Ана Сегерс

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ана Сегерс
Anna Seghers (Bundesarchiv-Bild 183-F0114-0204-003) – retouched by Carschten.jpg
Ана Сегерс (1966)
Роден/аАна (Нети) Рајлинг
19 ноември 1900(1900-11-19)
Мајнц, Германија
Починат/а1 јуни 1983(1983-06-01) (воз. 82 г.)
Берлин, Германија
ЗанимањеПисателка
НационалностГерманка
Унгарка (по брак, 1925)
Сопруг/аЛасло Радвани

Ана Сегерс (19 ноември 1900 - 1 јуни 1983) била германска писателка позната по тоа што го прикажувала моралното искуство во Втората светска војна. Псевдонимот Ана Сегерс очигледно бил заснован врз презимето на холандскиот сликар и графичар Херкулес Пиетерзон Сегерс или Сегерс (околу 1589 - 1638 г.).

Живот[уреди | уреди извор]

Родена како Ана (Нети) Рајлинг во Мајнц во 1900-та година во еврејско семејство, нејзиниот татко бил трговец со антиквитети и културни ракотворби. [1] Таа се омажила за Ласло Радвани, познат и како Јохан Лоренц Шмит, унгарски комунист, во 1925-та година, со што се стекнала со унгарско државјанство.[1]

Таа студирала историја, историја на уметност и кинески во Келн и Хајделберг. Во 1928-та година, таа се придружила на Комунистичката партија на Германија, во време кога Вајмарската Република била на одумирање и наскоро требала да се замени. Нејзиниот роман од 1932 година, Die Gefährten бил пророчко предупредување за опасностите од националниот социјализам, што довело до нејзино апсење од страна на Гестапо. Во 1932-та година, таа, исто така, официјално ја напуштила еврејската заедница. [2]

Гробот на Ана Сегерс во Берлин

До 1934-та година таа емигрирала во Париз, преку Цирих. [1] Откако германската војска ја нападнала Третата Француската Република во 1940-та година, таа пребегала во Марсеј и една година подоцна во Мексико, каде што ја основала антифашистичката „Хајнрих-Хајне-Клуб“, именувана по германскиот еврејски поет Хајнрих Хајне и основана од Freies Deutschland (Слободна Германија), едно академско списание. За време на престојот во Париз, во 1939-та година, таа го напишала Седмиот крст, за што ја добила Бихнеровата награда во 1947-та година. Романот е поставен во 1936-та година и го опишува бегството на седум затвореници од концентрационен логор. Романот бил објавен во САД во 1942-та година и продуциран како филм во 1944-та година од страна на МГМ со Спенсер Трејси во главната улога. Седмиот крст бил еден од ретките описи на нацистичките концентрациони логори, било преку литературата или низ филмовите, за време на Втората светска војна.

Најпознатата приказна на Сегерс, Излетот на Мртвите Девојки (1946), напишана во Мексико, било автобиографско сеќавање на екскурзија на целиот клас пред Првата светска војна на реката Рајна во која се следат дејанијата на соучениците на протагонистот во светло на нивните одлуки и конечни судбини низ двете светски војни. Опишувајќи ги нив, германската природа и нејзиниот роден град Мајнц, кој наскоро ќе биде уништен, Сегерс му дава на читателот силно чувство на изгубена невиност и на бесмислените неправди на војната, од кои се докажува дека нема бегство, без оглед дали се или не симпатизери на NSDAP. Други значајни приказни на Сегерс се: Sagen von Artemis (1938) и Бродот на Аргонаутите (1953), и двете се базирани на митови.

Во 1947-та година, Сегерс се вратила во Германија, каде се преселила во Западен Берлин и станала членка на СЕД во зоната окупирана од Советите и ја добила наградата Георг Бихнер истата година. Во 1950-та година се преселила во Источен Берлин и станала со-основач на Академијата за уметностите на ГДР и стана членка на Светскиот мировен совет. Во 1951-та година, таа ја добила првата Национална награда на ДРГ, Сталиновата награда за мир, исто во 1951-ва година, и почесен докторат од Универзитетот во Јена во 1959-та година. Сегерс била номинирана за Нобеловата награда за литература во 1967-та година од страна на Германската академија на уметностите.[3] Во 1981-та година, таа станала почесен граѓанин на нејзиниот роден град Мајнц. [4] [5] Таа починала во Берлин на 1 јуни 1983 година.

