Једоарце

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Једоарце е село во Општина Тетово, во околината на градот Тетово.

Једоарце
Једоарце is located in Македонија
Једоарце
Местоположба на Једоарце во Македонија
Координати 42°1′32″N 20°57′21″E / 42.02556° СГШ; 20.95583° ИГД / 42.02556; 20.95583Координати: 42°1′32″N 20°57′21″E / 42.02556° СГШ; 20.95583° ИГД / 42.02556; 20.95583
Општина Општина Тетово
Население 5 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 598 м
Commons-logo.svg Једоарце на Ризницата


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Једоарце се наоѓа 6 километри северно од Тетово, на падините на Шар Планина.

Историja[уреди | уреди извор]

Според турски документи од 1628 година село Једоарце се наоѓало во вилаетот Калканделен (Тетово) и било населено од 25 фамилии (ханета).[1] Населено е пред повеќе од 350 години, а во неговата околина има трагови на уште постаро село кое се викало Ѓиновце. Според усните преданија жители во Једоарце се доселиле од местото Калис во Грција.Тоа биле припадници на словенско племе кои одејќи од север кон југ стасале до Солунско поле. Потоа, бегајќи од летните горештини, доаѓале со своите стада овци на падините на Шар Планина. Наесен, тие повторно се враќале назад. Најпрвин доаѓале секоја година со стадата овци, а подоцна и постојано се доселиле. Така настанале и соседните села Сетоле и Отуње. Се верува дека името на родот Календаровци во Једоарце е добиено токму по местото Калис во Грција.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Једоарце живееле 85 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Једоарце имало 128 Македонци, егзархисти.[3]

Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година селото имало 16 куќи со 113 жители, сите Македонци.[4]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 5 жители, сите Македонци.[5]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1929 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 85[2] 128[3] 113[7] 69 56 37 13 9 2 11 5

Родови[уреди | уреди извор]

Једоарце е македонско село.

Според истражувањата од 1940тите години родови во селото се:

Будимовци (3 к.) староседелци; Димковци (2 к.), Наумовци (2 к.), Стаменковци (3 к.), Атлевци (3 к.) и Димитревци (3 к.) не се знае точно дали се староседелци или доселеници со непозната старина; Тошевци (4 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Челопек, ја знаат следната генеологија Цветан (жив на 38 год. во 1940тите) Анто-Стојан, кој се доселил во селото, во Челопек имаат роднини, родот Игној; Китановци (1 к.) доселени се во 1916 година од селото Рогачево; Мисајловци (1 к.) доселени се во 1917 година од селото Старо Село, таму припаѓале на родот Бошкоќевци; Маркоќевци (1 к.) доселени се од селото Драјќица кај Средска; Мисајловци (1 к.) доселени се во 1918 година од селото Јелошник; Петковци (1 к.) доселени се после 1918 година од селото Горно Село кај Средска; Синадиновци (1 к.) доселени се после 1918 година од селото Доброште; Вучевци (6 к.) доселени се во 1919 година од селото Горанце кај Качаник, таму биле староседелци и припаѓале на родот Сибиновци; Видоевци (1 к.) доселени се во 1921 година од селото Рогачево, таму припаѓале на родот Грујовци, подалечно потекло од Горна Морава; Јовчевци (1 к.) доселени се исто така од Рогачево кога и претходниот род, таму припаѓале на родот Костанаќевци; Цветковци (1 к.) доселени се во 1947 година од селото Галате, гостиварско, таму припаѓале на родот Мировци; Станисавлевци (1 к.) доселени се од селото Вратница, таму имаат истоимени роднини.[8]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски извори за българската история, т. VII, София 1986, с. 335
  2. 2,0 2,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.210.
  3. 3,0 3,1 Brancoff, D.M. "La Macedoine et sa Population Chretienne". Paris, 1905, р.122-123.
  4. Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929, стр.23.
  5. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929, стр.23.
  8. Трифуноски, Јован (1976). Полог. Скопје: САНУ. 
  9. „Црквите и манастирите во Тетовското Архиерејско Наместништво“ (македонски). Архиерејско намесништво Тетово. конс. 2010-04-29. 
  10. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 169.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]