Прејди на содржината

Андреа Белоти

Од Википедија — слободната енциклопедија
Андреа Белоти
Лични податоци
Полно име Андреа Белоти
Роден на 20 декември 1993(1993-12-20) (31 г.)
Роден во Калчинате, Италија
Држава Италија Италија
Висина &100000000000001810000001,81 м
Позиција напаѓач
Клупски податоци
Сегашен клуб Каљари Каљари
Број 19
Младинска кариера
Албинолефе Албинолефе
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2011-2013 Албинолефе Албинолефе 39 (14)
2013-2015 Палермо Палермо 62 (16)
2015-2022 Торино Торино 232 (100)
2022-2024 Рома Рома 45 (3)
2024 →Фјорентина Фјорентина 15 (3)
2024-2025 Комо Комо 18 (2)
2025 →Бенфика Бенфика 14 (3)
2025- Каљари Каљари 2 (2)
Репрезентација
2012 Италија Италија 19 6 (2)
2012-2013 Италија Италија 20 9 (4)
2013-2015 Италија Италија 21 18 (9)
2016- Италија Италија 44 (12)

Андреа Белоти (роден на 20 декември 1993, во Калчинате) — италијански фудбалер, напаѓач на Каљари и на италијанската репрезентација.

Биографија

[уреди | уреди извор]

Роден во Калчинате, мал град во непосредна близина на Бергамо во северна Италија. Неговиот прекар е „Il Gallo“ (превод на мак. „Петелот“), а го добил по една анегдота што потекнува од презимето на негов пријател од детството, кој му предложил да го слави секој постигнат гол имитирајќи кикиришка од петел со отворена рака на челото.[1][2][3]

На 15 јуни 2017 година, се оженил со Џорџија Дуро, која ја запознал за време на неговиот двегодишен престој како фудбалер на Палермо,[4] со која има две ќерки, по име Виторија и Бенедета.[5]

Тој е католик по вера.[3]

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]

Тој ја започнал својата кариера наизменично играјќи како играч од средниот ред или крило,[3][6] пред потоа да се прилагоди во улогата на централен напаѓач под водството на Алесио Пала во „Примавера“ тимот на Албинолефе.[3][7] Споредуван со Џанлука Вијали на почетокот на неговата кариера,[8][9] тој е природно талентиран централен напаѓач,[10][11][12] кој поседува моќен удар со двете нозе[13][14][15] и е добар во играта во воздухот.[16][17][18][19] Се издвојува по своето забрзување,[20] тактичка интелигенција,[8] пожртвуван дух,[21][22] и нос за гол.[23][24][25][26] Тој е исто така надарен со акробатски вештини, толку многу што постигнал неколку голови од удар со „ножички“.[27][28][29] Во текот на втората половина од неговата кариера, тој честопати играл под очекувањата, фактор што ја спречил неговата дефинитивна афирмација во врвен напаѓач и поради што не ја остварил кариерата која му се предвидувала во неговите најдобри денови.

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Албинолефе

[уреди | уреди извор]

Роден во Калчинате, Провинцијата Бергамо, Белоти ја започнал својата кариера во вториот по големина тим од покраината, Албинолефе, кој тогаш се натпреварувал во Серија Б. Како играч на младинскиот тим од 2010 година, Белоти го направил своето деби за првиот тим на 10 март 2012 година (во 30-тото коло од првенството), против Ливорно во поразот со 4-1 и уште на своето деби го постигнал својот прв гол за клубот. Потоа тој одиграл неколку последователни натпревари како замена од 32-рото до 34-тото коло и започнал како стартер во 4 натпревари од 35-тото до 39-тото коло, отсуствувајќи само во 37-мото коло.[30] Својата прва професионална сезона ја завршил со 8 настапи и 2 гола во Серија Б. Исто така, тој постигнал 13 гола, како најдобар стрелец на младинскиот тим во текот на сезоната 2011-2012, во која Албинолефе го освоиле младинското натпреварување Трофео Досена, во јуни 2012 година.[31]

По завршувањето на сезоната 2011-2012, во која Албинолефе испаднале од Серија Б во Лега Про Прима Дивизионе, Белоти бил промовиран во прв напаѓач на клубот за сезоната 2012-2013. Својот прв натпревар за сезоната го одиграл на 5 август 2012, играјќи ги сите 90 минути во поразот со 3-0 од Кјети во првото коло од Купот на Италија.[32] Својот прв гол за сезоната го постигнал на 9 септември, носејќи му бод на својот тим на гостувањето против Кремонезе со гол на седум минути пред крајот, во натпревар што завршил 1-1.[33] Сезоната ја завршил со вкупно 32 настапи и 12 гола.

