Прејди на содржината

Бертолд Карл Земан

Од Википедија — слободната енциклопедија
Бертолд Карл Земан
Роден(а)25 февруари 1825(1825-02-25)
Починал(а)10 октомври 1871(1871-10-10) (возр. 46)

Бертолд Карл Земан (25 февруари 1825, во Кралството Хановер — 10 октомври 1871, во Никарагва) — германски ботаничар. Патувал многу и собирал и опишувал растенија од Тихиот Океан и Јужна Америка. Со својот брат, го основал германското ботаничко списание Bonplandia во 1853 година и го уредувал една деценија пред да стане Журнал на ботаника. Родот Seemannaralia е именуван по него.

Живот и работа

[уреди | уреди извор]

Земан бил роден во Хановер и бил образован во Ликеумот во Хановер, каде што Генеорг Фридрих Гротефд некогаш бил директор. Синот на Гротефенд бил учител кој го запознал Земан со ботаниката. Во 1844 година, Земан патувал во Обединетото Кралство за да студира градинарство и ботаника во Кралските ботанички градини во Кју, под водство на Џон Смит. По препораката на Сер В. Џ. Хукер, тој бил назначен за натуралист на патувањето за истражувањето на американскиот западен брег и Тихиот Океан од страна на Хенри Келет на бродот Хералд, 1847–1851, заедно со натуралистите Томас Едмондстон и Џон Гудриџ. Експедицијата се вратила преку Хаваи, Хонг Конг и Источните Инди, застанувајќи на Зелен ’Рт во март 1851 година. Тука се сретнал со својот стар познаник Зајхер, а со Баур и Јуриц се искачиле на планината Тејбл на 13 март 1851 година, бидејќи Еклон бил болен и не неспособен да ги придружува. На 16 март Зајхер го запознал со Боуви во Винберг. Тој го напуштил ’ртот на 27 март и се вратил во Англија на 6 јуни 1851 година. Ботаничките резултати од патувањето биле објавени како „Ботаника на патувањето на ХМС Хералд“ и бил награден со титула доктор на науки од Гетингенскиот универзитет во 1853 година.[1][2]

Во 1859 година тој отпатувал на Фиџи. Според неговите патувања, тој ја напишал книгата Вити: извештај за владина мисија на Витианските или Фиџиските Острови во годините 1860-1,[3] и ботанички каталог на флората на островите, насловена како Флора Витиенсис: опис на растенијата на Витианските или Фиџиските Острови со опис на нивната историја и својства.[3] Книгата била објавена во 10 дела помеѓу 1865 и 1873 година. Во ова дело, Симан именувал и опишал 204 од 297-те моментално идентификувани растителни видови.[4] Тоа било темелот за Флора Витиенсис Нова, објавена од Алберт Ч. Смит од 1979 до 1991 година. Во 1860-тите години тој ја посетил Јужна Америка, патувајќи во Венецуела во 1864 година во име на холандска фирма и Никарагва од 1866 до 1867 година. Тој управувал со шеќерен имот во Панама, а потоа со рудникот за злато Џавали во Никарагва, каде тој конечно подлегнал на маларија.

Тој почнал и го уредувал списанието Бонпландија од 1853 до 1862 година и Журнал за ботаника, британски и странски од 1863 до 1871 година.[5] Неговиот брат ботаничар Вилхелм Земан бил соуредник на Бонпландија.

Земан станал специјалист на семејството Araliaceae со својата серија за „Ревизија на природниот ред Hederaceae“. Тие се појавиле во Журнал на ботаника, британски и странски од 1864 до 1868 година. Во 1868 година, Земан објавил книга со ист наслов.[6] Таа содржела некој оригинален материјал, како и препечатени статии. Тоа било дефинитивното дело за Araliaceae сè додека Херман Хармс не ја објавил својата монографија за семејството во Die Natürlichen Pflanzenfamilien во 1898 година.

Собраните примероци од Земан се чуваат во повеќе институции ширум светот, вклучувајќи го Лондонскиот природонаучен музеј и Викторијанскиот национален хербариум, Кралските ботанички градини во Викторија.[7]

Растителните родови Seemannia Regel. (Gesneriaceae), Seemannantha Alef. и Seemannaralia R. Viguier (Araliaceae) биле именувани во негова чест. Покрај ботаниката, тој компонирал музика и напишал три германски драми. Тој бил член на Линеевското друштво и на Кралското географско друштво.

Стандардната авторска кратенка Seem. се користи за посочување на оваа личност како автор при наведувањето на ботанички назив.[8]

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ Trimen, H. (1872). „Obituary“. The Journal of Botany. 10: 1–7.
  2. ↑ Hemsley, W. Botting (1904). „In memoriam, Berthold Seemann“. Journal of the Kew Guild. 1 (3): 31–32.
  3. 1 2 Lehnebach, Carlos A.; Regnault, Claire; Rice, Rebecca; Awa, Isaac Te; Yates, Rachel A. (2023-11-01). Flora: Celebrating our Botanical World (English). Te Papa Press. стр. 88–89. ISBN 978-1-9911509-1-2.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
  4. ↑ „Flora Vitiensis“. Auckland Museum. 2020. Архивирано од изворникот на 2020-10-25. Посетено на 22 May 2021.
  5. ↑ „Berthold Seemann (obituary)“. Journal of Botany, British and Foreign: 1–7. 1872.
  6. ↑ Berthold Carl Seemann. 1868. Revision of the Natural Order Hederaceae: Being a Reprint, with Numerous Additions and Corrections, of a Series of Papers Published in the "Journal of Botany" British and Foreign. Original publisher: Reeve and Company. Reprint: Book on Demand Pod. ISBN 978-5-87797-032-8
  7. ↑ „Specimens deposited at“. Bionomia. Посетено на 15 November 2024.
  8. ↑ „Автори“. Меѓународен индекс на растителни имиња. (англиски)

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Revision of the natural order Hederaceae. In:
volume 2 (1864) page 235 And page 289
volume 3 (1865) page 73 And page 173 And page 265 And page 361
volume 4 (1866) page 352
volume 5 (1867) page 236 And page 285
volume 6 (1868) page 129
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Бертолд_Карл_Земан&oldid=5556334“