Бенгалци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бенгалци
বাঙালি
Вкупен број
~ 300 милиони[1]
Подрачја со значајно население
Бенгал
 Бангладеш166,584,119[2]
 Индија97,237,669[3]
 Пакистан2,000,000[4][5][6][7]
 Саудиска Арабија1,309,004[8]
 ОАР1,089,917[9]
 Обединето Кралство451,000[10]
 Катар280,000[11]
 САД257,740[12][13]
 Малезија221,000[14]
 Кувајт200,000[15]
 Италија135,000[16]
 Сингапур100,000[17]
 Бахреин97,115[18]
 Канада69,420[19]
 Австралија54,566[20]
   Непал26,582[21]
 Јужна Кореја13,600[22]
 Јапонија12,374[23]
Јазици
бенгалски јазик
Вероисповед
Star and Crescent.svg ислам – Бангладеш 90.0%, Западен Бенгал 27.01% Трипура 8.60% Асам 34.22%[24] [25]
Om.svg хиндуизам – Западен Бенгал 70.54%, Трипура 83.40%, Бангладеш 8.4% [26]
Dharma Wheel.svg будизам, бахаизам, христијанство, атеизам и друго – 1%[27][28]
Сродни народи
индоариски народи

Бенгалци (бенгалски: বাঙালি}} baŋali) се индоариски народ[29] автохтони на регионот Бенгал во Јужна Азија, кој денес е поделен по верска основа помеѓу Индија (хиндустански дел) и Бангладеш (муслимански дел). Бенгалците зборуваат на бенгалски јазик, кој воедно е еден од најисточните индоавропски јазици.

Бенгалците се третата најбројна нација во светот, после Кинезите и Арапите. Тие живеат во Бангладеш и во индиските држави Западен Бенгал, Трипура и Асам. Бенаглците ги има и во Пакистан, Британија и останатите држави каде има бенгалска дијаспора. Според верата Бенгалците се делат на: Бенгалски Муслимани, Бенгалски Хиндуси, Бенгалски Христијани и Бенгалски Будисти. Во многу мал број има и Бенгалски Евреи, Бенгалски Сики и Бенгалски Бахаи.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. General Assembly hears appeal for Bangla to be made an official UN language“, United Nations, 27 септември 2010.
  2. „Bangladesh Population 2018“. 15 August 2018. 
  3. „Scheduled Languages in descending order of speaker's strength - 2011“ (PDF). Registrar General and Census Commissioner of India. 29 June 2018. 
  4. Five million illegal immigrants residing in Pakistan“, „Express Tribune“.
  5. „Homeless In Karachi“. Outlook. конс. 2 March 2010. 
  6. Falling back“, „Daily Times“, 17 декември 2006 (посет. 25 април 2015 г).
  7. van Schendel, Willem (2005). The Bengal Borderland: Beyond State and Nation in South Asia. Anthem Press. стр. 250. ISBN 9781843311454. https://books.google.com/books?id=KqTIhTWuAXcC&pg=PA249#v=onepage&q&f=false. 
  8. Migration Profile - Saudi Arabia
  9. Migration Profile - UAE
  10. „2011 Census: Ethnic group, local authorities in the United Kingdom“. Office for National Statistics. 11 October 2013. конс. 28 February 2015. 
  11. „Population of Qatar by nationality - 2017 report“. конс. 7 February 2017. 
  12. US Census Bureau American Community Survey (2009-2013) See Row #62
  13. „ASIAN ALONE OR IN ANY COMBINATION BY SELECTED GROUPS: 2015“. U.S. Census Bureau. конс. 15 October 2015. 
  14. Aina Nasa. „More than 1.7 million foreign workers in Malaysia; majority from Indonesia“, 27 јули 2017.
  15. „Kuwait restricts recruitment of male Bangladeshi workers“. Dhaka Tribune. конс. 7 September 2016. 
  16. In pursuit of happiness“, 8 октомври 2012.
  17. „Bangladeshis in Singapore“. High Commission of Bangladesh, Singapore. Архивирано од изворникот на 3 November 2014. 
  18. „Bahrain: Foreign population by country of citizenship“. gulfmigration.eu. конс. 1 January 2015. 
  19. „NHS Profile, Canada, 2011, Census Data“. Government of Canada, Statistics Canada. конс. 4 February 2015. 
  20. „Census shows Indian population and languages have exponentially grown in Australia“. SBS Australia. конс. 28 June 2017. 
  21. http://cbs.gov.np/image/data/Population/Population%20Monograph%20of%20Nepal%202014/Population%20Monograph%20V02.pdf
  22. „체류외국인 국적별 현황“, [[:Шаблон:Asiantitle]], South Korea: Ministry of Justice, 2013, стр. 290, конс. 5 June 2014  Wikilink embedded in URL title (помош)
  23. „バングラデシュ人民共和国(People's Republic of Bangladesh)“. Ministry of Foreign Affairs (Japan) (ja-JP). конс. 29 October 2017. 
  24. Comparing State Polities: A Framework for Analyzing 100 Governments By Michael J. III Sullivan, pg. 119
  25. https://www.state.gov/documents/organization/256513.pdf
  26. http://203.112.218.65:8008/WebTestApplication/userfiles/Image/National%20Reports/Union%20Statistics.pdf
  27. Bangladesh- CIA World Factbook
  28. „Data on Religion“. Census of India (2001). Office of the Registrar General & Census Commissioner, India. конс. 26 August 2006. 
  29. „PART I ¶ THE REPUBLIC ¶ THE CONSTITUTION OF THE PEOPLE’S REPUBLIC OF BANGLADESH“. Ministry of Law, Justice and Parliamentary Affairs. 2010. конс. 9 September 2017. 

Поврано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]