано од изворникот на 15 October 2022. Посетено на 4 August 2022.
  27. ↑ „Ukraine war update: June 16“ (англиски). 16 June 2022. Архивирано од изворникот на 6 August 2022. Посетено на 4 August 2022.
  28. ↑ „Ukraine war: Putin presses on after Lysychansk capture“. Saudi Gazette. 5 July 2022. Архивирано од изворникот на 16 July 2022. Посетено на 4 August 2022.
  29. ↑ „Ukrainian Armed Forces repel Russian assault on Sloviansk front, Russian troops cross Siverskyi Donets – General Staff report“ (англиски). 3 July 2022. Архивирано од изворникот на 15 July 2022. Посетено на 4 August 2022.
  30. ↑ „Ukraine frontline town just wants 'peace and silence'“. France24. 26 July 2022. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 30 November 2022.
  31. ↑ „Russians prepare offensive on Siversk, Soledar – General Staff“ (англиски). 26 July 2022. Архивирано од изворникот на 2 October 2022. Посетено на 4 August 2022.
  32. ↑ „July 29, 2022 Russia-Ukraine news“. CNN (англиски). 29 July 2022. Архивирано од изворникот на 7 August 2022. Посетено на 4 August 2022.
  33. ↑ „05/08 – 10/08. How Ukraine is resisting Russian occupation. Photo digest №28“. Ukrainer. 17 August 2022. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 29 November 2022.
  34. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, March 24“. Institute for the Study of War (англиски). Архивирано од изворникот на 25 March 2022. Посетено на 2022-08-11.
  35. ↑ „Отмечается, что на заводе KNAUF, который находится в черте города, начались бои между подразделениями ВС РФ и англоязычными наемниками“ (англиски). 3 August 2022. Архивирано од изворникот на 7 August 2022. Посетено на 4 August 2022.
  36. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, August 10“. 10 August 2022. Архивирано од изворникот на 28 September 2022. Посетено на 11 August 2022.
  37. ↑ „Pro-Russian separatists claim to have entered Donetsk towns of Soledar and Bakhmut“. CNN. 11 August 2022. Архивирано од изворникот на 23 August 2022. Посетено на 13 August 2022.
  38. ↑ „Living Underground On The Spearhead Of Russia's Offensive“. Barrons. 11 August 2022. Архивирано од изворникот на 13 August 2022. Посетено на 13 August 2022.
  39. ↑ „Ukrainian photographers share story of girl from Soledar whose parents refuse to evacuate“. Yahoo News. 6 December 2022. Архивирано од изворникот на 10 December 2022. Посетено на 9 December 2022.
  40. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, August 16“. The Institute for the Study of War. 16 August 2022. Архивирано од изворникот на 6 October 2022. Посетено на 20 August 2022.
  41. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, 19 August“. The Institute for the Study of War. 19 August 2022. Архивирано од изворникот на 3 October 2022. Посетено на 20 August 2022.
  42. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, August 27“. The Institute for the Study of War. 27 August 2022. Архивирано од изворникот на 25 September 2022. Посетено на 28 August 2022.
  43. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, August 31“. The Institute for the Study of War. 31 August 2022. Архивирано од изворникот на 27 November 2022. Посетено на 3 September 2022.
  44. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, September 8“. The Institute for the Study of War. 8 September 2022. Архивирано од изворникот на 22 September 2022. Посетено на 10 September 2022.
  45. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, September 10“. The Institute for the Study of War. 10 September 2022. Архивирано од изворникот на 22 October 2022. Посетено на 29 November 2022.
  46. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, September 20“. The Institute for the Study of War. 20 September 2022. Архивирано од изворникот на 29 November 2022. Посетено на 29 November 2022.
  47. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, September 30“. The Institute for the Study of War. 30 September 2022. Архивирано од изворникот на 29 November 2022. Посетено на 29 November 2022.
  48. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, October 7“. The Institute for the Study of War. 7 October 2022. Архивирано од изворникот на 29 November 2022. Посетено на 29 November 2022.
  49. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, October 19“. The Institute for the Study of War. 19 October 2022. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 29 November 2022.
  50. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, October 20“. The Institute for the Study of War. 20 October 2022. Посетено на 29 November 2022.
  51. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, October 22“. The Institute for the Study of War. 22 October 2022. Посетено на 29 November 2022.
  52. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, October 24“. The Institute for the Study of War. 24 October 2022. Архивирано од изворникот на 29 November 2022. Посетено на 29 November 2022.
  53. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, November 1“. The Institute for the Study of War. 1 November 2022. Архивирано од изворникот на 28 November 2022. Посетено на 29 November 2022.
  54. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, November 2“. The Institute for the Study of War. 2 November 2022. Архивирано од изворникот на 28 November 2022. Посетено на 29 November 2022.
  55. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, November 8“. The Institute for the Study of War. 8 November 2022. Архивирано од изворникот на 28 November 2022. Посетено на 29 November 2022.
