Барбун
| Барбун | |
|---|---|
 | |
| Научна класификација [ у ] | |
| Непознат таксон (попр): | Mullus |
| Вид: | Барбун |
| Научен назив | |
| Mullus barbatus | |
Барбун (Mullus barbatus) — вид риба што се наоѓа во Средоземното Море, Мраморното Море, Црното Море и источниот Северноатлантски Океан, каде што неговиот опсег се протега од Скандинавија до Сенегал. Меѓународната унија за заштита на природата го оцени нивниот статус на зачуваност како „незагрозен вид“.
Таксономија
[уреди | уреди извор]Оваа риба првпат била опишана во 1758 година како Mullus barbatus од шведскиот зоолог Карл Линеј во неговото дело Систем на природата. Мрежната страница за рибни податоци FishBase моментално препознава два подвида, иако валидноста на M. b. ponticus е неизвесна:[2][3]
- M. b. barbatus Линеј, 1758 (се наоѓа низ поголемиот дел од неговиот опсег)
- M. b. ponticus Есипов, 1927 (пронајден во Црното Море и Азовското Море
Опис
[уреди | уреди извор]Барбунот може да порасне до стандардна должина од 30 см, но просечна должина му е половина од тоа. Телото е компресирано странично. Муцката е кратка, стрмна и нема изданоци на оперкулумот. Горната вилица е без заби, но има заби на покривот на устата и на долната вилица. Пар умерено долги мрени на брадата не ги надминуваат градните перки по должина. Првата грбна перка има осум боцки , а втората грбна перка има една боцка и осум меки зраци. Оваа риба е розова, без препознатливи ознаки на перките.[4]
Франција
Франција
Италија
Грција
_imported_from_iNaturalist_photo_23336180.jpg)
Распространетост и живеалиште
[уреди | уреди извор]Барбунот се наоѓа во Средоземното Море, Црното Море и североисточниот и централниот источен Атлантски Океан, каде што неговиот опсег се протега од Скандинавија кон југ до Сенегал, вклучувајќи ги Канарските Острови, Азорските Острови и Мадеира. Тоа е демерсална риба и се среќава на длабочини од 10 до 328 м на калливи, песочни или чакалести дна.[4]
Екологија
[уреди | уреди извор]Барбунот е месојаден, а исхраната се состои главно од многучетинести црви, школки и ракови. Мрените се сетилни органи и се користат за лоцирање на пленот.[5] И младите и возрасните барбуни се пленети од разни риби, вклучувајќи ги Lophius piscatorius, Raja clavatа, Dasyatis pastinaca, Galeorhinus galeus, Zeus faber и Merluccius merluccius.[5]
Размножувањето се одвива напролет и лето, а мрестењето се случува во април и мај во Јадранското Море, на длабочина помеѓу 60 до 70 м. Ларвите се движат на помали длабочини и се пелагични, како и младите единки на почетокот. Со должина од околу 5 цм младите се движат кон брегот и стануваат демерсални, често собирајќи се во естуарите, а понекогаш пливајќи на кратко растојание спротиводно. Подоцна тие се населуваат на калливи, песочни или чакалести подлоги, станувајќи сексуално зрели на должина од 10 до 14 цм во текот на првата година од животот. [5]
Статус
[уреди | уреди извор]Месото од барбунот е многу ценето и е цел на риболовот, особено во Средоземното Море, Црното Море и североисточниот и централниот источен Атлантски Океан. Во Медитеранот има знаци на прекумерен риболов, а многу од уловените риби се помали од 15 цм во вкупна должина и не се сексуално зрели. За зачувување на видот во Медитеранот, потребно е да се заштитат местата за размножување и областите за одгледување на младите риби.
Исто така, многу се лови покрај брегот на северозападна Африка. Тука рибите се ловат од локални рибари-занаетчии, како и од странски индустриски флоти; тие може да бидат целен вид или може да бидат случаен улов во риболовот на ослиќ, цефалоподи или ракчиња, но статистиката за уловот не е поделена по видови. Се смета дека има прекумерен риболов и во Црното Море. Рибата моментално е наведена од Меѓународната унија за зачувување на природата како „ најмалку загрижувачка“ бидејќи има широк опсег, се јавува на длабочини до 328 метарs (1,080 ст) и го проширува својот опсег кон север како резултат на зголемувањето на температурата на морето.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Carpenter, K.E.; Smith-Vaniz, W.F.; de Bruyne, G.; de Morais, L. (2015). „Mullus barbatus“. Црвен список на загрозени видови. 2015. doi:10.2305/IUCN.UK.2015-4.RLTS.T198673A42691799.en. Посетено на 20 November 2021. Занемарен непознатиот параметар
|article-number=(help) - ↑ Фрез, Рене и Поли, Даниел, уред. (2013). "{{{1}}} {{{2}}}" — FishBase. април 2013 г.
- ↑ „Mullus barbatus ponticus“. FishBase. Посетено на 22 February 2018.
- 1 2 „Mullus barbatus Linnaeus, 1758“. Species Fact Sheets. FAO Fisheries & Aquaculture. Посетено на 15 February 2018.
- 1 2 3 „Mullus barbatus (Linnaeus, 1758)“. FAO – AdriaMed project. Посетено на 16 February 2018.