Јованка Орлеанка (опера)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Јованка Орлеанка
опера од Џузепе Верди
Giuseppe Verdi, Giovanna d'Arco, Vocal Score - Restoration.jpg
Title page of a variant of the first edition vocal score
ЛибретистТемистокле Солера
Јазикиталијански
Базирано наШилеровата драма Девицата од Орлеан
Премиера
15 февруари 1845 (1845-02-15)
Ла Скала, Милано

Јованка Орлеанкаопера, во три чина со пролог на Џузепе Верди.

Либрето[уреди | уреди извор]

Темистокле Солер според драмата Девицата од Орлеан од Фридрих фон Шилер.

Премиера[уреди | уреди извор]

15 февруари 1845 година, Милано.

Ликови и улоги[уреди | уреди извор]

Шарл VII, француски крал - тенор
Јакоб, овчар од Дом-Реми - баритон
Јованка (Жан), неговата ќерка - сопран
Дели, кралски офицер - тенор
Талбот, наредник на англиските сили - бас

кралски офицери, жители на Ремс, француски и англиски војници, добри и зли духови, благородништво, гласници, пажеви, девојки, претставници, селани, витези, дами (хор).

Место и време[уреди | уреди извор]

Дом-Реми и Ремс во XV век, за време на Стогодишната војна.

Содржина[уреди | уреди извор]

Пролог[уреди | уреди извор]

  • Сцена I

Голема сала во замокот Дом-Реми. Кралот Шарл им кажува на селаните и офицерите за сон во кој видел светилиште и во кој му било кажано да ги посвети својот меч и шлем на Дева Марија. Селаните веруваат дека тоа место е опседнато од зли духови.

  • Сцена II

Шума. Јованка се моли пред ликот на Богородица. Таа се гледа себеси растргната помеѓу земните и небесните сили на љубовта и верува дека го слуша повикот да ја ослободи Франција. Таа го охрабрува кралот и покажува одлучност да го следи. Нејзиниот татко, кој го слушнал тој разговор, се откажува од неа.

I чин[уреди | уреди извор]

  • Сцена I

Англиски камп во околината на Ремс. Англиските војници слушнале за небесниот повик на Јованка и се плашат од претстојната битка. Нејзиниот татко сака да му се одмазди на Шарл, за кого верува дека ја завел неговата ќерка и е подготвен да ја предаде на англиската војска.

  • Сцена II

Градината во кралската палата во Ремс. Јованка по победата над Англичаните сака да си оди дома и да се врати на едноставниот живот. Шарл ѝ изјавува љубов и бара од неа да го круниса. Јованка се плаши дека земната љубов ќе биде посилна од небесната.

II чин[уреди | уреди извор]

Плоштад пред катедралата во Ремс. Додека народот ја слави Јованка, нејзиниот татко ја обвинува за вештерство, а Шарл за богохулење. Мислејќи дека навистина е виновна, Јованка не се брани. Народот бара таа да биде избркана и Јакоб да ја предаде на Англичаните.

III чин[уреди | уреди извор]

Англиска тврдина, недалеку од бојното поле. Во затворот Јованка моли да биде ослободена и Небесните сили да ѝ простат, за повторно да ја предводи француската војска. Јакоб сфаќа дека неговата ќерка е невина и ја ослободува. Јованка ја извојува победата и го спасува Шарл, но и самата е смртно ранета. Сите ја оплакуваат Јованка, која ѝ се предава на Богородица, како што тоа го сторила и во шумата кај Дом-Реми.

Познати музички нумери[уреди | уреди извор]

  • Sotto una quercia (Под еден даб) - кралската каватина од I чин
  • Sempre all'alba (Секогаш во зори) - Каватина на Јованка од I чин.
  • O fatidica foresta (Шумо убава, чуј) - Романсата на Јованка од вториот чин

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Либрето