Антон Стрес
| Негова Екселенција Антон Стрес C.M. | |
|---|---|
| Архиепископ Емеритус од Љубљана Титуларен епископ Емеритус од Птуј | |
 | |
| Црква | Римокатоличката црква |
| Архиепископија | Љубљана |
| Назначен | 28 Ноември 2009 |
| Ракоположен | 24 Јануари 2010 |
| Службата завршила | 31 Јули 2013 |
| Претходник | Алојз Уран |
| Наследник | Станислав Зоре |
| Други служби | Почесен претседател на Словенечката бискупска конференција |
| Редови | |
| Ракоположен | 20 Април 1968 |
| Осветување | 24 Јуни 2000 од Франк Крамбергер Франк Роде Метод Пирих |
| Лични податоци | |
| Роден | 15 декември 1942 Доначка Гора, Долна Штаерска, Нацистичка Германија (денешна Словенија) |
| Националност | Словенци |
| Вероисповед | Римокатоличка |
| Живеалиште | Љубљана |
| Претх. служба |
|
| Обр. установа | Универзитетот во Љубљана, Католички институт во Париз |
| Гесло | Сè за доброто на евангелието |
| Грб |  |
Антон Стрес, КО (роден на 15 декември 1942 година), бил надбискуп на љубљанската римокатоличка архиепископија и митрополит бискуп во Љубљана, како и претседател на Словенечката бискупска конференција од јануари 2010 до јули 2013 година. Како љубљански архиепископ исто така бил и голем канцелар на Теолошкиот факултет на Универзитетот во Љубљана.
Биографија
[уреди | уреди извор]Образование
[уреди | уреди извор]Стрес бил роден на 15 декември 1942 година во Доначка Гора.[1] Учел во основното училиште во неговото родно село, и гимназија завршил во Рогашка Слатина. Студиите ги продолжил на Меѓуепископската подготвителна семинарија во Загреб, Хрватска, каде што го положил наставниот испит во 1962 година. Влегол во Конгрегацијата на мисијата, попозната како Винчентијци или Лазаристи, на 22 август 1960 година во Белград, Србија.[1][2]
Образованието на Стрес потоа било ставено во мирување на две години поради задолжителниот воен рок во Југословенската народна армија; бил стациониран во Охрид, СР Македонија.[1]
Откако завршил со неговата воена служба во 1963 година, Стрес влегол на Богословскиот факултет на Универзитетот во Љубљана, каде што завршил три години од студирање. Потоа бил испратен на Теолошкиот факултет на Католичкиот универзитет во Париз, каде што добил лиценца за Света теологија во 1969 година.[1] Во тоа време, тој ја направил својата вечна професија на 28 март 1967 година и бил ракоположен за свештеник на 20 април 1968 година.[3] Ги продолжил неговите студии на Филозофскиот факултет на институтот и магистрирал филозофија во 1972 година.[1]
Во истата година, Стрес се вратил на факултетот во Љубљана како дипломиран студент и исто така како асистент инструктор на Катедрата за филозофија; на 1 октомври 1974 година ја одбранил својата докторска теза Развој на марксистичкото разбирање на религијата во повоена Југославија, и со тоа го добил неговиот докторат по теологија.[1]
Потоа, Стрес се вратил во Париз на постдокторски студии на Филозофскиот факултет на Католичкиот универзитет во Париз; на 30 ноември 1984 година го добил својот втор докторат.[1]
Академска кариера
[уреди | уреди извор]Стрес бил назначен за универзитетски инструктор на 3 октомври 1974 година. Подоцна бил назначен за доцент (14 февруари 1977), вонреден професор (7 септември 1985) и редовен професор (26 мај 1990).[1] Од 1983 до 1993 година бил раководител на Катедрата за филозофија, од 1985 до 1987 година и од 1997 до 1999 година продекан на факултетот, а од октомври 1999 до септември 2000 година декан на факултетот.[1] За време на неговата академска кариера напишал 18 книги или целосни публикации и над 300 истражувачки статии.[1]
Кариера во црквата
[уреди | уреди извор]
Помеѓу 1988 и 1997 година, Стрес бил провинциски посетител на југословенската покраина на Конгрегацијата на мисијата, и по 1992 година на словенечката покраина на Конгрегацијата на мисијата.[1]
Од 1985 до 2010 година исто така бил и претседател на Комитетот за правда и мир на Словенечката бискупска конференција.[1]
- Потпретседател на Конференцијата на европските комисии за правда и мир (1995–1999);
- Консултант на Папскиот совет за правда и мир (од 1997 година);
- Претседател на Комитетот на Словенечката бискупска конференција за односи со Република Словенија (од 1997 г.).
