Бариум хлорид

Бариум хлорид
	Други називи Бариум дихлорид; Бариум муриат; Муриат на барити; Neutral barium chloride;
Назнаки
CAS-бр.	10361-37-2 ; 10326-27-9 (дихидрат)
ChemSpider	23540
EC-број	233-788-1
	InChI InChI=1S/Ba.2ClH/h;21H/q+2;;/p-2 ; Клуч: WDIHJSXYQDMJHN-UHFFFAOYSA-L ; InChI=1/Ba.2ClH/h;21H/q+2;;/p-2; Клуч: WDIHJSXYQDMJHN-NUQVWONBAL;
3Д-модел (Jmol)	Слика
PubChem	25204
RTECS-бр.	CQ8750000 (анхидрид); CQ8751000 (дихидрат)
	SMILES [Ba+2].[Cl-].[Cl-];
UNII	0VK51DA1T2 ; EL5GJ3U77E (дихидрат)
ОН-бр.	1564
Својства
Хемиска формула
Моларна маса	0 g mol−1
Изглед	Бела пудра, безбојни или бели кристали (анхидридна); безбојни ромбоидни кристсали (дихидрат)
Мирис	Без мирис
Густина	3.856 g/cm3 (анхидриден); 3.0979 g/cm3 (дихидрат)
Точка на топење
Точка на вриење
Растворливост во вода	31.2 g/(100 mL) (0 °C); 35.8 g/(100 mL) (20 °C); 59.4 g/(100 mL) (100 °C);
Растворливост	Растворлив во метанол, нерастворлив во етил ацетат, слабо растворлив во хлороводородна киселина е азотна киселина, многу малку растворлив во етанол. Дихидратот е рассворлив во метанол, скоро нерастворлив во етанол, ацетон е етил ацетат.
Магнетна чувствителност (χ)	−72.6·10−6 cm3/mol
Структура
Кристална структура	ортогонален (анхидриден); mмоноклиничен (дихидрат)
Координациска геометрија	На Ba2+ катјони:; 8 (the флуорут полиморфен); 9 (котунит полиморфен); 10 (пост-котунитскиот полиморф при притисок од 7–10 GPa);
Термохемија
Ст. енталпија на; образување ΔfHo298	−858.56 kJ/mol
Стандардна моларна; ентропија So298	123.9 J/(mol·K)
Опасност
	Безбедност при работа:
Главни опасности	Високо токсичен, корозивен
	GHS-ознаки:
Пиктограми
Сигнални зборови	Опасност
Изјави за опасност	H301, H302, H332
Изјави за претпазливост	P261, P264, P270, P271, P301+P310, P304+P312, P304+P340, P312, P321, P330, P405, P501
NFPA 704	3 0 0
Температура на запалување	Non-flammable
	Смртоносна доза или концентрација:
LD50 (средна доза)	78 mg/kg (стаорец, орално); 50 mg/kg (прање, орално)
LDLo (најниска објавена)	112 mg/kg (како Ba) (зајак, орално); 59 mg/kg (како Ba) (куче, орално); 46 mg/kg (како Ba) (глушец, орално)
	NIOSH (здравствени граници во САД):
PEL (дозволива)	TWA 0.5 mg/m3
REL (препорачана)	TWA 0.5 mg/m3
IDLH (непосредна опасност)	50 mg/m3
Безбедносен лист	NIH BaCl
Слични супстанци
Други анјони	Бариум флуорид; Бариум бромид; Бариум јодид;
Други катјони	Берилиум хлорид; Магнезиум хлорид; Калциум хлорид; Стронциум хлорид; Радиум хлорид; Олово(II) хлорид;
Дополнителни податоци
	(што е ова?) (провери); Освен ако не е поинаку укажано, податоците се однесуваат на материјалите во нивната стандардна состојба (25 °C, 100 kPa)
	Наводи

Бариум хлорид — неорганско соединение сохемиска формула Ba Cl
2. Таа е една од најчестите соли на бариум растворливи во вода. Како и повеќето други соли на бариум растворливи во вода, тој е бел прав, многу токсичен и дава жолто-зелена боја на пламен. Исто така е хигроскопен, претворајќи се во дихидрат BaCl
2 · 2H₂O, кои се безбојни кристали со горчлив солен вкус. Има ограничена употреба во лабораторијата и индустријата.^[3]^[7]

Подготовка

OНа индустриско ниво, бариум хлоридот се подготвува преку двостепен процес од барит (бариум сулфат).^[8] Првиот чекор бара високи температури.