На почетокот на сезоната 2013-2014, Белоти одиграл само еден натпревар за Албинолефе (Албинолефе-Турис 4-1, во Купот на Италија), пред на 2 септември, тој да се пресели во Палермо на позајмица (за сума од 500.000 евра),[34] со право на откуп на половината од неговиот договор[35] за сума од 2,5 милиони евра.[36] Во Серија Б, каде Палермо се нашол откако во претходната сезона испаднале од Серија А, Белоти го направил своето деби за сицилијанците на 24 септември 2013, влегувајќи како замена на местото на Давиде Ди Џенаро во натпреварот против Бари, и набргу асистирал за голот на Кајл Лаферти со кој бил ублажен поразот на тимот (2-1).[37] Својот прв гол во дресот на Палермо го постигнал на 5 октомври против Бреша (1-1), помагајќи му на својот тим да дојде до израмнувањето на резултатот. Својот прв старт за Росанеро го имал на 24 ноември во натпреварот Палермо-Латина (1-2) во 15-тото коло од сезоната; во следниот натпревар пак, за првпат како професионалец тој постигнал два гола на еден натпревар, придонесувајќи за победата над Новара (2-1). На 26 декември 2013 година, во текот на победа со 1-0 над Тернана, Белоти претпел повреда на адукторниот мускул,[38][39] враќајќи се на терен дури на 10 март 2014, за да ги одигра последните минути од натпреварот Јуве Стабија-Палермо (0-3), а на 22 март го постигнал победничкиот гол во натпреварот против Пескара добиен во гости со 1-2. На 26 април 2014 повторно играл како стартер во натпреварот против Латина во 36-тото коло од првенството, по точно четири месеци од последниот настап во почетните единаесет. На 3 мај 2014 година, со победата над Новара од 1-0 на гости, Палермо изборил промоција во Серија А. Белоти ја затворил сезоната со 24 првенствени настапи и 10 гола.

На 18 јуни 2014 година, Палермо го искористил своето право за откуп на половината од договорот на играчот[40][41] во замена за веќе договорените 2.500.000 евра, плус добиле опција за откуп на другата половина од договорот за дополнителни 3,5 милиони евра.[34][36] Во пресрет на сезоната 2014-2015 го заменил бројот на дресот од 30 на 99 по совет на пријатели.[42] На 31 август 2014, Белоти го напрвил своето деби во Серија А, влегувајќи како замена во 76-тата минута од натпреварот Палермо-Сампдорија (1-1) во првото коло од сезоната, заменувајќи го Пауло Дибала.[43] На 12 септември, договорот на играчот е целосно откупен од Палермо.[44] На 24 септември, во натпреварот против Наполи што завршил 3-3, играјќи за првпат како стартер во најсилната италијанска лига, Белоти ги постигнал своите први два гола во Серија А. На 13 декември 2014, влегувајќи од клупата за резерви во 88-мата минута во натпреварот Палермо-Сасуоло го постигнал победничкиот гол во судиското продолжение поставувајќи ги конечните 2-1 и носејќи му победа на тимот од Сицилија, со што продолжила серијата на клубот од 7 натпревари без пораз (што претставува израмнување на рекордот од сезоната 2009-2010 со Делио Роси на клупата). На 31 мај 2015, го постигнал својот шестти гол за сезоната во победата со 2-1 на гости против Рома во последното коло од првенството.[45]

Белоти со Торино во 2017

На 17 август, бил купен од екипата на Торино,[46] за сума од 7,5 милиони евра. Својот прв гол за клубот, го постигнал на 28 ноември истата година, во натпреварот од Серија А против Болоња (2-0);[47] На 17 јануари 2016 година, тој за првпат постигнал два гола на ист натпревар за „Торо“, одлучувајќи го соочувањето против Фрозиноне завршено со резултат 4-2 во полза на неговата екипа.[48][49] На 20 март, тој постигнал гол од пенал во 48-мата минута со што ја прекинал серијата од 974 минути без примен гол на голманот на Јувентус, Џанлујџи Буфон, која и денес претставува рекорд за најмногу последователни минути без примен гол во Италија, во поразот на Торино на домашен терен од 4–1.[50] Тој ја завршил својата прва сезона со „биковите“ со 35 настапи и 12 гола.

Тој ја започнал сезоната 2016–2017 постигнувајќи гол со глава против Милан на Сан Сиро, но пропуштил можност да постигне уште еден гол кога неговиот удар од пенал бил одбранет од Џанлујџи Донарума во поразот од 3–2. Во следното коло, на 28 август, тој го постигнал својот прв хет-трик во кариерата во победата од 5–1 на домашен терен против Болоња.[51] На 4 декември 2016 година, тој го продолжил договорот со Торино до 2021 година,[52] со вметната откупна клаузула од 100 милиони евра, која важела само за странски клубови.[53] На 5 март 2017 година, за време на натпреварот против неговиот поранешен клуб Палермо, тој ја носел капитенската лента за првпат,[54] во натпревар во кој го постигнал најбрзиот хет-трик во Серија А (за 7 минути и 15 секунди), надминувајќи го претходниот рекорд на Андриј Шевченко поставен на 30 јануари 2000.[55][56][57] Следниот месец, тој станал првиот играч на возраст под 24 години кој постигнал 24 гола во една сезона во Серија А, по Шевченко во сезоната 1999-2000.[58] Сезоната ја завршил со 26 гола во 35 настапи, и бил трет најдобар стрелец во првенството зад Един Џеко од Рома и Дрис Мертенс од Наполи (28).

