Арношт Лустиг

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Арношт Лустиг

Арношт Лустиг (чешки: Arnošt Lustig; 21 декември1926 – 26 февруари 2011) — чешки писател.[1].

Животопис[уреди | уреди извор]

Роден бил семејство на еврејски трговец.

Откако изучил 7 оделенија, бил принуден да го напушти училиштето, бидејќи според нацистичките закони, на Евреите им било забрането да учат на училиште и универзитет.

Во 1941 бил интерниран во Концентрационен логор Терезиенштат, подоцна бил пренесен во Аушвиц, каде што неговиот татко починал во гасна комора, потоа во Бухенвалд.

Во [[1945] година] тој успеал да избега од „возот на смртта“, кој се движешл кон Дахау: локомотивата била уништена од бомба, по грешка фрлена од американски бомбардер.

Лустиг се вратил во Прага, учествувал во мајското антинацистичко востание. Неговата мајка и сестра се спасиле од Маутхаузен.

По војната, студирал новинарство на Универзитет Чарлс, а потоа работел во Прашкото радио. Тој го критикувал комунистичкиот режим. Во 1967, кога Чехословачка по Шестдневна војна ги прекина дипломатските односи со Израел (Лустиг во тоа време беше дописник таму), тој се откажа од Комунистичка партија.

По Прашка пролет, во 1968 тој ја напуштил земјата, живел во Југославија, во 1970 се пресели во САД.

По Кадифена револуција 1989 живеел на релација времето Прага и Вашингтон , каде предаваше на Американскиот универзитет.

По пензионирањето во 2003 година, тој се насели во Прага.

Починал 26 февруари 2011 година[2].

Творештво[уреди | уреди извор]

Сè што напиша Лустиг е поврзано со темата холокауст и неговото лично со заробеништвото логорот, како и смртта на најблиските. Во исто време, херои на неговата проза најчесто се млади жени, деца и стари луѓе[3].

  • „Ноќ и надеж“ (1957)
  • „Дијаманти на ноќта“ (1958)
  • „Улица на изгубените браќа“ (1959)
  • "Дита Саксова" (1962)
  • „Транспорт од рајот“ (1962)
  • „Молитва за Катерина Хоровицова“ (1964)
  • „Горчливиот мирис на бадемите“ (1968)
  • „Несакани: од дневникот на Перла С.“ (1979)
  • „Куќата на вратените одгласи“ (1994)
  • „Прекрасни зелени очи: роман“ (2000)

Награди[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]