BaSO
4 + 4 C → BaS + 4 CO

Вториот чекор бара реакција помеѓу бариум сулфид и хлороводород:

BaS + 2 HCl → BaCl
2 + H
2S

ли помеѓу бариум сулфид и калциум хлорид:

BaS + CaCl
2 → CaS + BaCl
2^[2]

На местото на HCl, може да се користи хлор.^[7] Од смесата со вода се извлекува бариум хлорид. Од водни раствори на бариум хлорид, неговиот дихидрат(BaCl
2 · 2H₂O) може да се кристализира како безбојни кристали.^[2]

Бариум хлоридот во принцип може да се подготви со реакција помеѓу бариум хидроксид или бариум карбонат со хидроген хлорид. Овие основни соли реагираат со хлороводородна киселина и даваат хидриран бариум хлорид.

Ba(OH)
2 + 2 HCl → BaCl
2 + 2 H
2O

BaCO
3 + 2 HCl → BaCl
2 + H
2O + CO
2

Структура и својства

BaCl
2 кристализира во две форми (полиморфи). Едната форма има структура на кубен флуорит (CaF
2) а другата структура на ортохомбична котунит (PbCl
2). И двата полиморфи ја прифаќаат предноста на големиот Ba²⁺ он за координативни броеви поголеми од шест.^[9] Координацијата на Ba²⁺ е 8 во флуоритната структура^[10] и 9 во структурата на котунит.^[11] Кога BaCl
2 од конунитската структура е подложен на притисоци од 7–10 GPa, тој се трансформира во трета структура, моноклинична пост-котунитна фаза. Координативниот број на Ba²⁺ се зголемува од 9 на 10.^[12]

Во воден раствор BaCl
2 behaves as a simple salt; се однесува како едноставна сол и растворот покажува неутрална pH вредност. Неговите раствори реагираат со сулфат јон за да се добие густ бел талог од бариум сулфат.

BaCl
2 + Na
2SO
4 → 2 NaCl + BaSO
4

Оксалат има слична реакција:

BaCl
2 + Na
2C
2O
4 → 2 NaCl + BaC
2O
4

Кога се меша со натриум хидроксид, се добива бариум хидроксид, кој е умерено растворлив во вода.

BaCl
2 + 2 NaOH → 2 NaCl + Ba(OH)
2

BaCl
2 · 2H₂O е стабилен во воздухот на собна температура, но губи една вода на кристализација над 55 °C (131 °F), стануваBaCl
2 · H₂O, и станува безводен над 121 °C (250 °F).^[2] BaCl
2 · H₂O may be formed by shaking the dihydrate with methanol.^[3]

BaCl
2 може да се формира со протресување на дихидратот со метанол.^[3]

Употреба

Иако е евтин, бариум хлоридот наоѓа ограничена примена во лабораторијата и индустријата.^[7] Се користи и за правење црвени пигменти како што се Lithol red и Red Lake C. Неговата токсичност ја ограничува неговата применливост.

Токсичност

Бариум хлоридот, заедно со другите соли на бариум растворливи во вода, е многу токсичен.^[13] и иритира очите и кожата, предизвикувајќи црвенило и болка. Ги оштетува бубрезите. Фаталната доза на бариум хлорид за човек е пријавена дека е околу 0,8-0,9 g. Системските ефекти на акутната токсичност на бариум хлорид вклучуваат абдоминална болка, дијареа, гадење, повраќање, срцева аритмија, мускулна парализа и смрт. Ba²⁺ јоните се натпреваруваат со јоните на K+
предизвикувајќи мускулните влакна да бидат електрично невозбудливи, а со тоа предизвикува слабост и парализа на телото.^[3] Натриум сулфат и магнезиум сулфат се потенцијални противотрови бидејќи формираат бариум сулфат BaSO₄, кој е релативно нетоксичен поради неговата нерастворливост во вода.

