Јозеф Гертнер
| Јозеф Гертнер | |
|---|---|
 | |
| Роден(а) | 12 март 1732 Калв, Баден-Виртемберг, Германија |
| Починал(а) | 14 јули 1791 (возр. 59) Тибинген, Германија |
| Полиња | Ботаника |
| Установи | Универзитет воТибинген, Универзитет во Сент Петерсбург |
| Ментори | Албрехт фон Халер |
| Познат по | De Fructibus et Seminibus Plantarum |
| Авторска кратенка (бот.) | Gaertn. |
Јозеф Гартнер (12 март 1732 - 14 јули 1791) бил германски ботаничар, најпознат по неговата работа за семиња, De Fructibus et Seminibus Plantarum (1788-1792).
Биографија
[уреди | уреди извор]Роден е во Калв, а студирал во Гетинген кај Албрехт фон Халер. Тој бил првенствено натуралист, но се занимавал и со физика и зоологија. Многу патувал за да посети други натуралисти. Бил професор по анатомија во Тибинген во 1760 година и бил назначен за професор по ботаника во Санкт Петербург во 1768 година, но се вратил во Калв во 1770 година.[1] Гартнер направил обратно вкрстување за да претвори еден вид во друг. Обратното вкрстување ја зголемува фреквенцијата на јадрените гени.
Неговите набљудувања биле:
- Доминација на особини
- .Еднаков придонес на мажјакот и женката во потомството
- Без варијации во F1 (прва генерација потомци)
- Голема варијација во F2 (втора генерација потомци), вклучувајќи родителски и интермедијарни типови
- Некои од растенијата F2 имале сосема нови особини
но тој не можел да даде можно објаснување за забележаните податоци, што брилијантно го направил Мендел.
Џулиус Сакс пишува:
Тој ни остава впечаток на современ научник повеќе од кој било друг ботаничар од 18-тиот век, со исклучок на Коелројтер. Знаел како да комуницира со јасност на јазикот и прегледност на распоредот се што собрал од општо значење од секое истражување.... Неговото големо дело било истовремено неисцрпен рудник на поединечни, добро утврдени факти, и водич за морфологијата на органите за оплодување и неговата примена во систематиката на ботаниката.
De Fructibus
[уреди | уреди извор]До 1770 година, тој веќе започнал да работи на неговиот De Fructibus et Seminibus Plantarum, за да потоа речиси целосно се посветил на тоа, станувајќи речиси слеп поради неговите упорни студии а делумно поради микроскопот.[1] До детали точни описи во делото, кои опфаќаат илјада и повеќе видови, вовеле нова ера во морфологијата на растенијата. Научната вредност на книгата била многу зголемена со додавање на 180 гравури на бакарни плочи.
Родот на растенијата Gaertnera во Rubiaceae го добил името по него.
Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 Sachs, Julius von (1890). Balfour, Isaac Bayley (уред.). History of Botany (1530–1860). Преведено од Garnsey, Henry E. F. Oxford at the Clarendon Press. стр. 122–126.