Андорит
| Андорит | |
|---|---|
 Андорит – Рудник Итос, град Оруро, Провинција Серкадо, Боливија. Висината на примерокот е 4,1 см. | |
| Општо | |
| Категорија | Минерал на сулфосол |
| Формула | PbAgSb3S6 |
| Штрунцова класификација | 2.JB.40a |
| Распознавање | |
| Боја | Темно челично-сиво, може да оцрни жолто или бледо; бело во полиран дел |
| Хабитус | Кристали витко призматични до табеларни на {100}, стрикции паралелни со [001]; масивни |
| Цепливост | ниту еден забележан |
| Прелом | конхоиден |
| Цврстина на Мосовата скала | цврстина 3 – 3,5 |
| Сјај | металик |
| Огреб | црно |
| Проѕирност | Непроѕирно |
Андоритот е минерал на сулфосол со хемиска формула PbAgSb3 S6.
За прв пат е опишан во 1892 година за појава во рудникот Баја Шпри, во денешна област Марамуреш, Романија, и именувана по унгарскиот аматерски минералог Андор фон Семзи (1833–1923).[1] [2] Андоритот се јавува во полиметални хидротермални вени со ниска температура. Се јавува поврзан со антимонит, сфалерит, барит, флуорит, сидерит, каситерит, арсенопирит, станит, цинкенит, тетрахедрит, пирит, алунит, кварц, пираргирит, стефанит и родохрозит.[3]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Warr, Laurence N. (2021-06). „IMA–CNMNC approved mineral symbols“. Mineralogical Magazine (англиски). 85 (3): 291–320. doi:10.1180/mgm.2021.43. ISSN 0026-461X. Проверете ги датумските вредности во:
|date=(help) - ↑ „January/February 2010 Issue“. Scientific American Mind. 21 (2): 4–5. 2010-05. doi:10.1038/scientificamericanmind0510-4. ISSN 1555-2284. Проверете ги датумските вредности во:
|date=(help) - ↑ Ulmanu, Mihaela, уред. (2012-08-05). Mineralogy of Natural Zeolites. BENTHAM SCIENCE PUBLISHERS. стр. 52–69.
