Андреа Бочели

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Андреа Бочели
ОЗИР ОЗСДМ
Бочели на концерт во 2006 година
Биографски податоци
Роден(а) 22 септември 1958 (1958-09-22) (воз. 59 г.)
Лајатико, Италија
Жанрови
Занимања
  • Singer-songwriter
  • record producer
Инструменти вокалист, пијано, флејта
Период на активност 1992–денес
Издавачи
Соработници
Мреж. место andreabocelli.com

Андреа Бочели (италијански: Andrea Bocelli; роден на 22 септември 1958 во Лајатико, Тоскана, Италија) — италијански пејач, писател и музички продуцент[1][2].

Како оперски тенор, има издадено четри комплетни опери (La Boheme, Il Trovatore, Werther и Tosca) и петнаесет други албуми, во класичен или популарен стил. Има два сина Амос (роден 1995) и Матео (роден 1997). Се има разведено од својата единствена жена, Енрика.

Рани години[уреди | уреди извор]

Бочели бил роден со глаукома, и бил ослепен на возраст од 12 години, поради мозочно крварење, кое го добил како последица од удар на главата играјќи фудбал. Никогаш не зборува за својот инвалидитет.

Како дете Андреа свирел на црквени оргули, и на возраст од 12 ја добил наградата „Margherita d'Oro in Viareggio“ со песната „O sole mio[3]. Тоа било негова прва награда освоена на некое натпреварување. По едногодишно работење како адвокат (дипломирал како Доктор на Право на Универзитетот во Пиза)[4][5], земал часови по пеење од Лучијано Ветарини, и со тоа окупирајќи се со музиката во целост. Никогаш не го прекинал надградувањето и тренирањето на својот глас, посетувајќи разни настави.

Национално докажување[уреди | уреди извор]

Италијанската рок ѕвезда Ѕукеро Форначијари, барајќи тенори, го примил на аудиција Андреа во 1992. Откако ја слушнал касетата, познатиот тенор Лучијано Павароти, започнал да го убедува Ѕукеро да го искористи како тенор Андреа наместо него. Во 1994 Андреа ја извел победувачката „Il mare calmo della sera“ на фестивалот во Сан Ремо, и како последица на тоа го постигнал својот прв Златен Диск. Истата година дебитирал како Мекдаф во вердиевата „Макбет“, пеејќи во чест на Павароти на корцерт во Модена, и пред папата за Божиќ.

Во 1995 на фестивалот во Сан Ремо, Андреа го освоил четвртото место пеејќи ја „Con Te Partirò“.

Меѓународно докажување[уреди | уреди извор]

Во 1996 година во Германија заедно со сопранот Сара Брајтман ја испеел англиската верзија на „Con Te Partirò“, насловена како „Time to Say Goodbye“, кршејќи ги рекордите за продажба и останувајќи на германската топ 10 листа скоро шест месеци. Во наредните години Андреа настапувал во Париз, Болоња, Торе де Лаго и Ватикан, и издавал албуми. Во 1998 влегол на американскиот пазар со концерт во Вашинтон во центарот за изведување уметности „Кенеди“ и во Белата Куќа. Истата година, заедно со наредната, Андреа започнал турнеи низ Северна и Јужна Америка и дуети со Селин Дион. Албумите на Андреа биле на врвот на американските класични албуми. Во 2002 година, Андреа ја повторил американската турнеја, освојувајќи притоа две Светски музички награди.

Добротворни и други дела[уреди | уреди извор]

Бочели исто така има настапувано и за многу добротворни настани и околности, како што се: концертот во октомври 2001 година, посветен на жртвите од Терористичките напади во Љујорк, неколку пати на настаните „Павароти и пријатели за деца„; учество на цд-то на Шерон Осборн како проект за цунамито; и настапи во големи телевизиски концерти во Италија (март 2005) насловени како „Музика за Азија“. Андреа се има посветено и на други дела, а не само на музиката, па така учествувал во неколку пишани дела, меѓу кои и кратко дело за пријателство во соработка со Дорис Плат, како и предговор за една италијанска книга за спотедлена грижа. Исто така има издадено автобиографија именувана „Музика на тишината“ во 2001.

Дискографија[уреди | уреди извор]

  1. „Andrea Bocelli“. Decca Records. Universal Music. архивирано од оригиналот на 30 април 2011. https://web.archive.org/web/20110430171029/http://www.decca.com/artists/andrea-bocelli-192. конс. 10 декември 2013 г. 
  2. http://www.classicalbrits.co.uk/artist/andrea-bocelli[мртва врска]
  3. „Chronicle 1958–1991“. bocelli.de. http://www.bocelli.de/en/chronicle.htm. конс. 20 јануари 2008 г. 
  4. Andrea Bocelli to Receive Master's Degree“, 18 октомври 2013 (конс. 10 декември 2013 г).
  5. Blind Ambition“, „People“, 10 ноември 1997 (конс. 22 јули 2017 г). „Bocelli's parents, Alessandro, 68, and Edi, 59, sold farm equipment and produced wine in tiny Lajatico, in Tuscany about 20 miles from Pisa.“