Џанг Ѕедуан

Од Википедија — слободната енциклопедија
(Пренасочено од Џанг Цедуан)
Прејди на: содржини, барај
Портрет на Џанг Ѕедуан

Џанг Ѕедуан (упр. кин.: 张择端; трад. кин.: 張擇端; пинјин: Zhāng Zéduān; 1085-1145, роден во Донгву (денешен Џученг, Шандунг) — истакнат кинески сликар. Живеел во XII век, за време на преодниот период од Северната во Јужната династија Сунг. Постојат докази дека бил дворски сликар за Северната динстија Сунг и дека по падот на династијата, неговите слики биле критика на новата династија. Најголемиот материјал за неговиот живот доаѓа од колофон напишан во 1186 г. од извесен Чанг Чу.

Ќингминшкиот свиок[уреди | уреди извор]

Најпознатата слика на Џанг Ѕедуан е „Крај реката за време на Ќингминг“ (清明上何圖, „Ќингминг шанге ту“), меѓутоа овој превод е спорен. Свиокот е прилично широк (околу 9 м) и го прикажува градот. Преводот на нејзиниот наслов е спорен; зборот „ќингминг“ може да се однесува на празникот Ќингминг или пак на ред и мир. Стручњаците предлагаат два можни превода: „Одење низводно на Ќингминг“ или „Владее мир над реката“.

Традиционално се сметаат три нешта за сликата:

  • Прикажаниот град е Кајфенг.
  • Насликана е пред падот на Северната династија Сунг во 1127.
  • Го прикажува празникот Ќингминг.

Современите стручњаци ги оспоруваат сите три нешта:

  • Прикажаниот град е идеализиран непостоечки град.
  • Насликана е по падот на Северната династија Сунг во 1127.
  • Прикажува сцена во рана есен.

Ќингминшкиот свиок е историски важен како една од ретките слики од некогашната царска збирка која сѐ уште се наоѓа во континентална Кина; оваа била особено омилена на царот Пуји, кој ја зел со себе во Манџурија и така таа не станала дел од збирката на Националниот дворски музеј кој подоцна бил преселен во Тајван. Денес свиокот се чува во Забранетиот град, под буден надзор на властите и се изложува само за кратко по еднаш на неколку години.

QingmingshangHetu.jpg

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  • Valerie Hansen, „The Mystery of the Qingming Scroll and Its Subject: The Case Against Kaifeng,“ Journal of Sung-Yuan Studies 26 (1996), 183-200.