Алберто Моравија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Алберто Моравија
Alberto Moravia
Moravia & Morante.jpg
Моравија и Моранте во 1940-тите
Роден Алберто Пинкерле
28 ноември 1907(1907-11-28)
Рим, Италија
Починал септември 26, 1990(1990-09-26) (воз. 82 г.)
Рим, Италија
Почивалипте Кампо Верано, Рим
Псевдоним Алберто Мораивја
Занимање романописец, новинар, драматург, есеист, филмски критичар
Националност Италијанец
Значајни дела Рамнодушни луѓе (1929)
Конформист (1947)
Римски раскази (1954)
Чочара (1957)
Значајни награди Стрега“ (1952)
„Марѕото“ (1957)
„Вијареџо“ (1961)
„Мондело“ (1982)
Сопружник Елза Моранте (1941–1962)
Карлемн Лјера (1984–смрт)
Сожител Дача Маријани (1962–1978)

Икона за портал Портал: „Книжевност

Алберто Моравија (италијански: Alberto Moravia; (Рим, 22 јуни 1907 - Рим, 26 септември 1990) — истакнат италијански писател, есеист, сценарист и критичар, чии дела проникнуваат во разни аспекти од совремието како сексуалноста, отуѓувањето и егзистенцијализмот.

Биографија[уреди | уреди извор]

Роден е на 22 јуни 1907 година во Рим. Вистинското презиме му е Пинкерле. Потекнува од имотно семејство, така што детството го поминал во затворениот круг на друштвото на богатите деца. Во младоста бил тешко болен и постојано бил закован за постелата. Како последица на тоа, Моравија бил принуден само да набљудува, размислува и чита, наместо активно да го живее животот.

Алберто Моравија умрел во Рим, на 26 септември 1990 година.

Творештво[уреди | уреди извор]

Моравија стекнал светска слава со романите во кои го обработува моралното раслојување на италијанската буржоазија. Во своите дела, Моравија ги разгледува егзистенцијалните и моралните дилеми на неговата епоха. Притоа, преку поединечните доживувања на неговите ликови тој зборува за пустошот на цивилизацијата, која е оптоварена со конвенции, формалности и конструкции. Во своите дела, тој вообичаено обработува два вида ликови: од една страна, имотните луѓе, чии животи се уништени од материјалната преокупација, па се претвориле во морални конформисти со заспани страсти и јалов дух. Од друга страна, неговиот книжевен свет ги опфаќа децата и луѓето од обичниот народ, кои се чисти, неконструирани суштества, способни да ги ослободат своите природни нагони.

Моравија е вешт сликар на портретите, обичаите и општествената средина, но пред сè, тој е писател на идеите. Неговиот стил се одликува со едноставност и објективност, а во начинот на изразување преовладува рефлексот над истражувањето. Неговиот стил е одраз на пластичноста на фантазијата, живоста на интуицијата, но и на интимниот јазик на мудроста и зрелоста на интелектот. Во основата на неговиот систем на идеи се наоѓа една концепција на одбивност кон шаблоните и нормите и стремеж за интензификација на животот и соживување со стварноста.[1].

На книжевната сцена, Моравија се појавил во 1929 година со неговиот прв роман Рамнодушни луѓе, напишан во раната младост. Подоцна, работел на многу книжевни родови, вклучувајќи и театарски дела, кратки раскази и есеи, а се занимавал и со филмска и театарска критика. Негови најпознати дела се:

  • Рамнодушни луѓе, (Gli indifferenti), 1929
  • Промашени амбиции, (Le ambizioni sbagliate), 1935
  • Маскарада (La mascherata), 1941
  • Агостино (Agostino), 1944
  • Римјанка (La romana), 1947
  • Непослушност (La disubbidienza), 1948
  • Брачна љубов (L'amore coniugale), 1949
  • Римски раскази (Racconti romani), 1954
  • Чочара (La ciociara), 1957
  • Здодевност (la noia), 1961
  • Автомат (Il automata)
  • Конформист,
  • Презир,
  • Нови римски раскази итн.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Jugana Stojanović, "Alberto Moravija", во: A. Moravija, Rimske priče. Beograd: Rad, 1964, стр. 107-110.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]