Прејди на содржината

Агнета Шедин

Од Википедија — слободната енциклопедија

Агнета Шедин (родена на 20 јули 1967 година во Норбо, Худиксвал, Шведска) е шведска телевизиска водителка и личност на шведскиот телевизиски канал ТВ4. Таа ги водела првите две сезони од популарното шоу Ајде да танцуваме со Дејвид Хелениус.

Агнета Шедин

Ран живот

[уреди | уреди извор]

Родена во мало гратче, 300 километри северно од Стокхолм, како дете сакала ракомет, бадминтон и атлетика, но најмногу во театарот. Посетувала театарска група „Слингербултарна“ со нејзините пријатели и често настапувала во различни локални сценски претстави. Нејзината страст кон театарот резултирала со преселба во главниот град на Шведска, но таа на моменти се враќа во родното место, бидејќи чувствува силна поврзаност со своите корени таму.[1]

Во 1985 година студирала театар во Стокхолм и работела во кафуле. Во 1989-1991 година се преселила во Гетеборг каде што работела во технологијата за осветлување во Стадштатерн. Во 1991 година таа дебитирала заедно со Адам Алсинг како ко-презентер на ТВ во првата емисија Среќа во љубовта. Во 1999 година ја родила ќерката Маја. Тие имаат блиска и срдечна врска.[1]

Телевизиска работа

[уреди | уреди извор]

Шедин ја започнала својата кариера како лесен техничар; таа поправала светла на ТВ4 за телевизиски емисии. Адам Алсинг, водител на ТВ4, барал женски ко-водител за новото играчко шоу наречено Среќа во љубовта. По аудицијата на неколку кандидати, тој побарал од Шедин да се аудиција, помислил дека таа е соодветна и ја замолил да го претстави шоуто заедно со него. Шоуто, кое започнало да се емитува во 1992 година и стана огромен успех, било првото шоу за игри на каналот.[2]

Шедин продолжила на телевизија, заедно со Бенгт Магнусон, која се емитувала на ТВ4, ја претставувале емисијата за патување Потрагата по исчезнатиот дијамант, но не добила добри критики и била откажана набргу потоа.[3] Таа потоа била ко-домаќин на Затворениците во тврдината со спортската ѕвезда Гунде Сван. Шоуто било снимено во Форт Бојард во Франција, а шведските познати личности извршувале различни задачи во занданите на тврдината.[4]

Помеѓу 1996 и 1999 година, таа ги претстави Мали ѕвезди и Цел кон ѕвездите. Во следните години, таа била водителка за Гладијаторена шведска верзија на Гладијаторите. Во улогата на „Сакнад“ таа повторно ги споила гостите со изгубените роднини и родители кои не ги запознале долги години. Шедин не се појавила на ТВ4 три години. Шедин двапати го водела изборот за убавина за Мис на Шведска.[5][6]

Кон крајот на април 2015 година, Шедин доживела велосипедска несреќа на Ѓургарден во Стокхолм и морала да има операција на колкот.[7]

Други проекти

[уреди | уреди извор]

Агнета Шедин продолжила со пејачка кариера и се појавила во шоуто „Пејте заедно во Скансен“ што се емитува на СВТ. Од неа било побарано да пее на Мелодифестивален, по што таа одбила.[8] На почетокот на 2006 година, ТВ4 сфатиле дека Шедин требала да го напушти каналот, па и понудиле работа водителка заедно со Дејвид Хелениус во хит-шоуто Ајде да танцуваме, од кое се емитувале две сезони.

  • Среќа во љубовта
  • Затворениците во тврдината
  • Малите ѕвезди
  • Цел кон ѕвездите
  • Лов на црвениот рубин
  • Исчезнати
  • Ајде да танцуваме
  • Гладијаторите
  • Мис Шведска
  • Преку Атлантикот (2019)
  1. 1 2 Sjödin, mitt live(my life)[мртва врска] Retrieved on 20 Jan 2018
  2. „Agneta Sjödin - programledare & författare - aktuellt, böcker, television“. Agnetasjodin.com. Архивирано од изворникот на September 9, 2011. Посетено на 2012-08-09.
  3. „Jag var så stressad“. Aftonbladet. 2007-07-20. Посетено на 2012-08-09.
  4. „Agneta Sjödin fann nya kärleken på fortet | Kändisar Hänt i Veckan Skvaller“. Expressen. 2010-08-26. Посетено на 2012-08-09.
  5. „Aftonbladet nyheter: Vann rätt miss?“. Aftonbladet. Посетено на 2012-08-09.
  6. Dags att välja ny Fröken Sverige Aftonbladet Retrieved 20 August 2016
  7. „Agneta Sjödin i svår cykelolycka“.
  8. „Aftonbladet: Nu satsar Sjödin på schlager-SM“. Aftonbladet (шведски). 2005-07-24. Архивирано од изворникот на 2013-04-18. Посетено на 2012-08-09.

 

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]