Андреј Макин

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Андреј Макин
Andrei Makine.jpg
Роден/а 10 септември 1957
Краснојарск, Русија
Занимање писател
Државјанство Французин
Значајни наградиГонкур“, „Медичи

Андреј Макин (руски: Андрей Серге́евич Макин, роден на 10 септември 1957 во Краснојарск) — француски писател со руско потелко. Макин го користел псевдонимот Габриел Осмонде[1].

Биографија[уреди | уреди извор]

Андреј Макин е роден во Краснојарск, СССР на 10 септември 1957 година и пораснал во градот Пенза, околу 700 километри југо-источно од Москва[2]. Како дете, поради својата баба која имала француско потекло, го научил францускиот јазик и започнал да пишува песни освен на руски и на француски јазик.

Во 1987 година, тој заминал во Франција, како член на програмата за размена на наставници и одлучил да остане[3]. Тој добил политички азил и решил да се заработи за живот како писател на француски јазик.[4] . По разочарувачките реакции за неговите први два романи, во 1995 година го објавил романот „Le Testament français“ („Француски тестамент“), кое дело станало прво во историјата кое победило и било наградено со наградите „Гонкур“ и „Медичи“ и Lycéens.

Во 2001 година започнал таинствено да објавува под псевдонимот „Габриел Осмонде“, и напишал вкупно четитри романи, а последниот се појавил во 2011 година. Во француската јавност во голема мера се кренало прашина околу тоа кој се крие зад псевдонимот[1]. Конечно во 2011 година еден научник забележал дека книгата „20,000 femmes dans la vie d’un homme“ е всушност инспирација од Француски тестамент, по кое Андреј потврдил дека тој е авторот.

Дела[уреди | уреди извор]

  • La Fille d'un héros de l'Union soviétique, 1990
  • Confession d'un porte-drapeau déchu, 1992
  • Au temps du fleuve Amour, 1994
  • Le Testament français, 1995
  • Le Crime d'Olga Arbelina, 1998
  • Requiem pour l'Est, 2000
  • La Musique d'une vie, 2001
  • La Terre et le ciel de Jacques Dorme, 2003
  • La Femme qui attendait, 2004
  • L'Amour humain, 2006
  • Le Monde selon Gabriel, 2007
  • La Vie d'un homme inconnu, 2009
  • Cette France qu'on oublie d'aimer, 2010
  • Le Livre des brèves amours éternelles, 2011
  • Une Femme Aimée, 2013

Како Габриел Осмонде

  • Le Voyage d'une femme qui n'avait plus peur de vieillir 2001
  • Les 20 000 Femmes de la vie d'un homme, 2004
  • L'Œuvre de l'amour, 2006
  • Alternaissance, 2011
  • 1,0 1,1 "Who is Gabriel Osmonde? A French Literary Mystery is Solved", New York Times, April 1, 2011
  • Murielle Lucie Clément. Andreï Makine. Rodopi, 2009. pg. 141
  • Christopher W. Lemelin, "Andrei Makine" in Multicultural Authors Since 1945(Amoia, Alba, and Bettina L Knapp, eds.). Oxford and Westport, Connecticut: Greenwood Press, 2004.
  • "Torn Between Two Languages", Victor Brombert, New York Times, August 17, 1997