Абисинска мачка
Абисинска мачка — раса на мачки со препознатливо шарено крзно, кај кое поединечните влакна се прошарани со различни бои.[1] Тие се познати и едноставно како Абис.[2]
Првите членови на расата што биле изложени во Англија биле донесени од Абисинија (денес позната како Етиопија), па оттука и името. Сепак, генетските студии го сместуваат потеклото на расата во Југоисточна Азија и бреговите на Индискиот Океан. Можно е расата да била донесена во Абисинија од патници кои застанале во Колката.[3]
Некогаш релативно непозната раса, абисинската мачка станала една од петте најпопуларни раси на мачки до 2016 година.[2]
Карактеристичниот изглед на расата вклучува долго, слабо тело и фина боја. Што се однесува до личноста, мачките покажуваат активни, љубопитни ставови и често ги следат сопствениците и ја поттикнуваат играта.[2] Нивните карактеристики се слични на кучиња, па вклучуваат посебно чувство на наклонетост и желба за интеракција. Абисинките имаат карактеристичен изглед на дива мачка поради нивното крзно и големите исправени уши. Тие се многу друштвена раса и бараат внимание. Тие добро се снаоѓаат во домаќинства со повеќе мачки поради нивната друштвена природа. Бидејќи не се мачки за скут, абисинките се во постојано движење, или истражуваат или си играат.[4]
Историја
[уреди | уреди извор]
Најраната позната означена абисинска мачка била во експонат кој сè уште се наоѓа во Зоолошкиот музеј Лајден во Холандија. Купена била околу 1834-1836 година од добавувач на експонати за мали диви мачки како таксидермија и од основачот на музејот била означена како „Patrie, domestica India“.[5] Првиот пример за припитомена абисинска мачка, сепак, вклучува приказна за мачка донесена во Англија од британскиот генерал-потполковник Сер Роберт Нејпиер во 1868 година, кој се вратил од Абисинската војна. На мачката ѝ било дадено името „Зула“ и ја освоила првата награда на изложбата на мачки во Кристал Палас во декември 1871 година.[5][6]
Многу современи абисински одгледувачи го оспоруваат фактот дека Зула била првата домашна абисинска мачка, тврдејќи дека постојните илустрации на Зула ја прикажуваат мачката со уши премногу мали во споредба со тие на абисинската мачка и со премногу брановидно и долго крзно.
Опис
[уреди | уреди извор]Однесување
[уреди | уреди извор]
Ветеринарот Џоан О. Џошуа напишала дека „приврзаноста кон сопствениците слична на куче“ карактеристична за абисинските и бурманските мачки предизвикува „поголема зависност од човечки контакти“. Ова е во спротивност со самото „толерантно прифаќање на човечко друштво“ засновано на „удобности“ што ги покажуваат повеќе други раси.[4]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Abyssinian Breed Description“. catzinc.org. Посетено на 31 January 2018.
- 1 2 3 „Abyssinian“. VCA Animal Hospitals. Архивирано од изворникот на 2016-12-21. Посетено на 9 September 2016.
- ↑ „About the Abyssinian“. Архивирано од изворникот на 5 January 2013. Посетено на 31 January 2018.
- 1 2 Joshua, Joan O. (2013). The Clinical Aspects of Some Diseases of Cats. Elsevier. стр. 1. ISBN 9781483226002.
- 1 2 „Abyssinian“. 23 July 2013.
- ↑ „All About Abyssinian Cats - History of the Abyssinian Cat“.
- „The ascent of cat breeds: genetic evaluations of breeds and worldwide random-bred populations“. Genomics. 91 (1): 12–21. January 2008. doi:10.1016/j.ygeno.2007.10.009. PMC 2267438. PMID 18060738.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор] |
„Абисинска мачка“ на Ризницата ? |