На 13 мај 2000 година, папата Јован Павле II на Стрес му ја дал улогата на помошен епископ на Марибор и титуларен епископ на Птуј. Тој бил осветен на 24 јуни во катедралата во Марибор со архиепископот Франк Крамбергер како главен осветител и Франк кардиналот Роде, CM и епископот Метод Пирих како главни соосветувачи.[2]
Во 2004 година Стрес станал претставник на Словенечката бискупска конференција на Комисијата на бискупските конференции на Европската заедница, а во 2007 година бил избран да биде потпретседател на Словенечката бискупска конференција.[1]
На 7 април 2006 година, папата Бенедикт XVI ја реорганизирал Римокатоличката црква во Словенија. Биле формирани три нови епархии (Цеље, Мурска Собота и Ново Место), а Мариборската епархија била издигната во надбискупија и митрополитско седиште.[2] За прв епископ на Цеље го назначил и Стрес;[1] тој бил поставен на 21 мај 2006 година во катедралата во Цеље.[3] На 31 јануари 2009 година, Стрес бил назначен за помошник надбискуп на Марибор и во исто време станал апостолски администратор на Цеље.[1][3]
На 28 ноември 2009 година, Стрес бил назначен за митрополит љубљански архиепископ и примат словенечки;[2] Стрес бил инсталиран на 24 јануари 2010 година.[1] Со ова тој станал и голем канцелар на својата Алма Матер (Теолошкиот факултет, Љубљана).[4]
Исто така, Стрес бил избран за претседател на Словенечката бискупска конференција на 11 јануари 2010 година, а потоа повторно бил избран во 2012 година.[1]
На 31 јули 2013 година, Стрес се повлекол од неговата функцијата како надбискуп по барањето на Светата Столица поради неговата делумна одговорност за финансиската криза на Мариборската надбискупија. Тој бил дел од нејзините финансиски прашања како помошен епископ на Марибор.[5]
Друго
[уреди | уреди извор]Стрес е член на Словенечкото католичко здружение за водичи и извидници.[6] За време на напорите на Словенија да станела независна, Стрес станал основачки член на Комитетот за одбрана на човековите права, а подоцна станал и член на неговиот колегиум.[7]
Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 „Ljubljanski nadškof metropolit msgr. dr. Anton Stres“ (словенечки). Slovenian Bishops' Conference. Архивирано од изворникот на 18 April 2013. Посетено на 21 January 2012.
- 1 2 3 4 5 „Anton Stres CM“. Famvin.org. Посетено на 21 January 2012.
- 1 2 3 „Archbishop Anton Stres, C.M.“. Catholic-Hierarchy. Посетено на 21 January 2012.
- ↑ „Vodstvo, tajništvo“ (словенечки). Teološka fakulteta v Ljubljani. Посетено на 21 January 2012.
- ↑ „Stres: S Turnškom sva odgovorna, a ne glavna krivca; Ljubljansko nadškofijo bo začasno vodil Andrej Glavan, mariborsko pa Stanislav Lipovšek (video)“ [Stres: Me and Turnšek Are Responsible, but not the Main Culprits; The Archdiocese of Ljubljana Will be Temporary Led by Andrej Glavan, the Maribor One Will Be Led by Stanislav Lipovšek (video)] (Slovenian). Dnevnik.si. 31 July 2013. Посетено на 31 July 2013.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)[мртва врска]
- ↑ „Menjava rutice celjskega škofa“ (словенечки). Skavt.net. Посетено на 21 January 2012.[мртва врска]
- ↑ „Stres Anton (15. 12. 1942)“ (словенечки). Slovenskapomlad.si. Архивирано од изворникот на 9 March 2012. Посетено на 21 January 2012.