Бистрички баби
Бистричките баби (бугарски: Бистришките баби) се женски, мулти-генерациски хор кој ги продолжува традиционалните танци и полифоничното пеење на регионот Шоплук во Бугарија. Групата била основана во 1939 година,[1] а во 1978 година ја освоила наградата за европска народна уметност, дури во 2005 година била прогласена за ремек дело на нематеријалното наследство на човештвото.[2] Изведувајќи полифонија од три дела со карактеристики „задржани од претхристијанските времиња“, групата ги обиколила Европа и САД.[2] „Бистричките баби“ се познати по нивната употреба на шопската полифонија, со нивната шопска носија, со карактеристичните хора и изведбата на обичајот „лазаруване“. Во 2005 година, тие беа вклучени во списокот на УНЕСКО за нематеријално културно наследство во Источна Европа.
Шопското пеење се карактеризира со дијафонија и паралелен глас. „Дијафонија“ е еден вид полифонија каде мелодијата ја изведуваат еден или двајца солисти, кои „извикват“ и „бучат криво“, додека ансамблот држи двоен или троен дрон.[3] Танцот и музиката се асинхрони.
Групата била формирана од две жени регрутирани како вокални придружници на Бистричката четворка, основана околу 1935 година.[4]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „The Bistritsa Grannies and their Grand-Daughters“. Gega New. Архивирано од изворникот на 28 July 2014. Посетено на 28 July 2014.
- 1 2 „The Bistritsa Babi“. Bulgarian National Commission for UNESCO. Архивирано од изворникот на 9 March 2014.
- ↑ "The Bistritsa Babi: Archaic Polyphony, Dances and Ritual Practices from the Shoplouk Region", UNESCO.org.
- ↑ Buchanan, Donna A. (2006). Performing Democracy: Bulgarian Music and Musicians in Transition, p.122. University of Chicago Press. ISBN 9780226078267.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- „ Бистрички баби “, BalkanTrafik.com
- Слушај, ќерко, и добро запомни. . . / Слушай, щерко, и добре запомни. . . Песните и животот на Линка Гекова Гергова од селото Бистрица (регион Софија), Бугарија