Базен метал
Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Примери за вакви метали се железото, никелот, оловото и цинкот. Бакарот се смета за базен метал бидејќи оксидира релативно лесно, иако не реагира со HCl. Најчесто се користи како замена за благороден метал.
Во алхемијата, базен метал бил чест и евтин метал (за разлика од драгоцените метали како златото и среброто). Долговремена цел на алхемичарите била трансмутацијата на базните метали во драгоцени метали.[1]
Во нумизматиката, вредноста на монетите се цени главно според содржината на драгоцени метали во нив. Повеќето модерни валути се фиат валути, дозволувајќи монетите да се прават од базен метал.[2]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Base and Precious Metals | Indian Affairs“. www.bia.gov (англиски). Посетено на 2026-01-18.
- ↑ „Coins of the World“. American Numismatic Society (англиски). Посетено на 2026-01-18.
| Оваа статија од областа на хемијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите. |