  56. ↑ „Situation in Bakhmut, Soledar is 'hottest, most painful,' Ukrainian president says about ongoing war with Russia“. Anadolu Agency. 4 December 2022. Архивирано од изворникот на 4 December 2022. Посетено на 4 December 2022.
  57. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, December 16“. The Institute for the Study of War. 17 December 2022. Архивирано од изворникот на 18 December 2022. Посетено на 17 December 2022.
  58. ↑ „The soldiers are alarmed – they send reinforcements“. b92. 20 December 2022. Архивирано од изворникот на 24 December 2022. Посетено на 24 December 2022.
  59. ↑ „Soledar in ruins: Soldier shows devastation, Ukraine Army positions destroyed“. Hindustan Times. 19 December 2022. Архивирано од изворникот на 23 December 2022. Посетено на 24 December 2022.
  60. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, December 27“. The Institute for the Study of War. 27 December 2022. Архивирано од изворникот на 5 January 2023. Посетено на 5 January 2023.
  61. ↑ „Ukrainian forces face "heavy losses" in Bakhmut and Soledar, presidential adviser says“. CNN. 30 December 2022. Архивирано од изворникот на 31 December 2022. Посетено на 31 December 2022.
  62. ↑ „Ukraine: The Battle for Soledar's Salt Mines“. IWPR. 9 March 2023. Посетено на 19 March 2023.
  63. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, January 4, 2023“. The Institute for the Study of War. 4 January 2023. Архивирано од изворникот на 5 January 2023. Посетено на 5 January 2023.
  64. ↑ „Ukrainian Situation in Bakhmut and Soledar is Critical“. Atlas News (англиски). 2023-01-06. Архивирано од изворникот на 8 January 2023. Посетено на 2023-01-08.
  65. ↑ „Soledar is under AFU control, heavy fighting going on there“. Interfax-Ukraine (англиски). Архивирано од изворникот на 8 January 2023. Посетено на 2023-01-08.
  66. ↑ „Russia claims to have broken through Ukrainian defenses at Soledar, Ukraine denies the claims“. Meduza (англиски). Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 2023-01-08.
  67. ↑ „Загинув, обороняючи Соледар: у Києві попрощалися із полковником Держприкордонслужби“. Телеграф (украински). 2023-01-09. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 2023-01-09.
  68. ↑ „Ukraine war: Russia controls most of pounded salt mine town, Soledar, says UK“. BBC News (англиски). 2023-01-10. Архивирано од изворникот на 10 January 2023. Посетено на 2023-01-10.
  69. ↑ „Ukraine war: Conflicting claims over embattled town of Soledar“. BBC News (англиски). 2023-01-10. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 2023-01-11.
  70. ↑ „Institute for the Study of War“. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 11 January 2023.
  71. ↑ „Inside Soledar, the site of heavy battles between Ukraine and Russia – in pictures“. The Guardian. 12 January 2023. Посетено на 12 January 2023.
  72. ↑ Rai, Arpan (12 January 2023). „Ukraine news – live: Putin demotes 'General Armageddon' as satellite images reveal scale of Soledar damage“. www.independent.co.uk. Independent Digital News & Media Ltd. Посетено на 12 January 2023.
  73. ↑ Picheta, Rob (11 January 2023). „Why is Russia so keen to capture the town of Soledar?“. www.cnn.com. Warner Bros. Discovery. Посетено на 12 January 2023.
  74. ↑ Polityuk, Pavel (13 January 2023). „Ukraine says its forces hold out against Russia in battle for Soledar“. www.reuters.com. Thomson Reuters. Посетено на 13 January 2023.
  75. ↑ „'Bloodbath': Russia presses assault in Ukraine's Soledar“. www.aljazeera.com. Al Jazeera Media Network. Архивирано од изворникот на 15 January 2023. Посетено на 13 January 2023.
  76. ↑ „Zelenskiy: Ukraine forces are holding Soledar positions, inflicting big losses“. www.reuters.com. Thomson Reuters. 12 January 2023. Архивирано од изворникот на 12 January 2023. Посетено на 13 January 2023.
  77. ↑ Coles, Isabel (12 January 2023). „Ukraine Says Fight for Soledar Isn't Over Despite Russian Gains“. www.wsj.com. Almar Latour. Архивирано од изворникот на 12 January 2023. Посетено на 13 January 2023.
  78. ↑ „Ukraine denies Russia's claim to have captured Soledar, says "severe" battle is ongoing“. www.cbsnews.com (англиски). 13 January 2023. Архивирано од изворникот на 13 January 2023. Посетено на 2023-01-13.
  79. ↑ „Минобороны сообщило о полном взятии Соледара“. РБК (руски). 13 January 2023. Посетено на 2023-01-13.
  80. ↑ „Russia says its forces capture Soledar in east Ukraine“. РБК (англиски). Архивирано од изворникот на 13 January 2023. Посетено на 2023-01-13.
  81. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, January 12, 2023“. Institute for the Study of War (англиски). 12 January 2023. Архивирано од изворникот на 2023-01-13. Посетено на 2023-01-13.