Во летото 2017 година, напаѓачот бил назначен за прв капитен на Торино, преземајќи ја лентата од Емилијано Морети.[59] Својот прв гол за сезоната 2017-2018, го постигнал со удар со „ножички“ во победата со 3-0 на домашен терен над Сасуоло во второто коло од Серија А.[60] Сепак, неговата сезона била под влијание на некои физички проблеми,[61][62] поради што Белоти не го повторил подвигот од претходната година, постигнувајќи само 10 гола во 32 првенствени натпревари.[63]

На 26 август 2018 година, Белоти го постигнал својот прв гол за сезоната сезоната 2018–2019 во ремито 2–2 против Интер на Сан Сиро.[64] На 4 ноември, тој постигнал два гола во победата со 4–1 на гости против Сампдорија.[65] На 25 мај, тој повторно постигнал гол со „ножички“, и уште еднаш против Сасуоло, во победата со 3-2.[60] Со 15 постигнати гола во првенството, Белоти го водел Торино до освојувањето на седмото место, благодарение на кое клубот изборил пласман во УЕФА Лига Европа, за првпат после пет години откако „биковите“ за последен пат учествувале во конфедерациско клупско натпреварување.

На 25 јули 2019 година, Белоти го имал своето деби во европските натпреварувања, за време на натпреварот од второто квалификациско коло од Лига Европа, против унгарскиот клуб Дебрецин (3-0), одбележувајќи го своето деби со гол од пенал.[66] Тој, исто така, постигнал гол во двата натпревари од плејоф рундата против Вулверхемптон,[67] каде неговиот тим сепак бил елиминиран од англичаните.[68] Тој имал добра индивидуална сезона постигнувајќи голови редовно во текот на целата сезона и веќе на 23 јуни 2020 година, дошол до својот 10-ти погодок за сезоната во првенството, постигнувајќи двоцифрен број на голови во Серија А за петта година по ред. На 13 јули 2020 година, со голот кој го постигнал во поразот од Интер (1-3), Белоти станал третиот играч во историјата на Торино кој постигнал најмалку 15 голови во две сезони по ред со дресот на „граната“, по Паоло Пуличи и Франческо Грацијани.[69]

На 12 декември 2020 година, за време на првенствениот натпревар загубен од Удинезе (2-3), Белоти го постигнал својот стотти гол во дресот на Торино, израмнувајќи се со Адолфо Балончиери како осми најдобар стрелец во историјата на клубот од Пиемонт,[70][71] за да го надмине споменатиот играч само пет дена подоцна благодарение на голот постигнат во поразот од Рома (3-1).[72] Тој, исто така, постигнал двоцифрен број голови во Серија А и во сезоната 2020-2021, со што ја забележал својата таква шестта година по ред, само една помалку од рекордот на Паоло Пуличи (со 7 сезони по ред).[73]

Белоти (број 9) за време на неговата последна сезона со Торино, во натпревар против Милан

Во сезоната 2021-2022, неговите перформанси биле под влијание на повредите. Сепак, на 30 октомври 2021 година, со гол против Сампдорија (3-0), тој стигнал до бројката од сто гола во Серија А, станувајќи трет најмлад играч што го постигнал ова по Алберто Џилардино и Роберто Баџо.[74] На 1 мај, тој постигнал хет-трик во натпреварот против Емполи (1-3), носејќи му ја на Торино првата победа на гостински терен против тосканците; трите гола го довеле до бројката од 100 погодоци во Серија А само со дресот на Торино, станувајќи, во оваа прилика, втор најдобар стрелец во историјата на „Торо“ во првата лига на Италија од кога се игра првенството во еднинечна група. Откако го престигнал Грацијани кој имал 98 гола, само Паоло Пуличи се покажал подобро, со 134 гола.[75] Понатаму, во истата прилика, со хет-тркот против Емполи напаѓачот станал петтиот играч кој постигнал три гола во еден натпревар влегувајќи како замена, со што се приклучил на малата група играчи кои го делеле овој рекор составена од Пјетро Анастази, Кевин-Принс Боатенг, Јосип Иличиќ и Андреас Корнелиус.[76] Својата последна сезона со „биковите“ ја завршил со само 22 првенствени настапи и 8 гола.

