Атлантски ѕвездобројач
| Атлантски ѕвездобројач | |
|---|---|
 | |
| Атлатски ѕвездобројач од Црно Море | |
| Научна класификација [ у ] | |
| Непознат таксон (попр): | Uranoscopus |
| Вид: | Атлантски ѕвездобројач |
| Научен назив | |
| Uranoscopus scaber Линеј, 1758 | |
Атлантски ѕвездобројач (Uranoscopus scaber) — морска, суптропска риба од семејството Uranoscopidae. Нејзиното тело е погодно за живот на морското дно и е една од ретките риби способни за биоелектрогенеза, односно способност да генерираат електричен полнеж.
Распространетост и живеалиште
[уреди | уреди извор]Распространета е по должината на атлантскиот брег на Европа и Африка, многу е честа во Средоземното Море и Црното Море, а се сретнува и во Бискајскиот Залив.[2] Тоа е демерсална риба, која живее во песокливи или калливи песочни седименти по должината на континенталниот гребен, помеѓу длабочини од 14–400 метри.[3] Не е економски важна риба, бидејќи генерално се лови како случаен улов, но е еколошки важна.[4]
Опис
[уреди | уреди извор]Типично за неговиот род, неговото тело е донекаде дорзо-вентрално сплескано, нема пливачки меур,[5] и е долго и до 35 сантиметри, но обично е помеѓу 20 и 30 см.[4] Главата и вилиците му се ротирани нагоре и има многу големи очи и уста. Телото му е кафеаво по боја и може да има бројни мали светли точки, со посветол стомак. Живее до околу 5 или 6 години, а женките се поголеми по големина од мажјаците. [6]
Биологија
[уреди | уреди извор]Исхрана
[уреди | уреди извор]Како и другите ѕвездобројачи, тоа е предатор кој лови од заседи и лежи закопан под песок, му се гледаат само очите. Има голема уста, со кожа што штрчи од долната вилица, која може да ја движи внатре и надвор за да дејствува како мамка за плен. Кога пленот ќе се приближи, рибата се движи кон пленот користејќи специјално адаптиран 'рбет за да генерира сила со свиткување од 60°, што трае помалку од 30 милисекунди за да го проголта пленот.[7] Се храни првенствено со ларви од риба и помали риби, како што се гобии, пикарели и мали ракови,[8] но е познато и дека јаде мекотели, ехинодерми, анелиди, алги и растителен материјал.[9]
Репродукција
[уреди | уреди извор]Тие можат да се мрестат помеѓу април и септември, во зависност од регионот, и да произведуваат пелагични јајца, со дијаметар од околу 2 милиметри. По изведувањето, ларвите и младите остануваат пелагични. Мажјаците се малку почести од женките, но ова може да варира во рамките на локалните популации.[3]
Електрични органи
[уреди | уреди извор]Сите видови во родот Uranoscopus, заедно со оние во Astroscopus, еволуирале да имаат електрични органи, но немаат рецепторни органи. И двата вида независно еволуирале и се единствените два рода во редот Perciformes кои произведуваат електрични органиски празнења (EODs). Рибите од неговиот род произведуваат пулсирачки EODs додека се хранат и додека се под опасност. Рибата произведува EODs со електричниот орган, добиен од звучните мускули.[10] Кај други риби, звучните мускули се користат за производство на звук со потресување на пливачкиот меур.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Carpenter, K.E.; Smith-Vaniz, W.F.; de Bruyne, G.; de Morais, L. (2015). „Uranoscopus scaber“. Црвен список на загрозени видови. 2015. doi:10.2305/IUCN.UK.2015-4.RLTS.T198722A42691994.en. Посетено на 20 November 2021. Занемарен непознатиот параметар
|article-number=(help) - ↑ „Uranoscopus scaber, Stargazer: fisheries, gamefish“. www.fishbase.se. Посетено на 2021-10-10.
- 1 2 Coker, T.; O. Akyol; O. Ozaydin; S. Leblebici; Z. Tosunoglu (2008). „Determination of batch fecundity in Uranoscopus scaber Linnaeus, 1758 from the Aegean Sea, Turkey“. Journal of Applied Ichthyology. 24: 85–87. doi:10.1111/j.1439-0426.2007.01035.x.
- 1 2 Demirhan, S.A.; M.F. Can; K. Seyhan (2007). „Age and growth of stargazer (Uranoscopus scaber L., 1758) in the southeastern Black Sea“. Journal of Applied Ichthyology. 23 (6): 692–694. doi:10.1111/j.1439-0426.2007.00863.x.
- ↑ Young, John (1930). „On the autonomic nervous system of the teleostean fish Uranoscopus scaber“. Quarterly Journal of Microscopical Science. 72: 492–535.
- ↑ Rizkalla, Samir I.; Shnoudy A. Bakhoum (2009). „Some biological aspects of the Atlantic stargazer Uranoscopus scaber Linnaeus, 1758 (Family: Uranoscopidae) in the Egyptian Mediterranean water“. Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences. 9: 59–66.
- ↑ Huet, Laurence; Veronique Goosse; Eric Parmentier; Pierre Vandewalle (1999). „About some skeletal particularities of the first vertebrae related to the mode of prey capture in Uranoscopus scaber (Uranoscopidae)“. Cybium. 23 (2): 161–167.
- ↑ Young, John (February 1931). „The pupillary mechanism of the teleostean fish Uranoscopus scaber“. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 107 (753): 464–485. doi:10.1098/rspb.1931.0009.
- ↑ Rizkalla, Samir I.; Amal I. Philips (2008). „Feeding habits of the Atlantic stargazer fish Uranoscopus scaber Linnaeus, 1758 (Family: Uranoscopidae) in Egyptian Mediterranean waters“. Egyptian Journal of Aquatic Biology and Fisheries. 12 (1): 1–11. doi:10.21608/ejabf.2008.1967.
- ↑ Alves-Gomes, J.A. (2001). „The evolution of electroreception and bioelectrogenesis in teleost fish: a phylogenetic perspective“. Journal of Fish Biology. 58 (6): 1489–1511. doi:10.1006/jfbi.2001.1625.