  82. ↑ Stepanenko, Kateryna; Bailey, Riley; Howard, Angela; Clark, Mason (2023-01-14). „Russian Offensive Campaign Assessment, January 14, 2023“. ISW (англиски). Посетено на 2023-01-15.
  83. ↑ „Russian Success or Pyrrhic Victory: Is The Battle For Soledar A 'Trap' For Russian Forces?“. RFE/RL. 14 January 2023. Посетено на 19 March 2023.
  84. ↑ „Ukrainian military source: Russia controls administrative territory of Soledar“. The Kyiv Independent. 2023-01-15. Посетено на 2023-01-16.
  85. ↑ „Ukraine confirms that Russia has taken control of disputed town of Soledar“. MSN (англиски). Посетено на 2023-01-16.
  86. ↑ AFP (2023-01-25). „Ukraine Admits Pullout from Soledar, Captured By Russia“. The Moscow Times (англиски). Посетено на 2023-01-25.
  87. ↑ „Two British men missing in Ukraine, says Foreign Office“. the Guardian (англиски). 2023-01-09. Посетено на 2023-01-10.
  88. ↑ Ensor, Josie; Coen, Susie (11 January 2023). „Body of missing British aid worker found in Ukraine, say Russian mercenaries“. The Telegraph.
  89. ↑ „Ukraine: Chris Parry and Andrew Bagshaw killed in Soledar rescue attempt“. BBC News (англиски). 2023-01-24. Архивирано од изворникот на 25 January 2023. Посетено на 2023-01-25.
  90. ↑ „January 10, 2023 Russia-Ukraine news“. 10 January 2023. Архивирано од изворникот на 11 January 2023. Посетено на 11 January 2023.
  91. ↑ „Fighting for Soledar and Bakhmut is the 'Bloodiest' of the War“. Kyiv Post. 11 January 2023. Архивирано од изворникот на 11 January 2023. Посетено на 11 January 2023.
  92. ↑ „Russia's Wagner Group claims 'liberation' of Soledar, says about 500 Ukrainians killed“. Reuters. 11 January 2023. Архивирано од изворникот на 13 January 2023. Посетено на 13 January 2023.
  93. ↑ „Ukraine claims to have killed more than 100 Russians in missile strike“. news.com.au. 12 January 2023. Архивирано од изворникот на 12 January 2023. Посетено на 13 January 2023.
  94. 1 2 „Ukrainian Troops In Battle For Soledar Faced Waves Of Russian Infantry“. Radio Free Europe/Radio Liberty. 20 January 2023. Посетено на 24 April 2023. Грешка во наводот: Неважечка ознака <ref>; називот „RFE“ е зададен повеќепати со различна содржина.
  95. ↑ „Zeitschrift Osteuropa“. Zeitschrift Osteuropa (германски). Посетено на 2024-07-25.
  96. ↑ „Russian army launches 'offensive operations' in Zaporizhzhia“. France24. 21 January 2023. Посетено на 24 April 2023.
  97. ↑ „Ukraine confirms withdrawal of troops from battleground town of Soledar“. France24. 25 January 2023. Посетено на 24 April 2023.
  98. ↑ „Russia claims control of salt mine town Soledar“. bbc.com. 13 January 2023. Архивирано од изворникот на 17 January 2023. Посетено на 13 January 2023.
  99. ↑ „Latest Developments in Ukraine: Jan. 20“. VOA News. 20 January 2023. Посетено на 24 April 2023.
  100. ↑ „Russian Offensive Campaign Assessment, August 8“. 8 August 2022. Архивирано од изворникот на 23 August 2022. Посетено на 9 August 2022.
  101. ↑ ERR, ERR, ERR News | (2023-01-06). „Intelligence chief: Second Russian call-up likely after Orthodox Christmas“. ERR (англиски). Архивирано од изворникот на 6 January 2023. Посетено на 2023-01-06.
  102. ↑ Journal, Alistair MacDonald | Photographs by Joseph Sywenkyj for The Wall Street (4 January 2023). „Ukraine Sees Signs of Russia Shifting Front-Line Firepower Away From Bakhmut“. Wall Street Journal (англиски). Архивирано од изворникот на 6 January 2023. Посетено на 2023-01-06.
  103. ↑ Bachega, Hugo (2023-01-13). „Ukraine defence minister: We are a de facto member of Nato alliance“. www.bbc.com (англиски). Архивирано од изворникот на 16 January 2023. Посетено на 2023-01-13.
  104. ↑ „'Hellish' battle for Soledar symbolises state of Russia's war in Ukraine“. the Guardian (англиски). 2023-01-13. Архивирано од изворникот на 13 January 2023. Посетено на 2023-01-14.
  105. ↑ „With the loss of Soledar, Ukrainian positions in Bakhmut jeopardized“. The Kyiv Independent. 22 January 2023. Посетено на 1 April 2023.
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Битка_за_Соледар&oldid=5353834“