Џон Грин
| Џон Грин | |
|---|---|
.png) Грин во 2024 | |
| Роден/а | Џон Мајкл Грин 24 август 1977 Индијанаполис, Индијана, САД |
| Занимање | писател, влогер, филантроп |
| Апсолвент на | Колеџ Кенион (БА) |
| Период | 2005–сега |
| Жанр | романи за млади, љубовни романи |
| Значајни дела |
|
| Значајни награди | |
| Сопруг/а | |
| Деца | 2 |
| Роднини | Хенк Грин (брат) |
| Потпис |  |
| мрежно место | |
| johngreenbooks.com | |
Џон Мајкл Грин (роден на 24 август 1977 година) е американски автор и Јутјубер. Неговите книги се испашатени во над 50 милиони примероци низ целиот свет, вклучувајќи ја и Светот не е фабрика за исполнување желби (2012), која е една од најпродаваните книги на сите времиња. Брзата слава на Грин и неговиот идиосинкратичен глас се заслужни за големата промена на пазарот на фикција за млади возрасни. Грин е исто така добро познат по својата работа на онлајн видеа, особено по неговите YouTube потфати со неговиот помлад брат Хенк Грин.
Роден во Индијанаполис, Индијана, Грин пораснал во Орландо, Флорида, пред да учи и да живее во интернат надвор од Бирмингем, Алабама. Тој студирал на колеџот Кенион, каде што дипломирал со двојна насока - англиски јазик и религиозни студии во 2000 година. Потоа Грин поминал шест месеци како студентски капелан во детска болница. Потоа ја променил кариерата и почнал да работи во Буклист во Чикаго, додека го пишувал својот прв роман. Неговиот дебитантски роман Во потрага по Алјаска (2005) ја доби наградата Мајкл Л. Принц во 2006 година. Додека живеел во Њујорк, Грин го објавил својот втор роман, Изобилство од Катерини (2006). Почнувајќи од 1 јануари 2007 година, Џон и неговиот брат Хенк го лансирале YouTube каналот Влогбрадерс, серија влогови што си ги доставуваат еден до друг наизменично во текот на работната недела. Видеата создале активна онлајн заедница наречена Нердфајтирија и годишен телефонски собир на средства наречен Проект за Прекрасно, кои и опстојувале и растеле со текот на времето.
Џон се вратил во Индијанаполис во 2007 година и објавил три романи во следните три години: „Нека паѓа снег: Три празнични романси“ (2008, со Морен Џонсон и Лорен Миракл); неговиот трет соло роман, Хартиени градови (2008); и Вил Грејсон, Вил Грејсон (2010, со Дејвид Левитан). Од 2010 до 2013 година, Џон и Хенк лансирале неколку онлајн видео проекти, вклучувајќи го ВидКон, годишна конференција за онлајн видео заедницата, и Креш Корс (2011–денес), широк образовен канал. Романот на Грин од 2012 година, Светот не е фабрика за исполнување желби, и филмската адаптација од 2014 година имале огромни комерцијални и критички успеси, што довело до неколку други филмски и телевизиски адаптации на неговите дела. Грин бил вклучен во листата на списанието Тајм за 2014 година на 100-те највлијателни луѓе во светот.
Последователните проекти на Грин, неговиот роман Желки до крај (2017) и Антропоценот е прегледан (2018–2021), подиректно се занимавале со неговата анксиозност и опсесивно-компулсивно нарушување . Антропоценот е прегледан започнал како подкаст во јануари 2018 година, при што Грин ги разгледувал различните аспекти на антропоценот на скала од пет ѕвездички. Тој го адаптирал подкастот во својата прва книга од нефикција во 2021 година. Од средината на 2010-тите, Џон Грин е истакнат застапник за глобалните здравствени каузи: тој е дел од Партнерс ин Хелт (PIH), поддржувајќи ја нивната цел за намалување на смртноста кај мајките во Сиера Леоне и соработувал и со голем број организации во борбата против туберкулозата низ целиот свет. Втората нефикциска книга на Грин, Сè е туберкулоза, била објавена во март 2025 година.
Дела
[уреди | уреди извор]Книги
[уреди | уреди извор]Фикција
[уреди | уреди извор]- Потрага по Алјаска (2005)[1]
- Изобилство од Катерини (2006)[2]
- Нека врне снег: Три празнични романси (2008) – со Морен Џонсон и Лорен Миракл [3]
- Хартиени градови (2008) [4]
- Вил Грејсон, Вил Грејсон (2010) – со Дејвид Левитан [5]
- Светот не е фабрика за исполнување желби (2012) [6]
- Желки до крај (2017) [7]
Нефикција
[уреди | уреди извор]Кратки раскази
[уреди | уреди извор]- „Приближната цена на љубовта кон Каролина“, Двапати раскажани: Оригинални приказни инспирирани од оригинални уметнички дела (2006), илустрирано од Скот Хант [10]
- „Големиот американски Морп“, 21 Промс (2007), уредено од Дејвид Левитан и Даниел Еренхафт [11]
- „Зачуди го штреберот“, Штреберистично: Приказни од стадото на штребери (2009), уредено од Холи Блек [12]
- „Причини“, Што посакувате: Книга за Дарфур (2011) [13]
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Green, John (2005). Looking for Alaska (англиски). New York: Dutton Juvenile. ISBN 9781435249158.
- ↑ Green, John (2006). An Abundance of Katherines. New York, NY: Dutton Books. ISBN 0-525-47688-1.
- ↑ Green, John; Johnson, Maureen; Myracle, Lauren (2008). Let It Snow: Three Holiday Romances. New York: Speak. ISBN 978-0-14-241214-5.
- ↑ Green, John (2008). Paper Towns. New York, New York: Dutton Books. ISBN 978-0-525-47818-8.
- ↑ Green, John; Levithan, David (2010). Will Grayson, Will Grayson. New York: Dutton Juvenile. ISBN 978-0-525-42158-0.
- ↑ Green, John (2012). The Fault in Our Stars. New York: Dutton. ISBN 978-0-525-47881-2.
- ↑ Green, John (2017). Turtles All the Way Down. New York, NY: Dutton. ISBN 978-0-525-55536-0. OCLC 992432937.
- ↑ Green, John (2021). The Anthropocene Reviewed: Essays on a Human-Centered Planet. New York, New York: Dutton Penguin. ISBN 978-0525555216.
- ↑ Green, John (2025). Everything Is Tuberculosis: The History and Persistence of Our Deadliest Infection. Crash Course Books. ISBN 9780525556572.
- ↑ Hunt, Scott W.; Green, John (2006). Twice Told: Original Stories Inspired by Original Art (1st. изд.). New York: Dutton. ISBN 0525468188.
- ↑ Levithan, David; Green, John (2007). 21 Proms. New York. ISBN 978-0439890298.
- ↑ Black, Holly; Green, John (2009). Geektastic: Stories from the Nerd Herd (First. изд.). New York. ISBN 978-0316008099.
- ↑ What You Wish For: A Book for Darfur. New York: G.P. Putnam's Sons. 2011. ISBN 9780399254543.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]
Џон Грин на Ризницата ?
Мисли поврзани со John Green на Викицитат