Во текот на следното лето, Белоти станал слободен агент, со оглед на неговата одлука да не го обнови договорот со Торино,[77] со што ја завршил својата авантура во клубот со вкупно 113 гола на 252 настапи што го прави осмиот најдобар стрелец во историјата на клубот во сите натпреварувања.

Рома и Фјорентина

[уреди | уреди извор]

На 28 август 2022 година, Белоти потпишал едногодишен договор, со опција за продолжување на истиот, со екипата на Рома.[78] Дебитирал за клубот од италијанскиот главен град два дена подоцна, заменувајќи го Тами Абрахам во натпреварот од Серија А добиен со 3-0 против Монца.[79] На 15 септември, тој го постигнал својот прв гол за „џалоросите“, со кој го оформил конечниот резултат 3-0 во успехот над финскиот тим ХЈК Хелсинки во вториот натпревар од групната фаза на УЕФА Лига Европа.[80] На 23 февруари 2023 година, тој постигнал еден од головите што ѝ овозможиле на Рома да го победи Салцбург со 2-0 во реваншот од плејофот за Лигата на Европа, со што клубот обезбедил квалификација за осминафиналето.[81] На 31 мај, за време на финалето на Лига Европа против Севиља, тој влегол како замена во второто полувреме но неговата екипа немала среќа и загубила по изведување на пенали. Неговата прва сезона со Рома била разочарувачка, бидејќи не успеал да постигне ниту еден гол во првенството во 31 настап. Сепак, на крајот од сезоната, неговиот договор со римскиот клуб бил продолжен до 2025 година.[82][83][84]

На 20 август 2023 година, Белоти ги постигнал своите први голови за Рома во Серија А, постигнувајќи ги двата гола во првиот натпревар од првенството против Салернитана (2-2):[85][86] со тоа тој ја прекинал својата црна серија од 34 натпревари во Серија А без постигнат гол.[87] На 5 октомври 2023 година, тој повторно постигнал два гола, овојпат во победата со 4-0 над швајцарскиот клуб Сервет во Лига Европа.

На 31 јануари 2024 година, Белоти заминал на позајмица во Фјорентина.[88] На 2 февруари, излегол на теренот за првпат носејќи го дресот на новиот клуб, во поразот со 3-2 на гостувањето кај Лече.[89] На 11 февруари, тој го имал своето деби како стартер во победата од 5-1 на домашен терен над Фрозиноне, постигнувајќи го и својот прв гол во дресот на „виола“.[90][91] На 2 мај, тој го постигнал својот прв гол во Лигата на конференции, носејќи и водство на Фјорентина 2-1, во успехот со 3-2 против белгискиот клуб Клуб Бриж во првиот натпревар од полуфиналето на натпреварувањето; Белоти потоа го започнал и финалето, кое тој и неговите соиграчи го загубиле по продолженија со 1-0 од Олимпијакос.[92] На 2 јуни, тој постигнал два гола во ист натпревар, за прв и единствен пат како играч Фјорентина, во победата со 2-3 на гости кај Аталанта.[93] Тој официјално ја напуштил Фиренца на крајот од сезоната 2023-2024, по истекот на неговата позајмица.[94]

Комо и Бенфика

[уреди | уреди извор]

На 25 јуни 2024 година, било објавено дека Белоти потпишал за Комо, новопромовираниот клуб во Серија А,[95][96] за сума од четири милиони евра, плус еден милион бонуси;[97] Играчот потпишал двегодишен договор со клубот од Комо, кој стапил на сила од 1 јули.[96] Своето деби за Комо го имал на 11 август, во натпреварот од Купот на Италија против Сампдорија, кој бил загубен на пенали.[98] Своето деби со клубот во Серија А, го направил на 19 август 2024 година, за време на натпреварот против Јувентус, загубен со 3-0.[99] На 29 септември, тој го постигна својот прв гол за Комо во победата од 3-2 на домашен терен против Хелас Верона.[100]

На 3 февруари 2025 година, последниот ден од зимскиот преоден рок, тој бил позајмен на шестмесечен период на португалската Бенфика, неговиот прв трансфер во странски клуб во неговата кариера.[101][102]

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]

Откако одиграл шест натпревари за репрезентацијата под 19 (постигнал 2 гола) и 9 средби за репрезентацијата под 20 години (4 гола), на 14 август 2013 го направил своето деби за репрезентацијата под 21 година во победата со 4-1 на домашен терен во пријателски натпревар против Словачка. На 5 септември, Белоти играл во квалификацискиот натпревар за пласман на Европското првенство под 21 година во 2015, во кој загубиле со 3-1 на домашен терен од Белгија. Белоти постигнал 4 гола во квалификациите и и помогнал на Италија да се пласира на завршниот турнир.

