Јасеново

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Јасеново
Нови куќи во месноста Јасеново.jpg

Новоизградени куќи во месноста на поранешното село Јасеново

Јасеново is located in Македонија
Јасеново
Местоположба на Јасеново во Македонија
Координати 41°29′48″N 21°44′48″E / 41.49667° СГШ; 21.74667° ИГД / 41.49667; 21.74667Координати: 41°29′48″N 21°44′48″E / 41.49667° СГШ; 21.74667° ИГД / 41.49667; 21.74667
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Coat of arms of Čaška Municipality.svg Чашка
Област Клепа
Население 0[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1414
Повик. бр. 043
Commons-logo.svg Јасеново на Ризницата


Јасеново — историско село во областа Клепа, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Патокази до специјалната болница „Јасеново“

Селото е сместено во северните падини на планината Бабуна, на 2 километри источно од патот Прилеп-Велес, јужно од селото Владиловци и денес лежи во неговиот атар.

Во некогашниот атар на историското село Јасеново, работи истоимената специјална болница за белодробно заболувања и туберкулоза.

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век, Јасеново било село во рамките на Велешката каза на Отоманското Царство.

Население[уреди | уреди извор]

Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 година, Јасеново е посочено како село со 6 домаќинства со 25 жители Македонци.[2][3]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Јасеново имало 110 жители.[4] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Јасеново имало 88 жители.[5]

На етничката карта од 1927 година, Леонард Шулце Јена Јасеново го навел како напуштено село.[6]

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во Јасеното

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 17 август 2018. 
  2. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 180-181.
  4. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 158.
  5. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р. 118-119.
  6. Leonhard Schultze Jena. "Makedonien, Landschafts- und Kulturbilder", Jena, G. Fischer, 1927

Надворешни врски[уреди | уреди извор]