Бабинска Река

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бабинска Река
Викиекспедиција Железник 106.jpg
Бабинска Река низ селото Базерник
Други имињаБазерничка Река
Мала Река
Слив
Главен изворПлакенска Планина
УстиеЦрна Река
683 м
41°18′3″N 21°5′51″E / 41.30083° N; 21.09750° E / 41.30083; 21.09750Координати: 41°18′3″N 21°5′51″E / 41.30083° N; 21.09750° E / 41.30083; 21.09750
ТечениеЦрна РекаВардарЕгејско Море
Речен системВардар

Бабинска Река (позната и како Базерничка Река или Мала Река) — река во Југозападна Македонија и десна притока на Црна Река. Речните води се богати со охридска пастрмка со црвени точки. Тие исто така претставуваат извор за производство на електрична енергија.

Течение[уреди | уреди извор]

Реката извира на Плакенска Планина, на надморска висина од 1.902 м. Нејзиното течение понатаму се спушта по падините на планината, поминува низ селата Базерник и Бабино, по што се влева во Црна Река.[1]

Рибарство[уреди | уреди извор]

Бабинска Река е богата со охридска пастрмка со црвени точки. Во атарот на селото Бабино се наоѓа истоимениот рибник „Бабино“. Рибникот е сместен меѓу два зелени речни брега, каде што извира вода со капацитет од 30 до 200 литри л/с. Неговиот капацитет е годишно производство на пастрмка од 80.000 кг. Рибникот претставува туристичка атракција во демирхисарскиот крај и е посетуван особено во летниот период.[2]

Енергетика[уреди | уреди извор]

По течението на реката е изградена малата хидроцентрала „Мала Река“ со моќност од 270 KW.[3]

Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Петрушевски, Илија; Маркоски, Благоја (2014). Реките во Република Македонија. Скопје: Геомап. стр. 9. ISBN 978-9989-2117-6-8.
  2. Б., А.. „Рибопроизводството можност за развој на рурален туризам“, Утрински весник, 22 мај 2012.
  3. Преглед на производители на електрична енергија од обновливи извори на енергија - мали хидроелектроцентрали, „Регулаторна комисија за енергетика“, 2014.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]