Тој бил избран да учествува на Европското првенство за играчи под 21 година 2015 во Чешка, носејќи го дресот со број 9. Тој играл во сите три натпревари во групната фаза, постигнувајќи гол во третиот натпревар од групата, во кој Италија ја победила Англија со 3-1, меѓутоа и покрај победата Аѕурините неуспеале да се квалификуваат за следната рунда на турнирот и биле елиминирани.

Хронологија на репрезентативните настапи

[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Италија
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
1-9-2016БариИталија Италија1 – 3Франција ФранцијаПријателска-влегол во игра 75' - добил жолт картон во 90+2-тата минута 90+2'
6-10-2016ТориноИталија Италија1 – 1Шпанија ШпанијаКвал. за СП 2018-влегол во игра 76'
9-10-2016СкопјеМакедонија Македонија2 – 3Италија ИталијаКвал. за СП 20181заменет 83'
12-11-2016ВадуцЛихтенштајн Лихтенштајн0 – 4Италија ИталијаКвал. за СП 20182
15-11-2016МиланИталија Италија0 – 0Германија ГерманијаПријателска-заменет 88'
Вкупно Настапи 5 Голови 3

Клупска статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 31 мај 2015.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2011-2012Италија АлбинолефеБ82КИ00------82
2012-20131Д3112КИ+КИ-ЛП1+00------3212
авг.-сеп. 20131Д00КИ+КИ-ЛП1+00------10
Вкупно Албинолефе391420----4114
сеп. 2013-2014Италија ПалермоБ2410КИ--------2410
2014-2015А386КИ10------396
Вкупно Палермо621610----6316
Вкупно во кариерата1013030----10430
2013-2014