Бариум хлоридот не е класифициран како човечки канцероген.^[3]

Наводи

↑ Chemical Recreations: A Series of Amusing and Instructive Experiments, which May be Performed with Ease, Safety, Success, and Economy ; to which is Added, the Romance of Chemistry : An Inquiry into the Fallacies of the Prevailing Theory of Chemistry : With a New Theory and a New Nomenclature. R. Griffin & Company. 1834.
1 2 3 4 https://www.sciencedirect.com/topics/chemistry/barium-chloride
1 2 3 4 5 6 7 8 https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Barium-chloride
↑ Handbook of Chemistry and Physics, 71st edition, CRC Press, Ann Arbor, Michigan, 1990.
1 2 „Barium (soluble compounds, as Ba)“. Immediately Dangerous to Life and Health. National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).
1 2 3 „Џебен водич за опасните хемиски материи #0045“. Национален институт за безбедност и здравје при работа (NIOSH). (англиски)
1 2 3 Kresse, Robert; Baudis, Ulrich; Jäger, Paul; Riechers, H. Hermann; Wagner, Heinz; Winkler, Jocher; Wolf, Hans Uwe (2007). „Barium and Barium Compounds“. Во Ullman, Franz (уред.). Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Wiley-VCH. doi:10.1002/14356007.a03_325.pub2. ISBN 978-3527306732.
↑ Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2. изд.). Butterworth-Heinemann. ISBN 0080379419.
↑ Wells, A. F. (1984) Structural Inorganic Chemistry, Oxford: Clarendon Press. ISBN 0-19-855370-6.
↑ Haase, A.; Brauer, G. (1978). „Hydratstufen und Kristallstrukturen von Bariumchlorid“. Z. anorg. allg. Chem. 441: 181–195. doi:10.1002/zaac.19784410120.
↑ Brackett, E. B.; Brackett, T. E.; Sass, R. L. (1963). „The Crystal Structures of Barium Chloride, Barium Bromide, and Barium Iodide“. J. Phys. Chem. 67 (10): 2132. doi:10.1021/j100804a038.
↑ Léger, J. M.; Haines, J.; Atouf, A. (1995). „The Post-Cotunnite Phase in BaCl₂, BaBr₂ and BaI₂ under High Pressure“. J. Appl. Crystallogr. 28 (4): 416. doi:10.1107/S0021889895001580.
↑ The Merck Index, 7th edition, Merck & Co., Rahway, New Jersey, 1960.

Надворешни врски

International Chemical Safety Card 0614. (anhydrous)
International Chemical Safety Card 0615. (dihydrate)
Barium chloride's use in industry.
ChemSub Online: Barium chloride Архивирано на 12 декември 2013 г..

[1] Chemical Recreations: A Series of Amusing and Instructive Experiments, which May be Performed with Ease, Safety, Success, and Economy ; to which is Added, the Romance of Chemistry : An Inquiry into the Fallacies of the Prevailing Theory of Chemistry : With a New Theory and a New Nomenclature. R. Griffin & Company. 1834.

[sciencedirect-2] 1 2 3 4 https://www.sciencedirect.com/topics/chemistry/barium-chloride

[pubchem-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Barium-chloride

[4] Handbook of Chemistry and Physics, 71st edition, CRC Press, Ann Arbor, Michigan, 1990.

[IDLH-5] 1 2 „Barium (soluble compounds, as Ba)“. Immediately Dangerous to Life and Health. National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).

[PGCH-6] 1 2 3 „Џебен водич за опасните хемиски материи #0045“. Национален институт за безбедност и здравје при работа (NIOSH). (англиски)

[Ullman2005-7] 1 2 3 Kresse, Robert; Baudis, Ulrich; Jäger, Paul; Riechers, H. Hermann; Wagner, Heinz; Winkler, Jocher; Wolf, Hans Uwe (2007). „Barium and Barium Compounds“. Во Ullman, Franz (уред.). Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Wiley-VCH. doi:10.1002/14356007.a03_325.pub2. ISBN 978-3527306732.

[8] Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2. изд.). Butterworth-Heinemann. ISBN 0080379419.

[9] Wells, A. F. (1984) Structural Inorganic Chemistry, Oxford: Clarendon Press. ISBN 0-19-855370-6.

[10] Haase, A.; Brauer, G. (1978). „Hydratstufen und Kristallstrukturen von Bariumchlorid“. Z. anorg. allg. Chem. 441: 181–195. doi:10.1002/zaac.19784410120.

[11] Brackett, E. B.; Brackett, T. E.; Sass, R. L. (1963). „The Crystal Structures of Barium Chloride, Barium Bromide, and Barium Iodide“. J. Phys. Chem. 67 (10): 2132. doi:10.1021/j100804a038.

[12] Léger, J. M.; Haines, J.; Atouf, A. (1995). „The Post-Cotunnite Phase in BaCl₂, BaBr₂ and BaI₂ under High Pressure“. J. Appl. Crystallogr. 28 (4): 416. doi:10.1107/S0021889895001580.

[13] The Merck Index, 7th edition, Merck & Co., Rahway, New Jersey, 1960.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]