Автокамера

Автокамера (англиски: dashcam) — уред за снимање наменет за видео и аудиофиксација на сообраќајната околина околу автомобилот при неговото движење или кога е паркиран, како и во внатрешноста на кабината (незадолжително — доколку поседува дополнителна внатрешна камера). Исто така, уредот може да се вгради на мотоцикли, велосипеди и други превозни средства. Неговата главна намена е собирање доказен материјал во спорни ситуации и при сообраќајни незгоди.

Правен статус

Во различните земји, употребата на автокамери од страна на приватни лица се разгледува на различен начин: во некои држави таа е дозволена без никакви ограничувања, но во други, користењето на овие камери од страна на физички лица може да биде прогласено за незаконски. Во таквите случаи, автокамерите можат да бидат третирани како уреди за таен надзор, кои ги нарушуваат правата на другите лица за неприкосновеност на приватниот живот, поради што нивната употреба е дозволена само за државните органи на кои со закон им е доделено такво право.

Македонија

Во Македонија, користењето на автокамери од страна на физички лица за лични потреби (за сопствена безбедност или хоби) во суштина не е изразито забрането со закон, но подлежи на строги правила поставени од Агенцијата за заштита на личните податоци (АЗЛП). Според регулативите за видеонадзор, доколку снимениот материјал јавно се објавува (на пример, на социјалните мрежи или на платформи како YouTube), сопственикот на снимката е должен да ги замати лицата на минувачите и регистарските таблички на другите возила за да не го прекрши законот за заштита на личните податоци. Во случај на сообраќајна незгода, снимките можат да се приложат како доказен материјал пред осигурителните компании или на суд, но нивното конечно прифаќање и правна тежина зависат исклучиво од индивидуалната процена на надлежниот судија во секој конкретен случај.

Русија

Податоците зачувани од автокамерата, во согласност со Законот за административни прекршоци, можат да се разгледуваат како доказ во постапките за административни прекршоци.^[1] Одлуката за тоа дали снимката од камерата ќе биде вклучена во предметот ја носи судијата.

Австрија

Комисијата за заштита на податоци при сојузната влада на Австрија ја забранила употребата на автокамери во лични возила, сметајќи ја за нелегитимно мешање во личниот живот, бидејќи на снимките можат да се појават лица на луѓе и регистарски таблички. Доколку се утврди неовластено поставување на автокамера, се изрекува парична казна од 10.000 €, а при повторен прекршок казната изнесува до 25.000 €.^[2]

Германија

Германските судови немаат едногласен став за дозволеноста на користењето на овие снимки како доказ. Во некои случаи, окружните судови дозволуваат приложување на снимката кон предметот, додека во други случаи тоа е строго забрането.^[3]^[4] Меѓутоа, со новите одлуки на Врховниот суд, снимањето во кратки и наменски циклуси (кои се активираат само при несреќа) може да биде прифатено на суд.

САД

Употребата на автокамери во повеќето сојузни држави е дозволена за лични лица, но постојат одредени ограничувања во однос на местото каде камерата смее да се вгради на шофершајбната, за да не се блокира видното поле на возачот. Камерите се исто така масовно прифатени од полициските служби.

Украина

Од март 2022 г., поради воведената воена состојба на територијата на Украина, строго е забрането користењето на автокамери од страна на граѓански лица со цел да се спречи откривање на местата и движењата на воените сили и одбранбените објекти.

Употреба

Обезбедување возила и објекти

Некои автокамери можат да се користат како сигурносни камери за видеонадзор во паркиран автомобил или како камери во затворени простории. Голем дел од нив имаат т.н. „режим за паркирање“ (детектирање и снимање на движења или потреси кои паѓаат во видното поле на уредот).

Исто така, одредени модели поддржуваат посебен режим за видеонадзор (CCTV). Доколку се прицврстат на таван и се поврзат со електричната мрежа, тие можат да послужат како алтернатива за системи за видеонадзор, снимајќи со намалена кадарна честота (со цел да се заштеди мемориски простор). Современите модели опремени со модул Wi-Fi можат да го пренесуваат видеото во реално време на паметни телефони или на оддалечен опслужувач на интернет.

Преносни камери

Доколку поседуваат внатрешна батерија со поголем капацитет за подолготрајно снимање и соодветни држачи за облека, овие уреди можат да се користат во пешачки режим — од страна на туристи, патувачи или припадници на полицијата. Овие конкретни уреди се нарекуваат градни камери (англ. body cams).

Камери за велосипеди и мотоцикли

Специјалните држачи овозможуваат преносната автокамера стабилно да се прицврсти на управувачот на мотоцикл или велосипед, како и на која било друга цевка со соодветен пречник, за снимање на патувањето или за безбедносни цели.

Наводи

↑ „«Видеорегистратор — лучший друг автовладельца»“. Архивирано од изворникот на 2011-07-07. Посетено на 2012-03-30.
↑ „В Австрии запретили видеорегистраторы на частном транспорте“ (руски). Lenta.ru. 2013-04-30. Посетено на 2013-05-13.
↑ „Die Aufzeichnungen aus einer Dash-Cam können im Zivilprozess nicht als Beweismittel verwertet werden“ (германски). 2014-08-13. Посетено на 2015-11-23.
↑ „Die private Videoaufnahme als Beweismittel im Zivilprozess“ (германски). 2013-07-08. Посетено на 2015-11-23.

Надворешни врски

[1] „«Видеорегистратор — лучший друг автовладельца»“. Архивирано од изворникот на 2011-07-07. Посетено на 2012-03-30.

[2] „В Австрии запретили видеорегистраторы на частном транспорте“ (руски). Lenta.ru. 2013-04-30. Посетено на 2013-05-13.

[3] „Die Aufzeichnungen aus einer Dash-Cam können im Zivilprozess nicht als Beweismittel verwertet werden“ (германски). 2014-08-13. Посетено на 2015-11-23.

[4] „Die private Videoaufnahme als Beweismittel im Zivilprozess“ (германски). 2013-07-08. Посетено на 2015-11-23.

[1]

[2]

[3]

[4]