Репрезентативни

[уреди | уреди извор]
Италија
2020
  1. ↑ Filippo Ferraioli (10 декември 2013). „Gallo, parla l'ispiratore dell'esultanza di Belotti: "Andrea un vero amico, la sua forza è l'umiltà. Palermo lo incanta, può fare 15 gol"“. Архивирано од изворникот на 4 април 2019. Посетено на 14 декември 2013. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  2. ↑ „Torino, Belotti spiega il soprannome "Il Gallo": "Dedicato ad un amico"“. 27 ноември 2016.
  3. 1 2 3 4 „Credo | Andrea Belotti x Cronache“. Cronache di spogliatoio. 29 март 2023. Посетено на 29 март 2023.
  4. ↑ „Matrimonio Belotti - Andrea ha sposato Giorgia Duro, ecco chi è la Miss e (neo) moglie del Gallo“. 16 јуни 2017.
  5. ↑ „Il Gallo dimentica il derby: è nata Benedetta, la figlia di Andrea Belotti e di Giorgia Duro“. Palermotoday. 20 март 2023.
  6. ↑ „Belotti: "Prima facevo il centrocampista. Se sono un attaccante lo devo a..."“. 18 февруари 2015. Архивирано од изворникот на 2015-05-20. Посетено на 18 февруари 2015. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  7. ↑ „Bergomi: "Belotti, ricordo quando ti affrontai..."“. 15 септември 2014. Архивирано од изворникот на |archive-url= requires |archive-date= (help). Посетено на 16 септември 2014. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  8. 1 2 Sergio Stanco (6 октомври 2016). „Belotti, un 9 per l'Italia... Sulle orme di Vialli“.
  9. ↑ Paolo Tomaselli (10 октомври 2016). „Belotti, il talento nato dalla gavetta «Fame e gol, è lui l'erede di Vialli»“.
  10. ↑ „Torino, Manchester United su Belotti. Pronto a sborsare 100 milioni“. 6 декември 2016.
  11. ↑ Giuseppe Calvi (29 ноември 2016). „Crotone-Torino 0-2, doppio Belotti fa volare Mihajlovic“.
  12. ↑ Fabio Licari (5 септември 2019). „Con Belotti l'Italia ha un vero centravanti. Deludono Chiesa e Barella“.
  13. ↑ „Belotti e Immobile gemelli del gol: doppietta del "Gallo" nel 4-0 al Liechtenstein“. 12 ноември 2016. Архивирано од изворникот на |archive-url= requires |archive-date= (help). Посетено на 11 декември 2016. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  14. ↑ Francesco Saverio Intorcia (14 ноември 2016). „La promessa di Belotti: "Con i miei gol fino al Mondiale"“.
  15. ↑ „Testa, destro e sinistro: Belotti è il bomber più completo d'Europa“. 20 ноември 2016.
  16. ↑ „Belotti, ma che giocatore sei diventato?“. 16 ноември 2016.
  17. ↑ Davide Stoppini (25 септември 2016). „Torino-Roma 3-1. Sblocca Belotti, doppietta di Iago, gol di Totti su rigore“.
  18. ↑ „Torino-Juventus, diretta; 1-1, Belotti al 16', Higuain al 28'“. 11 декември 2016.
  19. ↑ „Milan-Torino 2-1 Belotti, testa-gol“.
  20. ↑ Roberto Condio (29 август 2016). „Ritmo, velocità e Belotti. Il nuovo Toro va forte“. Архивирано од изворникот на |archive-url= requires |archive-date= (help). Посетено на 2 април 2017. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  21. ↑ Alberto Trovamala (1 септември 2016). „Determinazione e "fame", Belotti raccontato dal suo ex capitano: "Ha qualità che ho visto solo nei grandi"“.
  22. ↑ Francesco Saverio Intorcia (15 ноември 2016). „Pagelle Italia-Germania: bene Belotti e De Rossi“.
  23. ↑ Elvira Erbì (9 ноември 2016). „Torino, Belotti è il bomber e assist-man più giovane dell'Europa che conta“.
  24. ↑ „Derby tra bomber a Torino: Belotti meglio di Higuain, più goal e assist“. 10 декември 2016.
  25. ↑ „Belotti, l'attaccante che alza la cresta anche in Europa: in gol ogni 58' meglio anche di Messi“. Занемарен непознатиот параметар |data= (се препорачува |date=) (help)
  26. ↑ Alessandro Baretti (19 ноември 2016). „Torino, Bonomi: «Belotti può superare il record di gol di Riva»“.
  27. ↑ Alberto Giulini (11 март 2019). „Toro, Belotti entra nella storia: quarta stagione consecutiva in doppia cifra“.
  28. ↑ „Torino-Sassuolo, Belotti fa un'altra rovesciata: gol uguale alla scorsa stagione“. 12 мај 2019.
  29. ↑ Enrico Currò (27 септември 2019). „Belotti ribalta il Milan“. la Repubblica. стр. 57.
  30. ↑ http://www.albinoleffe.com/component/campionato1112/?task=giocatore&giocatore=11381%5Bмртва+врска%5D
  31. ↑ „Il trofeo Dossena è dell'AlbinoLeffe!“ (италијански). UC AlbinoLeffe. 16 June 2012. Посетено на 17 September 2012.
  32. ↑ „AlbinoLeffe sconfitto all'esordio in Coppa Italia“ (италијански). UC AlbinoLeffe. 6 August 2012. Посетено на 11 February 2013.
  33. ↑ „Cremonese vs. AlbinoLeffe 1-1“ (англиски). soccerway. 9 септември 2012. Посетено на 2 август 2015.
  34. 1 2 Palermo-Belotti: le cifre del riscatto. Tutti i dettagli Архивирано на 24 септември 2015 г. Palermo24.net
