Антонио Рукавина

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Српскиот фудбалер Антонио Рукавина на 27 јуни 2018 година, за време на натпреварот од групната фаза на Светското првенство во ФИФА 2018 година помеѓу Србија и Бразил.

Антонио Рукавина (26 јануари 1984) е пензиониран српски професионален фудбалер кој играл како дефанзивец .

Кариера[уреди | уреди извор]

Клуб[уреди | уреди извор]

Рукавина започнал во неговиот локален клуб Бежанија, правејќи го своето деби во сениорскиот тим во сезоната 2002-03, по кое тие направиле промоција во Втората лига на Србија и Црна Гора. Тој, исто така, им помогнал да ја освојата првата српска лига 2005-06, со што заработил промоција во српската Суперлига.

Во декември 2006 година било објавено дека Партизан и Бежанија ги договориле условите за трансфер на Рукавина и Жарко Лазетиќ.[1] Двајцата играчи потпишале четиригодишни договори во јануари 2007 година.[2] Под водство на новоименуваниот менаџер Мирослав Ѓукиќ, Рукавина веднаш се етаблирал како редовен првотимец, постигнувајќи три лигашки гола од 15 настапи во втората половина од сезоната 2006-07. Тој потоа бил именуван за капитен на тимот пред сезоната 2007-08.

Во јануари 2008 година, Рукавина направил трансфер во германскиот клуб Борусија Дортмунд,[3] склучувајќи долгорочен договор. Тој го направил своето деби во Бундеслигата во февруари истата година, играјќи цели 90 минути во ремито 3-3 на гости кај МСВ Дуизбург. Во февруари 2009 година, Рукавина се преселил на позајмица на 2. Бундеслигаш 1860 Минхен до крајот на сезоната.[4] Тој бил трајно префрлен во Минхен 1860 во јуни 2009 година, при што Свен Бендер го направил спротивниот потег наместо сума за трансфер.[5]

Во јули 2012 година, Рукавина се преселил во Шпанија и потпишал со Ваљадолид, на тригодишен договор, со што му се придружил на својот сонародник и поранешен менаџер Мирослав Ѓукиќ.[6] Тој го направил своето деби во Ла Лига во победата со 1–0 на гости против Сарагоса истиот август, играјќи го целиот натпревар. Во неговите две сезони во Хозе Зорила, Рукавина собра 71 настап со постигнати два гола во највисоката лига на шпанскиот фудбал.

На 8 јули 2014 година, Рукавина потпишал двегодишен договор за Виљареал.[7] Тој собра 32 настапи во сите натпреварувања во текот на неговата дебитантска сезона. Во следната сезона 2015–16, Рукавина настапи на 31 натпревар, вклучувајќи 10 настапи во Лигата на Европа на УЕФА.

Во јули 2018 година, Рукавина потпишал со казахстанскиот шампион Астана во слободен трансфер.[8] Тој им помогна да ја одбранат титулата во лигата во неговата прва сезона. Во август 2019 година, Рукавина го продолжи договорот со клубот до 2021 година.[9] На 11 ноември 2021 година, Рукавина го објави своето повлекување од фудбалот.[10]

Репрезентација[уреди | уреди извор]

Рукавина ја претставувал Србија на Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 2007 година.[11] Тој бил првиот избор на десен бек на тимот за време на турнирот, со четири настапи во процесот, а тие завршиле како второпласирани по поразот со 4-1 во финалето од Холандија, земјата домаќин.

На 2 јуни 2007 година, Рукавина го направиле репрезентативното деби за Србија, играјќи ги сите 90 минути на 2-0 нагости во Финска во 2008 УЕФА Евро квалификациите.[12] Тој бил именуван во последниот тим од 23 играчи за Светското првенство во ФИФА 2010,[13] но не успеа да одигра натпревар.

Во јуни 2018 година, српскиот менаџер Младен Крстајиќ го вклучил Рукавина во последниот тим од 23 играчи за Светското првенство во фудбал 2018 година.[14] Тој одигра два натпревари од групната фаза, против Костарика (победа 1–0) и Бразил (порази од 2–0),[15] [16] додека Србија завршила на третото место.

Приватен живот[уреди | уреди извор]

Рукавина има хрватско потекло од неговата баба и татко.[17]

Трофеи[уреди | уреди извор]

Клуб[уреди | уреди извор]

Бежанија
  • Српска прва лига : 2005–06
  • Српска лига Белград : 2002–03
Борусија Дортмунд
  • Суперкуп на Германија : 2008 година
  • ДФБ-Покал : Вицешампион 2007–08
Астана
  • Казахстанска Премиер лига (2) : 2018, 2019 година
  • Суперкуп на Казахстан : 2019 година

Репрезентација[уреди | уреди извор]

Србија
  • Европско првенство до 21 година : Вицешампион 2007 година

 

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Lazetić i Rukavina u Partizanu!“ (српски). partizan.rs. 12 December 2006. Посетено на 25 March 2017.
  2. „Tri nove laste u Partizanovom jatu!“ (српски). partizan.rs. 11 January 2007. Посетено на 25 March 2017.
  3. „Rukavina completes Dortmund transfer“. uefa.com. 4 January 2008. Посетено на 15 August 2010.
  4. „Antonio Rukavina wechselt auf Leihbasis zu 1860 München“ (германски). bvb.de. 2 February 2009. Посетено на 25 March 2017.
  5. „Sven Bender für Rukavina“ (германски). kicker.de. 18 June 2009. Посетено на 25 March 2017.
  6. „El Valladolid ficha a Lluís Sastre y al serbio Antonio Rukavina“ (шпански). marca.com. 20 July 2012. Посетено на 25 March 2017.
  7. „Rukavina, nuevo fichaje del Villarreal“ (шпански). marca.com. 8 July 2014. Посетено на 25 March 2017.
  8. „Rukavina leaves Villarreal, joins Astana“. football-espana.net. 4 July 2018. Посетено на 15 August 2018.
  9. „Марин Томасов и Антонио Рукавина продлили контракты с Астаной“. fcastana.kz/ (руски). FC Astana. 26 August 2019. Посетено на 26 August 2019.
  10. „Антонио Рукавина: В Казахстане я чувствовал себя как дома“. fcastana.kz/ (Russian). FC Astana. 11 November 2021. Посетено на 21 November 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
  11. „Rukavina's eyes on last four“. uefa.com. 14 June 2007. Посетено на 25 March 2017.
  12. „Stanković: "Čestitke debitantima" (српски). b92.net. 2 June 2007. Посетено на 25 March 2017.
  13. „Serbia cuts goalkeeper Brkic to make 23“. espn.com. 1 June 2010. Посетено на 25 March 2017.
  14. „Soccer: Krstajic names Serbia's final 23-man World Cup squad“. Reuters. 1 June 2018. Посетено на 6 June 2018.
  15. „Kolarov stunner seals Serbia win“. fifa.com. 17 June 2018. Архивирано од изворникот на 12 June 2018. Посетено на 15 August 2018.
  16. „Brazil see off Serbia to top group“. fifa.com. 27 June 2018. Архивирано од изворникот на 12 June 2018. Посетено на 15 August 2018.
  17. „Antonio Rukavina: Nemam namjere igrati za Hrvatsku“. Jutarnji list (хрватски). 2006-12-29. Посетено на 2020-09-19.