Амалафрид

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Амалафрид[1] — синот на последниот тирингиски крал Херманафрид и неговата сопруга Амалаберга, ќерка на Амалафрида и ќерка на остроготскиот крал Теодорик Велики.

По падот на кралското седиште на Тирингија, Скитинги во рацете на кралот Мецки, Теудерик I во 531 година, Амалаберга побегнала кај остроготскиот крал нејзиниот брат Теодад, со Амалафрид и неговата сестра Роделинда. Тие биле освоени од византискиот војсководец Велизар и испратени во Константинопол, заедно со заробениот остроготски крал Витигес (или Витигис). Јустинијан го поставил Амалафрид за војсководец а неговата сестра Роделинда лангобардскиот крал Авдоин.

Кога лангобардите побарале од Јустинијан I помош против гепидите, тој испратил армија под водство на Јустин и Јустинијан, синовите на Герман, Аратиј и Сварту (поранешен владетел на Херули), и Амалафрид. Сите останале во Улпијана, Илирија, за да одлучат за прашање од доктринта меѓу месните христијани. Амалафрид повел дел од римската армија против гепидите. Авдоин подоцна испратил пратеници до Јустинијан да се пожали поради слабата поддршка, најверојатно тоа бил мал дел од целата армија. Сепак, Амалафрид и лангобардскиот домаќин под водство на Авдоин извојувале голема победа над гепидите.

Амалафрид имал и син Артахис (Погледајте Венациј Фортунат) но ништо не се знае за неговата судбина.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Martindale, Jones & Morris (1992), p. 50

Извори[уреди | уреди извор]