  35. ↑ Presi Belotti e Verre. Viviano in prestito all'Arsenal Архивирано на 5 септември 2013 г. Palermocalcio.it
  36. 1 2 Belotti rosanero a metà. Per Kurtic si va alle buste Архивирано на 15 јули 2014 г. Livesicilia.it
  37. ↑ Kappao al San Nicola. Il Palermo perde 2-1 Архивирано на 26 септември 2013 г. Palermocalcio.it
  38. ↑ Palermo, Belotti: "Il mio infortunio è stato grave, farò di tutto per esserci contro il Bari" Tuttopalermo.net
  39. ↑ Palermo sorridi, torna Belotti Архивирано на 23 април 2016 г. Lagazzettapalermitana.it
  40. ↑ Acquistata la metà di Belotti Архивирано на 4 јули 2014 г. Palermocalcio.it
  41. ↑ Il Palermo Calcio riscatta la compartecipazione di Andrea Belotti Albinoleffe.com
  42. ↑ Fabrizio Vitale (10 август 2014). „Vai Super Gallo!“. La Gazzetta dello Sport. стр. 45.
  43. ↑ Palermo-Samodoria 1-1 Архивирано на 3 септември 2014 г. Palermocalcio.it
  44. ↑ Riscattata la seconda metà di Belotti. "Ringrazio la società per la fiducia" Архивирано на 12 септември 2014 г. Palermocalcio.it
  45. ↑ „Belotti come Baloncieri: 5ª stagione consecutiva in doppia cifra con il Toro“.
  46. ↑ Belotti al Toro Архивирано на 20 август 2015 г. Torinofc.it
  47. ↑ „Il primo gol granata di Belotti dà la vittoria al Toro contro il Bologna“. la Repubblica (италијански). 28 novembre 2015. Посетено на 31 август 2022. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  48. ↑ Guglielmo Longhi (17 јануари 2016). „A Immobile bastano 9 minuti. Il Toro va: che coppia con Belotti“. La Gazzetta dello Sport.
  49. ↑ Vieri Capretta (20 ноември 2016). „Torino, canta Belotti: capocannoniere! Mihajlovic: "Ma mi ha fatto arrabbiare"“.
  50. ↑ „Buffon sets new Serie A record“. Football Italia. 20 March 2016. Посетено на 20 March 2016.
  51. ↑ Emanuele Gamba (29 август 2016). „Il Toro liquida il Bologna: 5-1 E per Belotti prima tripletta“. la Repubblica. стр. 7.
  52. ↑ „Belotti rinnova sino al 2021“. Torinofc.it. Посетено на 25 April 2017.
  53. ↑ „Torino, Belotti rinnova. Cairo: "Fino al 2021, clausola per l'estero da 100 mln"“. Gazzetta.it. Посетено на 25 April 2017.
  54. ↑ „Torino, Belotti per la prima volta capitano dal 1° contro il Palermo“. la Gazzetta dello Sport. 2 March 2017.
  55. ↑ „OptaPaolo“. Opta. 5 March 2017.
  56. ↑ „Belotti's star continues to rise with eight-minute hat-trick“. SBS. 5 March 2017.
  57. ↑ „Belotti: 'I don't think about €100m'“. Football Italia. 29 April 2017.
  58. ↑ Campanale, Susan (10 April 2017). „Serie A Week 31: Did You Know?“. Football Italia. Посетено на 20 April 2017.
  59. ↑ „Calciomercato Torino, Belotti capitano: indizio sul futuro?“. 7 август 2017.
  60. 1 2 „WATCH: In-demand Belotti scores on flying scissor kick“. Si.com. 28 August 2017. Посетено на 9 September 2018.
  61. ↑ „Torino, lesione al collaterale per Belotti: un mese di stop“. Посетено на 26 септември 2020.
  62. ↑ „Torino, sollievo per Belotti: nessuna lesione al legamento crociato“. 28 dicembre 2017. Посетено на 26 септември 2020. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  63. ↑ Alfredo Giacobbe (27 април 2018). „Cosa dobbiamo pensare della stagione di Belotti?“.
  64. ↑ „Internazionale vs. Torino - 26 August 2018“. int.soccerway.com. Soccerway. 26 August 2018. Посетено на 2 April 2020.
  65. ↑ „Sampdoria vs. Torino - 4 November 2018“. int.soccerway.com. Soccerway. 4 November 2018. Посетено на 2 April 2020.
  66. ↑ „L'Europa del Toro ricomincia da tre: Belotti, Ansaldi e Zaza stendono il Debrecen“. 25 јули 2019.
  67. ↑ Giampiero Timossi (22 август 2019). „Torino-Wolverhampton 2-3: il gol di Belotti nel finale rilancia i granata in vista del ritorno“.
  68. ↑ „Europa League, Wolverhampton-Torino 2-1: Belotti non basta, granata eliminati“. 29 август 2019.
  69. ↑ Sky Sport. „Belotti eguaglia un doppio record in maglia granata“. sport.sky.it (италијански). Посетено на 31 август 2022.
  70. ↑ „Belotti, 100 gol con il Torino. La classifica all time dei bomber granata“. Посетено на 13 декември 2020.
  71. ↑ „Belotti sfanda quota 100 gol in granata“. 12 декември 2020.
  72. ↑ „Roma-Torino 3-1: gol e highlights. I giallorossi agganciano il 3º posto“. Посетено на 8 февруари 2021.
  73. ↑ „Belotti, 6ª stagione in A con almeno 10 gol segnati: è record“. Посетено на 18 мај 2021.
  74. ↑ „Torino, Belotti: "I 100 gol? L'importante è che valgano punti"“. tuttosport.com (италијански). Посетено на 31 август 2022.
  75. ↑ „Toro, Belotti ha nel mirino Graziani e Pulici“.