Интересни податоци[уреди | уреди извор]

Ана Сегерс се споменува во носталгичниот филм „Збогум Ленин“! .

Избрани дела[уреди | уреди извор]

  • 1928 - Поглед на Фишер од Света Барбара - Востание на рибарите од Санта Барбара (роман)
  • 1933 - Der Kopflohn - Цена за неговата глава (роман)
  • 1939 - Das siebte Kreuz - Седмиот крст (роман)
  • 1943 - Der Ausflug der toten Mädchen - „Излетот на мртвите девојки“ (приказна) (во German Women Writers of the Twentieth Century, Pergamon Press, 1978)
  • 1944 - Transit - Транзитна виза (роман)
  • 1946 - Die Saboteure - Саботерите (1946) [6]
  • 1949 - Die Toten bleiben jung - Мртвите остануваат млади (роман)
  • 1949 - Die Hochzeit von Haiti (краток расказ)
  • 1950 - Die Linie.
  • 1950 - Der Kesselflicker „Чергарот“ (расказ)
  • 1951 - Крисанта (новела)
  • 1951 - Die Kinder.
  • 1952 - Der Mann und sein Name (новела)
  • 1953 - Der Bienenstock „Кошница со пчели“ (расказ)
  • 1954 - Gedanken zur DDR. in Aufsätze ... 1980, како извадок од Андреас Ликсл-Персел (ед.): Erinnerungen deutsch-jüdischer Frauen 1900-1990.
  • 1958 - Brot und Salz - „Леб и сол“ (краток расказ)
  • 1959 - Die Entscheidung - „Одлуката“ (роман)
  • 1961 - Das Licht auf dem Galgen - „Светлината на бесилките“ (краток расказ)
  • 1963 - Über Tolstoi. Über Dostojewski.
  • 1965 - Die Kraft der Schwachen Моќта на слабите (роман)
  • 1967 година - Das wirkliche Blau. Eine Geschichte aus Mexiko - „Вистинското сино“ (краток расказ)
  • 1968 - Das Vertrauen - Доверба (роман)
  • 1969 - Glauben an Irdisches (есеи)
  • 1970 - Briefe an Leser.
  • 1970 - Über Kunstwerk und Wirklichkeit.
  • 1971 - Überfahrt. Eine Liebesgeschichte - „Премин: љубовна приказна“ (Diálogos Books, 2016)
  • 1972 - Sonderbare Begegnungen Чудни средби (раскази)
  • 1973 - Der proceß der Jeanne d'Arc zu Rouen 1431 Судењето на Јованка Орлеанка во Руен (радиска драма, подоцна адаптирана од Бертолд Брехт)
  • 1973 - Benito's Blue and Nine Other Stories
  • 1977 - Steinzeit. „Камено време“ Wiederbegegnung „Повторни средби“ (раскази)
  • 1980 - Drei Frauen aus Haiti Три жени од Хаити (кратки раскази)
  • 1990 - Der gerechte Richter Праведниот судија (кратки раскази)

Исто така види[уреди | уреди извор]

  • Exilliteratur

Врски[уреди | уреди извор]

  • Ана Сегерс: Митската димензија од Хелен Фехервари
  • Anna Seghers: eine Biographie in Bildern / herausgegeben von Frank Wagner, Ursula Emmerich, Ruth Radvanyi; mit einem Essay von Christa Wolf, Berlin: Aufbau, 2000

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 „Seghers, Anna (eigtl.: Netty Radványi): geb. Reiling * 19.11.1900, † 01.06.1983 Shriftstellerin, Präsidentin des Schriftstellerverbands“. Bundesstiftung zur Aufarbeitung der SED-Diktatur: Biographische Datenbanken. конс. 21 October 2014. 
  2. Christiane Zehl Romero. „Anna Seghers“. Jwa.org. Jewish Women's Archive. конс. 2017-07-21. 
  3. „Forteckning over forslag till 1967 ars Nobelpris i litteratur“ (PDF). Swedish Academy (Svenska akademien). конс. 13 January 2018. 
  4. Liukkonen, Petri. „Anna Seghers“. Books and Writers (kirjasto.sci.fi)<nowiki />. Finland: Kuusankoski Public Library. Архивирано од изворникот на 19 May 2007. 
  5. German biography
  6. „Seghers - German Literature“. sites.google.com. конс. 2017-05-28. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]