  76. ↑ „Segnare una tripletta in Serie A partendo dalla panchina è roba per pochi“. Cronache di spogliatoio (италијански). 3 мај 2022. Посетено на 13 септември 2022.
  77. ↑ „Grazie Andrea, buona fortuna“ (италијански). Посетено на 28 август 2022.
  78. ↑ „Andrea Belotti è un nuovo calciatore giallorosso“. Архивирано од изворникот на 28 август 2022. Посетено на 28 август 2022. Занемарен непознатиот параметар |dead-link= (help)
  79. ↑ Luca Valdiserri (30 август 2022). „Roma-Monza 3-0, è la notte di Dybala all'Olimpico“. Corriere della Sera. Посетено на 31 август 2022.
  80. ↑ „Roma-HJK Helsinki 3-0, risultato finale: gol di Dybala, Pellegrini e Belotti in Europa League“. Sport Fanpage (италијански). Посетено на 15 септември 2022.
  81. ↑ Gabriele Conflitti (23 февруари 2023). Goal.com https://www.goal.com/it/liste/roma-salisburgo-report-tabellino-pagelle-voti/blta77860667a979106. Посетено на 24 февруари 2023. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  82. ↑ „Belotti prolunga fino al 2025 con la Roma: "Emozione grandissima. Ambientamento facile" - TUTTOmercatoWEB.com“. www.tuttomercatoweb.com (италијански). Посетено на 25 јуни 2023.
  83. ↑ „Roma, orgoglio Belotti: "Tifosi e Mourinho speciali, felice di restare"“. corrieredellosport.it (италијански). 25 јуни 2023. Посетено на 25 јуни 2023.
  84. ↑ „ROMA, BELOTTI E IL RINNOVO: "GRAZIE A TUTTI, FACILE INTEGRARMI"“. Sportmediaset.it (италијански). Посетено на 25 јуни 2023.
  85. ↑ „Eterno Candreva, risorge Belotti. Ma la Salernitana blocca la Roma: 2-2“. La Gazzetta dello Sport (италијански). 20 август 2023. Посетено на 20 август 2023.
  86. ↑ „Belotti: "Al 100% posso essere utile". E se fosse lui il nuovo acquisto di Mou?“. La Gazzetta dello Sport (италијански). 20 август 2023. Посетено на 20 август 2023.
  87. ↑ „Roma-Salernitana, Belotti: 'Il gol mi mancava, lo scorso anno mai stato al 100%'“. sport.sky.it. 20 август 2023. Посетено на 21 август 2023.
  88. ↑ „Belotti alla Fiorentina, è ufficiale: arriva in prestito secco dalla Roma“.
  89. ↑ (италијански). 2 февруари 2024 https://www.fanpage.it/sport/calcio/estasi-lecce-ribaltata-la-fiorentina-in-2-nel-recupero-piccoli-e-dorgu-gelano-italiano/. Посетено на 11 февруари 2024. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Занемарен непознатиот параметар |sito= (се препорачува |website=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  90. ↑ Redazione di Rainews (6 февруари 2024). „Fiorentina-Frosinone 5-1, zona Champions vicina per i viola“. RaiNews (италијански). Посетено на 11 февруари 2024.
  91. ↑ Sky Sport (11 февруари 2024). „Belotti, esordio da titolare e primo gol viola“. sport.sky.it (италијански). Посетено на 11 февруари 2024.
  92. ↑ „Conference league: Nzola al 91', la Fiorentina batte il Bruges 3-2 - Notizie - Ansa.it“. Agenzia ANSA (италијански). 2 мај 2024. Посетено на 3 мај 2024.
  93. ↑ „Cinque gol a Bergamo: la Fiorentina vince il recupero, niente 3º posto per l'Atalanta“. La Gazzetta dello Sport (италијански). Посетено на 2 јуни 2024.
  94. ↑ Simone Bernabei (1 јули 2024). „Non solo le scadenze: da Arthur a Faraoni, la Fiorentina saluta i 4 giocatori non riscattati“. Посетено на 1 јули 2024.
  95. ↑ „ANDREA BELOTTI CEDUTO A TITOLO DEFINITIVO AL COMO“. 25 јуни 2024. Посетено на 25 јуни 2024.
  96. 1 2 „ANDREA BELOTTI HA FIRMATO UN ACCORDO PRELIMINARE CON IL COMO 1907“. 25 јуни 2024. Занемарен непознатиот параметар |accesso= (се препорачува |access-date=) (help)
  97. ↑ Stefano Silvestri (25 јуни 2024). „Belotti al Como, è ufficiale: formula e cifre del trasferimento del Gallo dalla Roma“. Посетено на 25 јуни 2024.
  98. ↑ „Sampdoria - Como 5-4 dopo i calci di rigore. E la Coppa Italia si ferma qui per il Como di Fabregas...“. 11 август 2024. Посетено на 20 август 2024.
  99. ↑ „Serie A: Juventus-Como 3-0, Thiago Motta cala il tris e parte alla grande“. 19 август 2024. Занемарен непознатиот параметар |accesso= (се препорачува |access-date=) (help)
  100. ↑ „Serie A, Como-Verona 3-2: Cutrone (due volte) e Belotti fanno gioire ancora Fabregas“. Sportmediaset.it (италијански). Посетено на 29 септември 2024.
  101. ↑ . 3 февруари 2025 https://comofootball.com/como-1907-comunica-il-trasferimento-a-titolo-temporaneo-di-andrea-belotti-al-benfica/. Посетено на 3 февруари 2025. Занемарен непознатиот параметар |titolo= (се препорачува |title=) (help); Отсутно или празно |title= (help)
  102. ↑ „Belotti reforça o Benfica!“ (португалски). 3 февруари 2025. Посетено на 3 февруари 2025.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Андреа_Белоти&oldid=5470739“